Συντακτης: κύριος Τύπος
Δημοσιευση: 6-08-2016, 00:25
ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ «ΤΥΠΟ»

Τα παιδιά αυτά μεγαλωμένα μέσα σε διαμερίσματα, κλειστούς χώρους σχολείων και αθλητικών κέντρων, έχουν πλήρη άγνοια και καμιά εμπειρία από τη ζωή κοντά στη φύση.

Έτσι είναι επιρρεπή στα διάφορα ατυχήματα! 

Για όλα αυτά υπάρχει ΚΑΙ πρόληψη, που απαιτεί γνώση και σύνεση να μην υπερβαίνουν τα όριά τους ΚΑΙ αντιμετώπιση, που συνίσταται στις πρώτες βοήθειες, που κι εδώ απαιτείται εκπαίδευση και εξοπλισμός. Ποτέ ερασιτεχνισμός και αυτοσχεδιασμός. Κάνουν μεγαλύτερο κακό!


ΠΤΩΣΗ ΑΠΟ ΥΨΟΣ:

Βράχια και δένδρα αποτελούν τα πιο πιθανά μέρη από τα οποία μπορεί ένα παιδί να πέσει. Εκδορές και μώλωπες αποτελούν τις πιο συνηθισμένες κακώσεις, που αντιμετωπίζονται με καλό πλύσιμο και αντισηπτικό καθάρισμα. Πιο σοβαρά τραύματα, όπως κόψιμο ή θλάση, εξάρθρωση ή κάταγμα, απαιτούν άμεση εξέταση και αντιμετώπιση σε νοσοκομείο, ίσως και νοσηλεία.

Κρανιοεγκφαλική κάκωση: Αποτελεί την πιο σοβαρή βλάβη, που μπορεί να προκληθεί είτε από πτώση είτε από κατ’ ευθείαν πλήξη (συνήθως ατυχηματική), όπως κατά τη διάρκεια παιχνιδιών. Η ΚΕΚ μπορεί αρχικά να διαλάθει της προσοχής, καθ’ όσον ακόμη και σοβαρές μορφές της μπορεί να μη δώσουν άμεσα νευρολογικά σημεία.

Οπότε με κάθε κτύπημα στο κεφάλι θα πρέπει να ζητείται ιατρική βοήθεια, ακόμη και σε παιδιά με πλήρη επαφή.

Η αντιμετώπιση είναι καθαρά νοσοκομειακή, άρα καμιά καθυστέρηση δε δικαιολογείται, γιατί μπορεί ν’ αποβεί μοιραία…

ΔΑΓΚΩΜΑ ΣΚΥΛΟΥ Ή ΓΡΑΤΖΟΥΝΙΖΜΑ ΑΠΌ ΓΑΤΑ:

Πέραν του τραύματος και της αιμορραγίας που επιφέρουν, τα δόντια και τα νύχια τους έχουν μικρόβια, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές τοπικές ή συστηματικές λοιμώξεις. Γι’ αυτό θα πρέπει πάντοτε να γίνεται επιμελής καθαρισμός και χορήγηση αντιβιοτικών. Το θέμα της λύσσας αφορά κυρίως στα άγρια ζώα, όπως την αλεπού και το λύκο, που όμως σπάνια πλησιάζουν σε κατοικημένες περιοχές.

Αν δούμε νεκρό ζώο, δεν το αγγίζουμε, γιατί μπορεί να έχει λύσσα.

ΔΑΓΚΩΜΑ ΦΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΝΥΞΗ ΣΚΟΡΠΙΟΥ: 

Λίγα φίδια είναι δηλητηριώδη, άρα επικίνδυνα για σοβαρές επιπλοκές από το δάγκωμα τους. Όμως ακόμη και τα μη δηλητηριώδη φίδια μπορούν να προκαλέσουν αλλεργική και φλεγμονώδη αντίδραση με οίδημα και πόνο, που απαιτεί αντιμετώπιση με αντιϊσταμινικά και στεροειδή. Η χορήγηση αντιοφικού ορρού ενδείκνυται όταν υπάρχουν συστηματικές επιπτώσεις κυρίως από το κυκλοφορικό σύστημα.

Στη χώρα μας το νύγμα σκορπιού συνήθως προκαλεί μόνο τοπικό οίδημα και έντονο πόνο, που μπορεί να αντιμετωπιστεί με τοπική αναλγητική αλοιφή.

Τα αλλεργικά άτομα θα πρέπει να τυγχάνουν ειδικής προσοχής.  

Υπενθυμίζω ότι τα άτομα αυτά θα πρέπει πάντα να έχουν μαζί τους την ειδική σύριγγα με αδρεναλίνη για ενδομυϊκή χορήγηση.

ΤΡΥΠΗΜΑ ΑΠΟ ΑΙΧΜΗΡΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ:

Συνήθως δεν προκαλούν μεγάλη βλάβη, μπορούν όμως να αποτελέσουν την αιτία τετάνου, γιατί συνήθως πρόκειται για σκουριασμένες πρόκες ή σίδερα, που είναι εκτεθειμένα σε υλικά που αναπτύσσεται το κλωστηρίδιο του τετάνου (κοπριά). Θα πρέπει να γίνεται επιμελής καθαρισμός, αντιτετανικός ορός  και αντιτετανικό εμβόλιο, πάντοτε με τη συμβουλή του Παιδιάτρου.

ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΑ:

Είναι αυτονόητο ότι τα παιδιά δε θα πρέπει να πηγαίνουν ασυνόδευτα σε αγρούς και καλλιέργειες. Αν παρ’ όλα αυτά το παιδί έλθει σε δερματική επαφή με φυτοφάρμακο θα πρέπει να γίνεται επιμελής καθαρισμός μετά από αφαίρεση όλων των ρούχων και επικοινωνία με το Κέντρο Δηλητηριάσεων για τις ειδικές οδηγίες.

ΜΕΘΗ:

 Τα παιδιά, κυρίως οι έφηβοι, στις διακοπές καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ποτών. Είναι κι αυτό μια συνέπεια της απαλλαγής από δεσμεύσεις και υποχρεώσεις. Άλλωστε η κατανάλωση ποτών, ειδικά στις γιορτές, αποτελεί μέρος της διασκέδασης. Η αντιμετώπιση της μέθης, αν δε μπορεί να προληφθεί, έχει ως προτεραιότητα την προστασία του παιδιού από κάθε ατύχημα, την ενυδάτωση λόγω της υπεροσμωτικότητας της αλκοόλης, την καταπολέμηση της κεφαλαλγίας με απλά αναλγητικά και κυρίως την ανάπαυση και τον ύπνο. 

ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ: 

Εκδηλώνεται είτε ως γαστρίτιδα, με συνεχείς εμέτους, οπότε συνήθως το αίτιο είναι η τοξίνη του σταφυλοκόκκου και αντιμετωπίζεται με κλασματική χορήγηση υγρών ή ως γαστρεντερίτιδα, με εμέτους και διάρροιες, οπότε συνήθως είναι ιογενούς αιτιολογίας, σπανιότερα μικροβιακή. Η ιογενής είναι πιο ήπια και δεν απαιτεί  ειδική θεραπεία εκτός από την κλασματική χορήγηση υγρών και δίαιτα, ενώ η μικροβιακή, με πιο συνηθισμένα αίτια τη σαλμονέλλα και τη σιγκέλλα, χρειάζεται οπωσδήποτε νοσηλεία και αντιβιοτική αγωγή.

 

Αναστάσιος Δ. Χατζής Παιδίατρος – Εντατικολόγος 

Διευθυντής Παιδιατρικής ΜΕΘ – Νοσοκομείο Παίδων ΜΗΤΕΡΑ


...και ένας οδηγός με φωτογραφίες:

ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ.pdf

 

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα