Συντακτης: κύριος Τύπος
Δημοσιευση: 12-06-2020, 12:15
ΑΠΟΨΕΙΣ

Το 2017 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε επίσημα το Μητρώο Online Μedia. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του τότε υπουργού Νίκου Παππά, οι επιχειρήσεις «που δεν θα εγγραφούν στο Μητρώο θα αποκλειστούν από την κρατική διαφήμιση».

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο πρώτος που καταστρατήγησε αυτή τη δήλωση, μοιράζοντας κρατική διαφήμιση σε μη καταχωρημένα ψηφιακά μέσα. Επίσης, το Μητρώο, παρότι θεωρητικά ήταν μια καλή ιδέα, η λειτουργία του ήταν (και είναι) κυριολεκτικά εν κενώ. Στο μητρώο μπορούσαν να κάνουν εγγραφή ΜΜΕ, με την προϋπόθεση να έχουν εργαζόμενους. Αρκούσε όμως απλά να… δηλώσουν ότι έχουν εργαζόμενους, καθώς ποτέ, κανείς, δεν έλεγξε αν η δήλωση ισχύει.

Οπότε, όποιος διέθετε κάποιο ιστολόγιο, χωρίς καμία απολύτως επιχειρηματική υπόσταση, απλά θα μπορούσε να πάρει κρατική διαφήμιση, αν είχε τις «κατάλληλες επαφές».

Ό,τι ίσχυε διαχρονικά δηλαδή, ίσχυσε τότε και ισχύει και τώρα.

Η κυβέρνηση της ΝΔ ελέγχεται σήμερα πολλαπλά, για το πώς και πού διένειμε τη διαφημιστική καμπάνια «Μένουμε σπίτι». Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ να δοθούν τα στοιχεία για τα χρήματα που θα πάρει κάθε μέσο, έχει να κάνει και με μια άλλη υπόνοια, την οποία δεν πετυχαίνει να διασκεδάσει η κυβέρνηση: ότι «φιλικά» της μέσα, πήραν περισσότερα χρήματα. Επίσης, αν τα ποσά δοθούν στη δημοσιότητα θα είναι και πιο εύκολο να διαπιστωθεί αν τηρήθηκε η υπόσχεση για διάθεση του 30% στα περιφερειακά ΜΜΕ.

Η διαδικασία της πληρωμής για όλα τα μέσα ξεκίνησε πριν από λίγες μέρες. Κοινώς, από τα 20 εκατ. ευρώ που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση ότι θα διαθέσει για ενημερωτική καμπάνια, δεν έχει καταβληθεί ακόμα τίποτα, επίσημα τουλάχιστον.

Στον Τύπο Ιωαννίνων, το ποσό που μας αντιστοιχεί για την καμπάνια, είναι 1.000 ευρώ +ΦΠΑ.

Η συγκεκριμένη καμπάνια όμως, φέρνει στην επιφάνεια ξανά, το ίδιο ερώτημα: Με ποια κριτήρια διανέμεται η κρατική διαφήμιση; Αν τα κριτήρια είναι υπαρκτά και καθορισμένα, τότε με βάση αυτά πρέπει να γίνει μια διάκριση, ποιος δικαιούται και ποιος όχι. Τι πρέπει να κάνει και τι όχι. Αν προϋποτίθεται  να έχει εργαζόμενους ή όχι. Αν μπορεί να κόψει τιμολόγιο για τις υπηρεσίες του ή… όχι. Αν δεν είναι καθορισμένα τα κριτήρια, τότε ισχύει ο «νόμος» της γνωριμίας.

Όντως, ο αριθμός των μέσων που συμμετείχαν στη καμπάνια είναι αρκετά μεγάλος και ευρύς πολιτικά, τόσο, ώστε να έχει εν μέρει δίκιο ο κ. Πέτσας όταν λέει ότι «δεν υπήρξε πολιτικό κριτήριο» επιλογής. Όμως, ο κ. Πέτσας και η κυβέρνηση ελέγχονται συνολικά για το… υπαρκτό κριτήριο. Ποιο είναι δηλαδή αυτό το όριο, επιχειρησιακό, εργασιακό, οικονομικό, δημοσιογραφικό, πάνω από το οποίο ένα μέσο είναι «επιλέξιμο» και κάτω από το οποίο «δεν είναι»;

Επίσης, αν αυτό το κριτήριο υπάρχει, τότε πώς διαμορφώνονται με βάση αυτό τα ποσά που διανέμονται;

Τέλος, κάποτε πρέπει να καθοριστεί αυτό το όριο. Το θέμα δεν είναι απλά «να πάρουν όλοι». Θα πρέπει να καθοριστεί κάποτε ποιοι είναι αυτοί οι «όλοι» και πώς λειτουργεί επιτέλους, αυτός ο τρομερά υποβαθμισμένος κλάδος της δημοσιογραφικής ενημέρωσης.


Tύπος Ιωαννίνων

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
espa