Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 21-04-2021, 11:23
ΑΠΟΨΕΙΣ

Το σύστημα εμβολιασμών στην Ελλάδα έχει πολλά και σοβαρά ζητήματα. Για αρκετά από αυτά, δεν ευθύνεται η κυβέρνηση απευθείας. Δεν έχει δηλαδή την άμεση ευθύνη της ανεπάρκειας δόσεων, για παράδειγμα, που κάνει τα εμβόλια ένα προϊόν περιζήτητο, ειδικά… στα Γιάννενα, το τελευταίο διάστημα.

Η κυβέρνηση έχει την αποκλειστική και ολοκληρωτική ευθύνη της δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων ωστόσο, καθώς, όπως έχει κάνει πολλάκις αυτούς τους 13 μήνες, διεκδικεί διάφορα πρωτεία που δεν υπάρχουν, αλλά και κάνει ασκήσεις υπεραισιοδοξίας.

Δύο φορές μέχρι τώρα οι διακηρύξεις της έχουν διαψευστεί από την πραγματικότητα. Ούτε εκατομμύρια εκατομμυρίων δόσεις ήταν διαθέσιμες από την αρχή του έτους (είπαμε, δεν είναι ευθύνη της αυτό), ούτε η «ανοσία 70% το καλοκαίρι» πρόκειται να έχει επιτευχθεί. Ο προγραμματισμός της όμως θα προχωρήσει ανεξάρτητα από την επίτευξη στόχων. 

Ένα σημείο όμως, στο οποίο φέρει μεγάλη ευθύνη η κυβέρνηση, είναι οι πολλές «τρύπες» του συστήματος, τις οποίες ανακαλύπτει το «ελληνικό δαιμόνιο» και όσο πιο κοντά είναι στην εξουσία, τόσο καλύτερα τις εκμεταλλεύεται.

Το σύστημα των ραντεβού διαφημίζεται ως σχεδόν άτρωτο, όταν μιλάνε επίσημα οι κυβερνητικοί παράγοντες. Όταν όμως συμβαίνουν σχεδόν… ανεξήγητα περιστατικά όπως οι μαζικοί εμβολιασμοί εργαζόμενων εταιρίας, οι διαρροές των υπουργείων ουσιαστικά παραδέχονται ότι το σύστημα έχει ατέλειες.

Το παραδέχθηκε άλλωστε ο καθύλην αρμόδιος, γενικός γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Μάριος Θεμιστοκλέους, ότι το σύστημα κάνει λάθη. Σε λάθος απέδωσε το μαζικό εμβολιασμό εκτός σειράς που δημιούργησε κακές εντυπώσεις.

Στο μεταξύ όμως, τα περιστατικά δεν εξαντλούνται μόνο στο πρόσφατο γεγονός.

Ούτε είναι απλά οι καταγγελίες ότι διάφοροι, κυρίως κυβερνητικοί ή και κομματικοί παράγοντες κατάφεραν να εμβολιαστούν, επικαλούμενοι κάποια ιδιότητα που είτε δεν είχαν φανερά, είτε προκάλεσαν μειδιάματα όταν την επικαλέστηκαν (ακόμα και αν αυτή ήταν κατ’ ελάχιστον εφαπτόμενη της πραγματικότητας).

Το πρόβλημα είναι ότι χιλιάδες τομείς, από μεγάλες βιομηχανικές μονάδες πρώτης γραμμής μέχρι δυνάμει και θέσει υγειονομικούς, όπως πχ οι ασκούμενοι φοιτητές-τριες Ιατρικής, μένουν εκτός εμβολιασμού και δεν φαίνεται να εμβολιάζονται σύντομα με… κανονική σειρά.

Το «αντίδοτο» σε αυτά, ήταν επίσης ένα λάθος: Ο «κατ’ εξαίρεση» εμβολιασμός, αρχικά για να μη χάνονται δόσεις από τα φιαλίδια και αργότερα, σε θέση άλλων ραντεβού που ακυρώνονται (υπό το επικοινωνιακό βάρος των πληροφοριών για το προϊόν της Astra Zeneca ειδικά), είναι ουσιαστικά ένα κάλεσμα στην προχειρότητα και στο «να τρυπώσω κι εγώ».

Όταν αυτή η διαδικασία ξεκίνησε ακούστηκαν ήδη οι πρώτες φωνές, όταν ο Ιατρικός Σύλλογος Ιωαννίνων ξεκίνησε να εμβολιάζεται με την κατ’ εξαίρεση διαδικασία, πριν καν αυτή ξεκινήσει επίσημα στην Ελλάδα. Τουλάχιστον τότε, αυτοί που «σήκωναν πρώτοι το τηλέφωνο» ήταν υγειονομικοί, που έπρεπε να εμβολιαστούν.

Για να μην αναφερθούμε σε σποραδικά περιστατικά ραντεβού που ακυρώνονται «κατά λάθος» (και στα Γιάννενα) και χάνονται σειρές ανθρώπων με υποκείμενα νοσήματα, σε μια διαδικασία που η σειρά παίζει μεγάλο ρόλο.

Αργότερα, πύκνωσαν οι ειδήσεις για ημέτερους-ες, συζύγους, γνωστούς κ.λπ. που «τρούπωσαν» με τον ίδιο τρόπο. Προς τιμή της κυβέρνησης, κάποιοι από αυτούς είχαν επιπτώσεις, πολιτικές κυρίως. Όχι όλοι όμως.

Την ίδια ώρα, φοιτητές-τριες Ιατρικής έχουν απορριφθεί δύο φορές μέχρι στιγμής, από την κατ’ εξαίρεση διαδικασία. Εκεί που όμως μπαίνουν οι ένστολοι.

Το θέμα δεν είναι μόνο ιδεολογικό, όπως μοιάζει. Δεν είπε κανείς ότι οι ένστολοι έχουν λιγότερη ανάγκη τον εμβολιασμό, εκτός αν μας διαφεύγουν τα περιστατικά εξάπλωσης σε μονάδες και πλοία. Την ίδια ανάγκη όμως έχουν και οι άνθρωποι που θα πάρουν πτυχίο για να μπορούνε στο προσεχές μέλλον θα περιθάλψουν τον κόσμο, σε μια μελλοντική πανδημία (που δεν τη γλιτώνουμε). Θα μπορούν να το κάνουν σωστά;

Αντί λοιπόν να δούμε το σύστημα πού έχει λάθος και πώς είναι ακόμα ευάλωτο σε λάθη, σε ανάγκες που αλλάζουν, σε εμβόλια που δεν έρχονται, σε συμφωνίες που δεν τις εξυπηρετούν οι εταιρίες, σε πολιτικές ευθύνες που σίγουρα υπάρχουν, καταναλώνουμε δικαιολογίες που είναι κυρίως φτηνές και εύθραυστες. 

Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: Το σύστημα είναι ο… Ultron της Marvel όπως το διαφημίζει η κυβέρνηση ή έχει «τρύπες» και ευάλωτα σημεία; Και πώς αυτά είναι εκμεταλλεύσιμα; Ζητούνται απαντήσεις με δημόσιο, επίσημο και πειστικό τρόπο και όχι εύκολες, σύντομες δηλώσεις που θάβονται κάτω από τόνους αγιογραφικής αναπαράστασης του κυβερνητικού έργου. Κάθε τι άλλο, απλά μεγεθύνει τη διάχυτη δυσπιστία, είτε αυτή είναι βάσιμη, είτε όχι…

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα