Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 28-07-2018, 08:56
ΠΡΟΣΩΠΑ & ΠΡΑΓΜΑΤΑ

Στις 25 Μαρτίου 1924, στην Αθήνα, η Δ’ Συντακτική Εθνοσυνέλευση αποφασίζει την (πρώτη) έκπτωση της βασιλικής οικογένειας των Γλύξμπουργκ και κηρύσσει δημοψήφισμα, το οποίο γίνεται στις 13 Απριλίου, με αποτέλεσμα 69,95% υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας.

Ένας από τους δέκα εκλεγμένους αντιπροσώπους των Ιωαννίνων, είναι ο Γεώργιος Καλούδης.

Η συνέλευση αποτελείται από τους εκπροσώπους που εκλέχτηκαν στις εκλογές του 1923 και το κείμενο της απόφασης, προεδρεύοντος του Κωνσταντίνου Ρακτιβάν (ενός από τους ιδρυτές του Συμβουλίου της Επικρατείας) είναι από τα πιο δημοκρατικά, μέχρι τότε, του ελληνικού κράτους.

Ο Καλούδης, το όνομα του οποίου έχει πάρει ο παράλληλος δρόμος στη Δωδώνης, μεταξύ Πουλίτσα και Χατζη Πελλερέν, γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1865 και σπούδασε στη Ζωσιμαία Σχολή, την οποία έμελε να διευθύνει αργότερα, ως γυμνασιάρχης, καθώς επίσης και στη Γερμανία. Δίδαξε στη Θεολογική σχολή της Χάλκης καθώς και σε διάφορα γυμνάσια της Ελλάδας.

Εκλεγμένος αντιπρόσωπος στη Δ’ Εθνοσυνέλευση και αργότερα βουλευτής των Φιλελευθέρων την περίοδο 1928-1932, «πλήρωσε» την βενιζελική πολιτική του ταυτότητα με μεταθέσεις όπως αρχικά στη Σιάτιστα και αργότερα, στο Λεωνίδιο. Εκεί, μετατέθηκε μετά το πραξικόπημα του Παγκάλου, ο οποίος είχε προλάβει να αποτρέψει την ψήφιση νέου συντάγματος στην Ελλάδα, διαλύοντας την Εθνοσυνέλευση τον Σεπτέμβριο του 1925.

Ο Καλούδης άφησε το στίγμα του στο νεοσύστατο γυμνάσιο Λεωνιδίου, πριν μετατεθεί ξανά, αυτή τη φορά στο Ναύπλιο.

Στο μεταξύ, είχε προλάβει να διατελέσει διευθυντής της Ζωσιμαίας μεταξύ 1893-1895 και γυμνασιάρχης για δύο θητείες, 1902-1910 και 1912-1920, αλλά και γυμνασιάρχης στη Σιάτιστα.

Κόρες του ήταν οι Ιφιγένεια και Φερενίκη Καλούδη που άφησαν την περιουσία τους στον Δήμο Ιωαννιτών και κυρίως, το αρχοντικό της οικογένειας που βρίσκεται στο Αρχιμανδρειό. Ο ίδιος ο Καλούδης πάντως, έμενε για ένα διάστημα στην οδό Καστρισόια, όντας γείτονας με τον αρχιτέκτονα Μελίρρυτο.

Προτομή του Καλούδη, φιλοτεχνημένη από τον Βρέλλη, υπάρχει στα Λιθαρίτσια.

 

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
Ντοτη3