Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 31-05-2020, 15:00
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στις 27 Μαΐου του 1963, o Ρόμπερτ Ζίμερμαν, ένας φαινομενικά χαμηλού προφίλ καλλιτέχνης από το Ντουλούθ της Μινεσότα, έβγαλε το δεύτερο άλμπουμ του.

Διαβάστε τώρα ξανά την παραπάνω πρόταση για να διαπιστώσετε τη δύναμη των λέξεων:

Στις 27 Μαΐου του 1963, ο Μπομπ Ντίλαν έβγαλε το Freewheelin’.

O Ντίλαν είχε ήδη, ένα χρόνο νωρίτερα, κυκλοφορήσει τον πρώτο του δίσκο με τίτλο το όνομά του, επιβεβαιώνοντας εν πολλοίς τη φήμη που το συνόδευε από τα beat στέκια όπου εμφανιζόταν. To The Freewheelin’ Bob Dylan, όπως είναι ο ακριβής τίτλος του άλμπουμ, έκανε κατανοητό ότι δεν επρόκειτο απλώς για το δίσκο ενός φολκ τροβαδούρου που του άρεσαν οι ποιητές.

Τουλάχιστον σε δύο-τρεις περιπτώσεις, ο Ντίλαν έδινε το στίγμα ενός τρομερά ταλαντούχου και εμπνευσμένου συνθέτη και στιχουργού: A Hard Rain’s Gonna Fall και Don’t Think Twice (It’s all right), μαζί με το Masters of War και φυσικά, το Blowin’ in the Wind, όριζαν ξανά τα σύνορα της μουσικής, διαλύοντάς τα.

Το Freewheelin’ έγινε σήμα κατατεθέν, όχι μόνο για το δημιουργό του, αλλά και για τα κοινωνικά κινήματα  των ‘60s. To Masters of War είναι η «πλατεία ήταν γεμάτη» της εποχής, και σε ό,τι αφορά το στυλ, η αφετηρία της «σχέσης» του Διονύση Σαββόπουλου (όχι του σημερινού, αλλά του τότε Σαββόπουλου) με τον Ντύλαν.

H γυναίκα του εξωφύλλου, είναι η Σούσι Ρότολο, η σύντροφος του Ντίλαν εκείνη την περίοδο και σε μεγάλο βαθμό, υπεύθυνη για την κοινωνική «στροφορμή» των κομματιών του. Η Ρότολο, καλλιτέχνης και η ίδια, πέθανε το 2011…

Το Freewheelin’ ακολούθησαν σαφώς καλύτεροι δίσκοι. Το Blonde on Blonde, το Highway 61 Revisited, το Bringing it all back home ή το Blood on the tracks όταν άλλαξε η δεκαετία, είναι εκείνοι οι δίσκοι που εξακόντισαν τον Ντύλαν στον μεγαλύτερο καλλιτέχνη που γέννησε αυτός ο πλανήτης τα τελευταία 60 χρόνια. Αλλά το Freewheelin’ ήταν η μαγιά και το γεγονός που άλλαξε τα πάντα.

Ανάμεσα στα κατορθώματα του Freewheelin’ ήταν ότι έγινε από τα πιο αναφορικά, πιο ακριβά (σε μια συγκεκριμένη, αποσυρμένη έκδοσή του), πιο επιτυχημένα, πιο αγαπημένα άλμπουμ όλων των εποχών. Από τα άλμπουμ που κάνουν και σήμερα πολλούς ανθρώπους να ανακαλύπτουν ξανά τη μουσική ή τουλάχιστον, τους προκαλούν ακόμα ανατριχίλες νοσταλγίας, απελευθέρωσης ή και ενοχής…


200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα