Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 21-04-2022, 09:26
ΑΠΟΨΕΙΣ

Ίσως η πιο  επιτηδευμένη και επικίνδυνη θεωρία των ημερών μας, είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια κυβερνούσε «το αριστερό αφήγημα». Ήταν μια εύκολη ανάλυση που υπέδειξαν σε «φιλελεύθερες» -κατ’ όνομα μόνο- κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, οι αναθεωρητές ιστορικοί και επεξεργάστηκαν οι πάντα χρήσιμοι επικοινωνιολόγοι και διαχειριστές εκστρατειών.

55 χρόνια όμως δεν είναι δα μεγάλη απόσταση ιστορικά. Πριν από 55 χρόνια, μια τέτοια μέρα, η χούντα, οι «υπεύθυνοι» και «πρόθυμοι» της εποχής που «σώζανε το έθνος» από διάφορους εχθρούς, πετούσανε σε ένα φορτηγό τον εν ενεργεία δήμαρχο των Ιωαννίνων Αλέκο Σόφη και τον σέρνανε στη φυλακή και στην εξορία.

Και όμως, το έδαφος είχε προετοιμαστεί και στην πόλη. Μόλις ένα μήνα πριν (ο Σόφης θήτευσε για 11 μόλις μέρες ως δήμαρχος), εφημερίδα των Ιωαννίνων κυκλοφορούσε έκπληκτη με τίτλους «ΕΔΑΐτης δήμαρχος! Εις τον πρώτον δήμον της Ηπείρου». Ο Σπύρος Κατσαδήμας είχε παραιτηθεί για βάλει υποψηφιότητα για βουλευτής και η εφημερίδα συνέχιζε: «…η προκύψασα κατάστασις δημιουργεί σοβαρόν θέμα για τον Δήμον της Ηπείρου του οποίου η διοίκησις περιέρχεται εις τα στελέχη της ΕΔΑ, μολονότι το κόμμα τούτο εξακολουθεί να είναι μειοψηφία».

Οι θεωρίες των εσωτερικών και εξωτερικών εχθρών δίνουν και παίρνουν στην Ελλάδα και 55 χρόνια μετά, είναι ακόμα παρούσες και διαμορφώνουν πολιτική αντίληψη και θέση. Μπορεί οι πολιτικές ηγεσίες να ξορκίζουν την Επταετία και να διοχετεύουν το κατά περίπτωση ιδεολογικό περιεχόμενο στον εξορκισμό, ανάλογα με το τι βολεύει πάντα, μπορεί ακόμα και νοσταλγοί της χούντας και ιδεολογικοί υποστηρικτές της να έχουν αναβαπτιστεί σε υπουργικούς θώκους και να βλέπουν πιο ψηλά, αλλά η ιστορία δεν αναθεωρείται έτσι εύκολα.

Η χούντα δεν πήγε απλά «την Ελλάδα πίσω». Εξέφρασε μια «σκοτεινή επιθυμία», μερίδας της άρχουσας τάξης ότι όλα μπορούν να γίνονται πιο εύκολα και ελέγξιμα, αλλά και ενός κομματιού της κοινής γνώμης που στις χειρότερες στιγμές της, αναπολεί ως «περίοδο τάξης» τα καλαματιανά, τις εξορίες, τις δολοφονίες και τις ρεμούλες της συγκεκριμένης περιόδου.

Η χούντα έπεσε. Την έριξαν οι άνθρωποι, οι οποίοι πάντα ορίζουν τις τύχες και την ιστορία. Οι γενεσιουργές της αιτίες δεν εξαφανίστηκαν ποτέ, απλά άλλαξαν σύσταση και προέλευση, αλλά οι σκοποί παραμένουν ίδιοι.

Και οι άνθρωποι παραμένουν οι «φρουροί». Ο λαός δηλαδή, που παραμένει ένας, με τις αδυναμίες του, τα πισωγυρίσματα, τις αντιφάσεις, τις καλές και τις άθλιες στιγμές του. Όχι τα ευχολόγια, οι εξορκισμοί, οι δεξιώσεις και οι ανιστόρητες θεωρίες.

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα