Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 10-08-2022, 18:42
ΑΠΟΨΕΙΣ

Η σύγχρονη εξουσία, η οποία δεν καθορίζεται απέναντι στην κοινωνία ως κομμάτι της αλλά ως ένα σύνολο «απαντήσεων σε απειλές», που οι περισσότερες είναι είτε μεγεθυμένες, είτε αναπόφευκτες στη φάση του ολοκληρωτικού καπιταλισμού που διανύουμε, καταφεύγει όπως της αρέσει στο νόμο.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ένα δυνατό παράδειγμα τέτοιας εξουσίας. Φτιάχνει νόμους κατά το δοκούν σπάζοντας τη δημοκρατία σε μικρά-μικρά κομματάκια.

Η δημοκρατία όμως, όπως και η ελευθερία, μοιράζονται ένα κοινό χαρακτηριστικό: αν τις σπάσεις σε μικρά κομμάτια, καταφεύγουν σε εκείνο το μικρό, το μικρότερο από όλα και χάνονται τελικά.

Μια σειρά πράγματα που συμβατικά οριοθετούνται ως νόμιμα, είναι παράλογα.

Είναι παράλογο σε δημοκρατικό καθεστώς να παρακολουθείται από την κυβέρνηση ένας από τους βασικούς της πολιτικούς αντιπάλους. Είναι παράλογο επίσης να προσπαθείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα με άλματα τύπου «ήταν νόμιμο αλλά δεν έπρεπε να γίνει».

Τι άλλο ήταν νόμιμο και δεν έπρεπε να γίνει άραγε;

Μήπως να κρατείται ένας τύπος που αποκαλούνταν «Ινδιάνος» μετά το πογκρόμ της αστυνομίας στη Νέα Σμύρνη για μήνες ολόκληρους, ενώ είχε άλλοθι;

Μήπως να μην αλλάζει το εκλογικό αποτέλεσμα μιας κάλπης με νόμο που ψηφίζεται λίγο μετά τις εκλογές, γιατί έτσι του αρέσει του κ. Θεοδωρικάκου;

Μήπως να μην είναι υπαγμένα στον ίδιο τον πρωθυπουργό κρατικά μέσα και πρακτορεία ενημέρωσης;

Ο κ. Μητσοτάκης, ενδεδυμένος το μανδύα του «αντιλαϊκιστή» πρόβαλλε ως ο απόλυτος σωτήρας για μια μερίδα κόσμου που είτε έχει άμεσα συμφέροντα, είτε όχι, είτε απλά σε καιρούς δύσκολους, φοβάται περισσότερο και τα πάντα.

Υπήρξε και συνεχίζει να χειρίζεται σκληρά λαϊκίστικες μεθόδους για να κυβερνήσει, πέφτοντας από ύφαλο σε αντιδημοκρατικές ξέρες. Το predatorgate είναι η μεγαλύτερη, μέχρι στιγμής.

Δεν μπορεί να παρακολουθείται ένας πολιτικός αρχηγός και ποιος ξέρει πόσος κόσμος ακόμα και η αντίδρασή του να είναι μια μαγνητοσκοπημένη δήλωση «ουπς, κατά λάθος».

Ο «αντιλαϊκισμός», μέσα σε πάρα πολλά εισαγωγικά, έχει πάρει χώρο από το δημόσιο συμφέρον. Όταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ λέει ότι «δεν θα δεχθεί ενημέρωση στο αυτί» έχει δίκιο.

Θα είχε ακόμα περισσότερο αν το κόμμα του, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση, δεν περιέστελλαν τον δημόσιο έλεγχο στις μυστικές υπηρεσίες με διάφορους νόμους που περνούσαν υποδόρια, κάτω από το χαμό της τελευταίας δεκαετίας.

Έχει όμως δίκιο. Η εξουσία κάθε βαθμίδας δεν μπορεί και δεν πρέπει να ενημερώνει κατ’ ιδίαν, στο γραφείο της, στο τηλέφωνο.

Πρέπει να ελέγχεται δημόσια, μιλώντας δημόσια, ενημερώνοντας δημόσια. Όλα τα υπόλοιπα, νόμιμα και «νόμιμα», δεν κινούνται στον χώρο της δημοκρατικής λογικής.

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
solidus