Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 31-05-2020, 20:33
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο Ερίκ Καντονά είναι μορφάρα. Όχι μόνο γιατί υπήρξε ένας τρομερά χαρισματικός ποδοσφαιριστής, με μεγάλη καριέρα στη Γιουνάιτεντ και πληθωρική παρουσία μέσα και έξω από τα γήπεδα, αλλά και γιατί είναι πάντα ένας τύπος που δεν μασάει λόγια και πράξεις. Η καρατιά του σε ρατσιστή οπαδό της Κρίσταλ Πάλας, ο μόνιμα σηκωμένος γιακάς της φανέλας με το 7, οι παραξενιές του και η τρομερή του ικανότητα στη μπάλα, τον έφεραν σε ένα επίπεδο αναγνωρισιμότητας που λίγοι «παράταιροι» το πετυχαίνουν: Γκαρίντσα, Μπεστ, Σώκρατες, Μαραντόνα…

Από το 1997 και όταν εγκατέλειψε το ποδόσφαιρο μόλις στα 31 του, ο Καντονά κάνει καριέρα στις τέχνες. Τότε, πήρε τον πρώτο του ρόλο στην «Ελίζαμπεθ» με την Κέιτ Μπλάνσετ και έκτοτε, ο King Eric παίζει, μιλάει, σκηνοθετεί. Το Looking for Eric του Κεν Λόουτς ήταν και μια πολιτική δήλωση συνάμα, γιατί ο Καντονά δεν κρύφτηκε ποτέ, ούτε σε αυτό το κομμάτι.

Τώρα, έχει τη δική του σειρά, στο Netflix μάλιστα. Το Inhuman Resources είναι ανατριχιαστικά ρεαλιστικό και περιγράφει την κατάσταση ενός πρώην στελέχους που έμεινε άνεργο στα 50 του και την προσπάθειά του να στηρίξει τον εαυτό του και την οικογένειά του. Επειδή όμως μιλάμε για τον Καντονά, αυτή η προσπάθεια δεν θα μπορούσε να είναι απλά καταγγελτική του σύγχρονου καπιταλισμού, όπως πχ μια ταινία του Λόουτς, αλλά μια σεναριακή κλωτσοπατινάδα που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων ξύλο, δίκες, πιστόλια, αντιπαθητικούς executives που πιστεύουν ότι οι εργαζόμενοι είναι κυριολεκτικά αναλώσιμοι κ.α.

Η αλήθεια είναι ότι άνευ Καντονά, η σειρά δεν θα ήταν τίποτα το τρομερό. Ναι μεν το σενάριο «πατάει» πάνω στην ανατριχιαστική αμερικανοποίηση της Ευρώπης και δη της Γαλλίας, με φαινόμενα «ημιαστέγων» στελεχών, νυν και πρώην και στρατιές ηλικιωμένων ανέργων που αφήνονται στην τύχη τους, εικόνες που συσσωρεύονται στη Γαλλία του «φιλελεύθερου» Μακρόν.

Η παρουσία του όμως, δίνει λίγο από αυτό που «λείπει». Με τη μόνιμη «μουτσούνα», είτε είναι επιτετραμμένος του γάλλου βασιλιά, είτε σκοράρει κατά της Γουίμπλεντον, είτε κράζει στο youtube τον Νεϊμάρ, ο Ερίκ μετατρέπεται από βασιλιά σε προλετάριο και από εκεί, σε εκδικητή, ο οποίος υπερβαίνει τα όρια σαν «ντέρι Χάρι» από την ανάποδη.

Το Inhuman Resources βασίζεται σε ένα αμερικάνικο σενάριο, του Redd Inc του 2012, αλλά πάει σε διαφορετικά, κοινωνικά μονοπάτια. Το καθοδηγεί με μαεστρικές μπαλιές στον κενό χώρο και μαζεύει τις (αρκετές) αδυναμίες του, ο Ερίκ Καντονά. 

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα