Ώρα για μια άλλη μπάλα

Το φετινό Μουντιάλ που γίνεται σε ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά, με έναν ιδιαίτερο τρόπο βάζει υποψηφιότητα για το δεύτερο χειρότερο, αμέσως μετά το φραντσάιζ του Κατάρ.

Όχι μέσα στο γήπεδο.

Έξω από αυτό, το Μουντιάλ 2026 μοιάζει με spinoff του προηγούμενου, αλλά στο πιο εμπορικό και προβληματικό.

Το εκλεγμένο καθεστώς Τραμπ φροντίζει να θυμίσει ότι κανείς δεν είναι πια ευπρόσδκετος, ούτε καν ανεκτός, στις ΗΠΑ, εφαρμόζοντας ισοπεδωτικές, μισάνθρωπες και φασιστικές πρακτικές εις βάρος όποιου έρχεται από την Αφρική, μιλάει Ισπανικά, διαφέρει το χρώμα του κ.ο.κ.

H FIFA παίζει το παιχνίδι του ανοιχτά, καθώς είναι ο φιλικός του διεθνής θεσμός και απλώς επικυρώνει τις παράλογες αποφάσεις του. Oι ΗΠΑ απαγορεύουν την είσοδο στον καλύτερο διαιτητή της Αφρικής γιατί είναι Σομαλός, η ομάδα του Ιράν θα πρέπει να διανυκτερεύει εκτός ΗΠΑ, στο Μεξικό (το οποίο ο Τραμπ έχει απειλήσει με προσάρτηση) και άλλα που μπροστά τους, ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μια απλή φιλονικία γειτόνων για θέσεις παρκαρίσματος.

Η μπάλα όμως, είναι μπάλα. Αλλά όσο περνάει ο καιρός και όσο το ποδόσφαιρο αποστειρώνεται και απομακρύνεται από αυτό που του δίνει ζωή, τον κόσμο, αυτό το δεδομένο αποδυναμώνεται με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς από όσο χρειάστηκε το ποδόσφαιρο να γίνει «βασιλιάς των σπορ».

Χρειάζεται μια άλλη μπάλα. Είναι μια από τις κοινωνικές επαναστάσεις που θα χρειαστούν πολύ άμεσα σε αυτό τον κόσμο. Ίσως όχι η βασικότερη, με το δεδομένο ότι η μισή υφήλιος είναι σε πόλεμο μεταξύ της, άμεσο ή έμμεσο, αλλά θα χρειαστεί και αυτή.