Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 19-09-2021, 17:17
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

Εδώ και ένα περίπου χρόνο, το Ted Lasso κάνει θραύση ως κωμική σειρά στο Apple TV, με θεματική, υποτίθεται, το αγγλικό ποδόσφαιρο και τη «συνεύρεσή» του με έναν ιδιόρρυθμο και –κυρίως- καλοσυνάτο προπονητή αμερικάνικου ποδοσφαίρου.

Δύο πραγμάτων που δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, δηλαδή.

Ο Τζέισον Σουντέικις είναι ένα καλό παράδειγμα από την τρελοπαρέα των ‘00s και του Saturday Night Live, που όλο και βρίσκονται ξανά σε διάφορες φάσεις, τώρα που πλησιάζουν τα –ηντα.

Είναι πολύ καλός και «ψυχή» της σειράς που δεν είναι κακή. Δεν είναι όμως και καλή. Γιατί;

Στα «ναι» του Ted Lasso συνυπολογίζονται μεταξύ άλλων το χιουμοράκι, συνήθως καλοπροαίρετο αλλά ενίοτε και κυνικό-καυστικό. Επίσης, έχει ενδιαφέρον στήσιμο και, τουλάχιστον την πρώτη σεζόν, σεναριακά «κόλπα» όπως η συνάντηση ΗΠΑ-Αγγλίας, συνηθειών και αξάν, αστείων και αστείων.

Στα «όχι», υπάρχει το βασικότερο: παιδιά, όταν φτιάχνουμε σειρές, ειδικά για το αγγλικό ποδόσφαιρο, καλό είναι να υπάρχει η ποδοσφαιρική κορύφωση. Δεν γίνεται εκεί που περιμένεις ότι «τώρα θα τους πατήσουμε» η πλοκή να κορυφώνεται σε ένα εξωγηπεδικό one night stand και στο χορτάρι η ομάδα να έχει χάνει 3-0 από ημίχρονο. Αν το τάργκετ γκρουπ είναι οι Αμερικάνοι που πρέπει να ξεπεράσουν το σύνδρομο «soccer moms» και να δούνε με πιο φανατικό (και εμπορικό) τρόπο τη μπάλα, τότε ΟΚ. Αλλά στην Ευρώπη, το fiction ποδόσφαιρο το έχουμε μάθει από τον Ρόι της Ρόβερς, τον Τερματοφύλακα-γιατρό και την «Απόδραση των 11» (που ήταν αμερικάνικη παραγωγή παρεμπιπτόντως), οπότε δεν επαρκούν τα πολιτίκαλι κορέκτ χαριτωμένα αστειάκια.

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
espa