Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 11-08-2019, 13:00
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στις 5 Αυγούστου του 1966 στην Αγγλία, οι Beatles κυκλοφόρησαν ένα διπλό σινγκλ, από το νέο τους άλμπουμ. Από τη μια (την πρώτη) πλευρά, έπαιζε το Eleanor Rigby και από την άλλη, τη δεύτερη, το Yellow Submarine.

Ήταν πλέον οριστικό ότι οι Beatles περπατούσαν στα λημέρια της ψυχεδέλειας, χώρος που απελευθέρωσε δημιουργικά τους Λένον-μακ Κάρτνι, αλλά και τον Χάρισον (ποτέ κανείς δεν μιλάει για τον Ρίνγκο…).

Το 1966 οι Beatles ήταν η μπάντα που μπορούσε να μπει σε ένα στούντιο και να πει «φέρτε ό,τι καλύτερο έχετε».

Κάτι τέτοιο συνέβη στα στούντιο της EMI στο Λονδίνο, τα Abbey Road, όπου ο Τζορτζ Μάρτιν, ο μηχανικός τους, είχε στη διάθεσή του ό,τι καλύτερο υπήρχε τεχνολογικά, εκείνη την εποχή. Το Tomorrow Never Knows πχ, είναι γραμμένο με μια σειρά λούπες, πριν καν ανακαλυφθούν τα σχετικά εφέ.

To Revolver, το οποίο κυκλοφόρησε τρεις μέρες αργότερα στις ΗΠΑ, δεν ήταν απλά ένα καινοτόμο, μουσικά και τεχνολογικά άλμπουμ. Ήταν η αποτύπωση μιας κοινωνίας που ήταν έτοιμη να αλλάξει γιατί ήταν υποχρεωμένη να το κάνει. Οι Beatles ήταν οι σωστοί άνθρωποι, στη σωστή συγκυρία και με κομμάτια όπως το Eleanor Rigby, Tomorrow never knows, αλλά και τα πιο «ελαφρά» Yellow Submarine και  She Said She Said, έμελλαν να καθορίσουν τη σύγχρονη μουσική για πολλά χρόνια ακόμα, μέχρι τη στιγμή που ο πρώτος τσαντισμένος πέρασε την πρώτη παραμάνα στο μπουφάν του…


200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα