Χαριτωμένα Μυθολογικά Πλάσματα: 5 (Σχεδόν) Αξιολάτρευτα Όντα από Όλο τον Κόσμο

Όταν σκεφτόμαστε μυθολογικά πλάσματα, το μυαλό μας πάει συνήθως σε δράκους που ξερνάνε φωτιά, γίγαντες με εκατό κεφάλια ή γοργόνες που πετρώνουν με το βλέμμα. Αλλά κάθε μυθολογία έχει και τη γλυκιά, αξιολάτρευτη πλευρά της — απλά δεν πουλάει τόσο καλά στις ταινίες τρόμου. Στην ελληνική μυθολογία, για παράδειγμα, έχουμε τις Νύμφες που ζουν στα δάση και τα ποτάμια, τις Νηρηίδες που χορεύουν στα κύματα, και φυσικά τον Πήγασο — το φτερωτό άλογο που είναι ταυτόχρονα θρυλικό και απίστευτα φωτογενές.

Φυσικά, η ελληνική μυθολογία είναι από τις πιο διάσημες παγκοσμίως — τα πλάσματά της εμφανίζονται σε σχέδια για tattoo, σε λογότυπα ομάδων, σε ταινίες, σε βιντεοπαιχνίδια και ακόμα και σε κουλοχέρηδες σε τα καλυτερα online casino στην Ελλαδα. Επειδή όμως όλος ο κόσμος έχει δει τη Μέδουσα και τον Πήγασο μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας, ας αλλάξουμε σκηνικό. Σήμερα ταξιδεύουμε σε λιγότερο γνωστά μυθολογικά «βασίλεια»: από τη Σελήνη και τα ιρλανδικά λιβάδια μέχρι τα δάση της Βαυαρίας. Ορίστε πέντε υπέροχα πλάσματα — ή μάλλον, τέσσερα χαριτωμένα και ένα... ας το ονομάσουμε «περίπλοκο». 

1. Το Σεληνιακό Κουνέλι (Ανατολική Ασία)

●    Καταγωγή: Κίνα, Ιαπωνία, Κορέα — από τη Δυναστεία Χαν (206 π.Χ. – 220 μ.Χ.)

●    Πού ζει: Στη Σελήνη (στις «Θάλασσες της Σελήνης», το περίγραμμα της οποίας μοιάζει με τη σιλουέτα ενός κουνελιού)

●    Επίπεδο επικινδυνότητας: 1/10

Σύμφωνα με τον πιο διάσημο θρύλο, ο Αυτοκράτορας του Νεφρίτη μεταμφιέστηκε σε ζητιάνο για να δοκιμάσει τα ζώα του δάσους. Η αλεπού και η μαϊμού του έφεραν φαγητό, αλλά το κουνέλι δεν είχε τίποτα άλλο παρά χόρτο. Αντί να φύγει με άδεια χέρια, προσφέρθηκε να μαγειρέψει μόνος του για να ταΐσει τον ζητιάνο — ένα επίπεδο αυτοθυσίας που θα έγραφε δέκα βιβλία αυτοβοήθειας σήμερα. Ο Αυτοκράτορας συγκινήθηκε τόσο πολύ που το έστειλε στη Σελήνη για να ζήσει για πάντα. Στην Κίνα, ξεπερνά το «Ελιξίριο της Αθανασίας» δίπλα στη θεά Τσανγκ'ε. Στην Ιαπωνία και την Κορέα, ξεπερνά το μότσι — σαφώς πιο νόστιμο και λιγότερο αγχωτικό.

2. Το Selkie (Κελτική & Σκανδιναβική Μυθολογία)

●    Καταγωγή: Από το σκωτσέζικο selch = «γκρίζα φώκια»

●    Που ζει: Στους κρύους βόρειους ωκεανούς (Όρκνεϊ, Σέτλαντ, Ιρλανδία, Φερόες)

●    Επίπεδο επικινδυνότητας: 2/10 (4/10 αν είσαι ψαράς που σκοτώνει φώκιες)

Τα Selkies είναι όντα που ζουν στη θάλασσα ως φώκιες, αλλά μπορούν να αφαιρέσουν το δέρμα τους και να γίνουν άνθρωποι όταν βγαίνουν στη στεριά. Οι ιστορίες τους είναι σχεδόν πάντα τραγικά ρομάντζα: ένας θνητός κλέβει το δέρμα μιας γυναίκας Selkie, την αναγκάζει να γίνει σύζυγός του, κι εκείνη ζει χρόνια ως αφοσιωμένη μητέρα — μέχρι να ξαναβρεί κρυμμένο το δέρμα της, οπότε και βουτάει αμέσως πίσω στη θάλασσα χωρίς δεύτερη σκέψη. Ηχηρό μάθημα ότι, αν κάποιος θέλει να φύγει, το να του κρύβεις τα πράγματά του δεν είναι μακροπρόθεσμη στρατηγική.

