Συντακτης: Βαρβάρα Αγγέλη
Δημοσιευση: 3-11-2019, 15:02
ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ένα μεγάλο ξύλινο, ανοιχτό βιβλίο καταλαμβάνει τη σκηνή του Καμπέρειου Θεάτρου. Ένα «δέντρο» και βουνά, και ένα γεφυράκι με τη δική του συμβολική σημασία. Μια σκηνή γεμάτη γράμματα, αστέρια, επιθυμίες, όνειρα, λύπες, χαρές….

Σάββατο 3 Νοεμβρίου, 19:00: Γενική δοκιμή της παράστασης της Παιδικής Σκηνής του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» του Μενέλαου Λουντέμη. Το ευρηματικό σκηνικό, με τις συνεχείς μεταμορφώσεις του, ετοιμάζεται να πει την ιστορία του Μέλιου, ενός ορφανού και φτωχού παιδιού με δίψα για μάθηση, και των ανθρώπων που συναντά, την ιστορία μιας κοινωνίας μιας άλλης εποχής, που μπορεί να μοιάζει μακρινή αλλά ίσως να μην είναι. Μήπως και σήμερα δεν αμφισβητείται το δικαίωμα στην εκπαίδευση; 

Ο Μέλιος και οι υπόλοιποι ήρωες συντρόφεψαν τα παιδικά χρόνια πολλών αναγνωστών. Οι αναγνώστες αυτοί είναι ενήλικες πια και έχουν αποκτήσει με το βιβλίο του Λουντέμη μια νοσταλγική σχέση. Το αν μετρούν ακόμη τα άστρα, είναι άλλη υπόθεση, προσωπική…

Το θέατρο είναι μια τελείως διαφορετική υπόθεση από ό,τι ένα βιβλίο. Έχει τους δικούς του κανόνες και τη δική του μαγεία.

Η θεατρική παράσταση «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων είναι μια παράσταση που πάνω απ’ όλα σέβεται τον θεατή, μικρό ή μεγάλο. Δεν παίρνει τον εύκολο δρόμο και δεν υποτιμά την αντίληψη του θεατή. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία.

Όπως τα γράμματα «τρέχουν» στο χαρτί, έτσι και οι ηθοποιοί-ήρωες του Λουντέμη τρέχουν στον κόσμο των γραμμάτων πάνω στη σκηνή –με το σκηνικό να λειτουργεί ως σχολική αίθουσα ή ως ένα φτωχικό σπίτι. Η σκηνοθέτης Μαίρη Ανδρέου προσεγγίζει το έργο του Λουντέμη με έναν φωτεινό τρόπο και μακριά από μελοδραματισμούς. Δεν την «καταβάλλει» η πολύ βαριά ατμόσφαιρα και ο κοινωνικός ρεαλισμός της εποχής του ’50. Εξάλλου η αισιοδοξία και τα όνειρα είναι αυτά που κερδίζουν…

Τους ρόλους ερμηνεύουν μόλις έξι ηθοποιοί –η σκηνή του Καμπέρειου δεν επιτρέπει εξάλλου μεγάλα σχήματα, εκτός κι αν το σκηνικό ενός θεατρικού έργου είναι πολύ λιτό. Οι πέντε από τους έξι ηθοποιούς παίζουν διπλούς, τριπλούς ή και περισσότερους ρόλους. Η σκηνοθέτης επέλεξε να δουλέψει κατά βάση με νέους σε ηλικία ηθοποιούς (ακόμα, για ρόλους μεγάλων, όπως του μπάρμπα Ανέστη ή του μπάρμπα Θόδου). Οι σκηνές του έργου εναλλάσσονται γρήγορα, ακολουθώντας κάποιον τρόπο το πάθος και το ακούραστο πείσμα του Μέλιου για τα γράμματα. Τον ρόλο του αφηγητή αναλαμβάνουν τέσσερις άνθρωποι εναλλάξ. Πάντα, όμως, είναι όλοι μαζί, σαν μια μικρή χορωδία, δίνοντας ρυθμό στην παράσταση.

Ενδιαφέρουσα είναι επίσης και η επιλογή της σκηνοθέτη να «παίξει» με τους γυναικείους και αντρικούς ρόλους. Για παράδειγμα, έναν από τους βασικούς ρόλους του έργου, του γύφτου Μπίθρου, τον ενσαρκώνει η ηθοποιός Σοφία Μπλέτσου, ενώ ο Μιχάλης Παπαδημητρίου και ο Αλέξανδρος Ζαφειριάδης ερμηνεύουν και κάποιους μικρούς γυναικείους ρόλους με μια σκόπιμη, επιτηδευμένη ελαφρότητα.

Όλη η ομάδα των ηθοποιών λειτουργεί άψογα. Ταλαντούχοι νέοι ηθοποιοί που καταφέρνουν να προκαλέσουν πολύ γέλιο αλλά και συγκίνηση (ίσως να χρειαζόταν λίγη δόση συγκίνησης ακόμη).

Οι συντελεστές

Σκηνοθεσία: Μαίρη Ανδρέου

Ηθοποιοί: Βάσω Ασίκογλου, Αλέξανδρος Ζαφειριάδης, Ευαγγελίνα Καριοφύλλη, Σοφία Μπλέτσου, Μιχάλης Παπαδημητρίου, Χρήστος Τσιώτας.

Θεατρική διασκευή: Γιάννης Ρήγας

Σκηνικά: Ευαγγελία Κιρκινέ

Πρωτότυπη μουσική: Κλέων Αντωνίου

Κίνηση: Κωνσταντίνα Λάλλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κατερίνα Μάγια Ανδριανού

Φωτισμοί: Richard Antony Λούκας

Κατασκευή σκηνικού: Άκης Μάστακας

Οι παραστάσεις για τα σχολεία ξεκινούν από 4 Νοεμβρίου. Στα τέλη του χρόνου, αναμένεται να γίνουν και κάποιες παραστάσεις για το κοινό

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα