Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 24-11-2016, 02:06
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Βίγκο Μόρτενσεν είναι τυπάρα. Όχι μόνο επειδή έπαιξε τον Άραγκορν και δεν ξενέρωσε και τους πιο κυνικούς, αλλά γιατί είναι τυπάρα. Γιατί έχει ένα τεράστιο ρεπερτόριο ρόλων και γιατί πάντα, τα πράγματα που λέει στις ταινίες του, το κοινό τα αντιλαμβάνεται ως «δικά του». Τώρα, δοκιμάζεται σε έναν ακόμα «αντιτουριστικό» ρόλο, όπως συνηθίζει γενικά, σε αυτή τη 15ετία σχεδόν μετά τον άρχοντα και τα πάει περίφημα. Πρόκειται για το Captain Fantastic, την ταινία που σκηνοθετεί ο Ματ Ρος. Αυτός πάλι, είναι ένας τύπος που αν ψάχνατε κάποιον έμπειρο κινηματογραφιστή να του εμπιστευτείτε τα χρήματα από τη σερμαγιά σας που για έναν αδιόρατο λόγο αποφασίσετε να τα επενδύσετε στο σινεμά, δεν θα του τα δίνατε.

Αλλά το αποτέλεσμα, είναι θαυμαστό. Ο Μόρτενσεν είναι ο πάτερ φαμίλιας μιας «δυσλειτουργικής» για πολλούς, οικογένειας, η οποία αποφάσισε να ζήσει αλλιώς. Για να το καταφέρει όμως, απαρνήθηκε μια σειρά πράγματα που κάνουν τη ζωή (σίγουρα) καλύτερη. Η ταινία του Ρος όμως, δεν είναι μια ταινία για αναχωρητές, όπως ήταν για παράδειγμα το Into the wild του Σον Πεν που ανήκει επίσης στο «δημοκρατικό Χόλυγουντ». Είναι μια ταινία για κανονικούς ανθρώπους που «την είδαν αλλιώς» και υπενθυμίζουν ότι πάντα, από τις μικρές ρωγμές περνάει το φως.

Η ταινία έχει όλες τις πεπατημένες μιας δραματικής κομεντί. Έχει ακόμα και τις διαστάσεις που ένας πούρος υποστηρικτής του ριζοσπαστικού αναχωρητισμού θα τις κατακεραύνωνε ως «απαλυντικές» των αντιθέσεων του συστήματος. «Έλα μωρέ, εντάξει, καλή η επανάσταση αλλά έχουμε να πληρώσουμε και το δάνειο». Ούτε αυτό όμως είναι το κύριο στοιχείο της ταινίας.

Η ομάδα του Μόρτενσεν χαρίζει μέχρι και γέλιο σε κάποιες στιγμές και το τελικό αποτέλεσμα είναι τόσο γλυκό, που μπορείς να χαριστείς και στις «τρωτές» στιγμές του.

Πάντως, είτε τη βρείτε καλή, είτε μέτρια, είτε κακή την ταινία, θα έχετε ισχυρούς λόγους να υποστηρίξετε την άποψή σας.

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
iper piso