3. Το Púca (Ιρλανδική Λαογραφία)

●    Καταγωγή: Από την παλαιά νορβηγική puki = «πνεύμα της φύσης»

●    Που ζει: Στα βουνά και τους λόφους της Ιρλανδίας, κυρίως τις νύχτες

●    Επίπεδο επικινδυνότητας: 5/10

Το Púca είναι το απόλυτο μυθολογικό «τρολ» πριν την εποχή του διαδικτύου. Ένα μαυρόμαλλο, χρυσομάτικο πλάσμα-σχηματομεταβολέας που συνήθως εμφανίζεται ως κομψό άλογο με κυματιστή χαίτη. Πλησιάζει κάποιον μεθυσμένο ή κουρασμένο ταξιδιώτη, τον γοητεύει να ανέβει στη ράχη του, και μετά τον σέρνει σε μια ιλιγγιώδη βόλτα μέσα από αγκάθια και πάνω από γκρεμούς, για να τον αφήσει στο σημείο εκκίνησης το ξημέρωμα — ταρακουνημένο αλλά ζωντανό. Οι Ιρλανδοί αγρότες παραδοσιακά άφηναν τα τελευταία στάχυα της σοδειάς ως «μερίδιο του Púca» για να το καλοπιάσουν. Σαν φιλοδώρημα στον ταξιτζή, αλλά για να μη σε πετάξει σε γκρεμό.

4. Το Karkadann (Περσική & Αραβική Μυθολογία)

●    Καταγωγή: Αρχαία Περσία (σύγχρονο Ιράν) και τμήματα της Ινδίας

●    Που ζει: Σε χορταριασμένες πεδιάδες και ερήμους

●    Επίπεδο επικινδυνότητας: 9/10

Εντάξει, το Karkadann είναι μάλλον το λιγότερο «αξιολάτρευτο» της λίστας — αλλά μπαίνει στο cute club για έναν συγκεκριμένο λόγο: λατρεύει τα πτηνά. Πρόκειται για ένα πλάσμα με σώμα ελαφιού ή αντιλόπης και ένα τεράστιο κέρατο στο μέτωπο, που οι αρχαίοι μελετητές το παρομοίαζαν άλλοτε με μονόκερο, άλλοτε με ρινόκερο. Είναι τόσο επιθετικό που ζει εντελώς μόνο του — κανένα άλλο ζώο δεν αντέχει την παρέα του. Και όμως, το μόνο πράγμα που μπορεί να το ηρεμήσει είναι το τραγούδι ενός μικρού δεκαοχτούρα. Εκατοντάδες κιλά καθαρής επιθετικότητας που λιώνουν στο άκουσμα ενός μικρού πτηνού. Όλοι έχουμε τη μαλακή μας πλευρά.

5. Το Wolpertinger (Γερμανική Λαογραφία)

●    Καταγωγή: 19ος αιώνας, Βαυαρία (πιθανότατα ξεκίνησε ως φάρσα ταριχευτών)

●    Που ζει: Στα αλπικά δάση της Βαυαρίας

●    Επίπεδο επικινδυνότητας: 1/10 (3/10 αν δεν θέλεις τα ρούχα σου να μυρίζουν για επτά χρόνια)

Το Wolpertinger είναι το πιο αξιαγάπητο «επιστημονικό σφάλμα» της μυθολογίας. Τον 19ο αιώνα, ταριχευτές της Βαυαρίας άρχισαν να ράβουν μεταξύ τους κομμάτια διαφορετικών ζώων — σώμα κουνελιού, φτερά πάπιας, κέρατα ελαφιού — και τα πουλούσαν σε αφελείς τουρίστες ως «σπάνια αλπικά πλάσματα». Έτσι γεννήθηκε αυτή η όμορφη απάτη. Σύμφωνα με την παράδοση, το Wolpertinger είναι ντροπαλό και νυχτερινό, και μπορούν να το δουν μόνο «όμορφες νεαρές γυναίκες» που περπατούν στα δάση με πανσέληνο. Αν τρομάξει, αφήνει μια έντονη οσμή που κολλάει στα ρούχα σου για επτά ολόκληρα χρόνια — λεπτομέρεια που μάλλον προστέθηκε από κάποιον ταριχευτή με αρνητικές κριτικές.

Συμπέρασμα

Στο τέλος της ημέρας, τα μυθολογικά πλάσματα δεν είναι όλα τέρατα που ξερνάνε φωτιά. Άλλα ζουν στη Σελήνη και χτυπάνε γλυκά mochi, άλλα κολυμπάνε ντροπαλά στους βόρειους ωκεανούς, άλλα τρολάρουν μεθυσμένους τη νύχτα, και άλλα είναι κυριολεκτικά ραμμένα μεταξύ τους σαν cosplay έργο τέχνης. Κάθε πολιτισμός έχει τη δική του εκδοχή του «αξιολάτρευτου» — και ίσως αυτό λέει περισσότερα για εμάς παρά για τα πλάσματα. Φαίνεται ότι, όσο κι αν αγαπάμε να τρομοκρατούμαστε με ιστορίες τρόμου, εξίσου αγαπάμε να φανταζόμαστε ότι κάπου εκεί έξω υπάρχει ένα κουνέλι στη Σελήνη που μας περιμένει με ένα πιάτο mochi. Και ειλικρινά; Η ζωή είναι αρκετά πιο όμορφη όταν τη σκέφτεσαι έτσι.