Συντακτης: Βαρβάρα Αγγέλη
Δημοσιευση: 26-09-2019, 11:49
ΑΠΟΨΕΙΣ

Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης Ιωαννίνων αποτελεί ένα «γέννημα» του «Κλεισθένη», του νόμου Θεοδωρικάκου και φυσικά των πολιτικών προσώπων που το αποτελούν. Οι πρώτες συνεδριάσεις του απέδειξαν ότι τα πράγματα δεν είναι καλά. Ως έναν βαθμό, η κακή εικόνα του συμβουλίου οφείλεται στην προσαρμογή στα νέα δεδομένα και στην ασάφεια του νομοθετικού πλαισίου. Σε έναν δεύτερο βαθμό, δεν λείπουν οι πολιτικές σκοπιμότητες, οι πίκρες, οι προσδοκίες που διαψεύστηκαν, οι προσωπικές επιδιώξεις, οι μικρές εκδικήσεις, τα πισωγυρίσματα, λόγια που δεν θα έπρεπε να εκστομίζονται και αγενείς χαρακτηρισμοί. Η κάθε παράταξη προσπαθεί να σταθεί στο ύψος των… όποιων επιλογών της.

Η τελική ευθύνη ανήκει όμως πάντα στη δημοτική αρχή. Όπως και να ‘χει δεν αρκεί η προσωπική εμβέλεια ενός δημάρχου, και συγκεκριμένα του δημάρχου Μωυσή Ελισάφ, για να λυθούν μαγικά τα προβλήματα, για να διοικηθεί μια πόλη. Η δημοτική αρχή του κ. Ελισάφ δεν έχει λοιπόν την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο. Δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα κλίμα συναίνεσης. Και οι συνεργασίες στις οποίες προχώρησε, έχουν προκαλέσει ένα σημαντικό κομμάτι της τοπικής κοινωνίας. Και θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο ο κ. Ελισάφ να μην αναγνωρίζει αν όχι τις επιπτώσεις, τουλάχιστον τους συμβολισμούς αυτών των συνεργασιών. Γιατί η πολιτική αν μη τι άλλο διακατέχεται από συμβολισμούς.

Όπως έχουν τα πράγματα, τα περί συναίνεσης δεν μπορούν να αποτελούν απλώς λόγια. Και η συναίνεση δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε πρακτικά συνεργασίας. Θέματα όπως η καθαριότητα, ένας τομέας που αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, ή ο φωτισμός LED πρέπει να συζητιούνται. Και δεν εννοούμε μόνο μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Οι εποχές που ένας αντιδήμαρχος έφερνε μια εισήγηση στο συμβούλιο ένα ωραίο βράδυ, έχουν τελειώσει. Χρειάζεται να προηγείται πια διάλογος (όχι εξαντλητικός) με παρατάξεις, εργαζόμενους και εμπλεκόμενους φορείς. Δεν αρκούν πια δηλώσεις του τύπου «είχα ενημερώσει για την πρόθεσή μου» με μια επιστολή ή με ένα δελτίο Τύπου κάποια στιγμή, ή τακτικές «αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση». 

Πέραν των όποιων προσωπικών ή πολιτικών αντιπαραθέσεων, όλοι πρέπει να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι, όλοι πρέπει να γνωρίζουν τους σχεδιασμούς της δημοτικής αρχής. Προφανώς, η δημοτική αρχή είναι πάντα αυτή που ασκεί τη διοίκηση και εντέλει λογοδοτεί στους πολίτες. Είναι όμως και μια δημοτική αρχή που δεν έχει την πλειοψηφία, και που πρέπει να γεφυρώσει τις διαφορές με άλλες παρατάξεις, ακόμα και αν δεν το θέλει. Γιατί εντέλει, όπως ειπώθηκε και στη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, «όλοι γνωριζόμαστε σε αυτή την πόλη». Και ακριβώς για αυτόν τον λόγο, ο καθένας κρίνεται για τη στάση του, και ιδίως όσοι δεν επιδείξουν διάθεση για να επιλυθούν προβλήματα της πόλης με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τότε μόνο μπορούμε να μιλάμε για γενναίες αποφάσεις.

200 λέξεις απομένουν.
  • Nikos D.
    Nikos D.
    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας!
    200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
solidus espa