Ντοτη3 kordas piso topparkspiso
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Τζαμί Καλούτσιανης: Τα «αποκαλυπτήρια» ενός μνημείου

Εικόνα του άρθρου Τζαμί Καλούτσιανης: Τα «αποκαλυπτήρια» ενός μνημείου
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Βαρβάρα Αγγέλη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 16/07/2026, 15:10
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Το Τζαμί Καλούτσιανης που ανεγέρθηκε το 1730-1740 από τον Μεχμέτ Μπέη, «επιστρέφει» -με μνημειακό χαρακτήρα- στην πόλη των Ιωαννίνων, σε μια ιστορική συνοικία. Για την Καλούτσιανη το τζαμί αποτελεί ένα δυνατό τοπόσημο (το «Τζαμί), ένα μνημείο που έχει καθορίσει την ταυτότητά της μέσα στους αιώνες. Η συνοικία αυτή, μία ιδιαίτερα υποβαθμισμένη περιοχή τις τελευταίες δεκαετίες, που είδε τον κοινωνικό της και εμπορικό χαρακτήρα να αλλάζει και σχεδόν να εξαφανίζεται, ευελπιστεί σε ένα νέο ζωντάνεμα. Και δικαιωματικά.

Η απομάκρυνση της εργοταξιακής περίφραξης, ενόψει των αυριανών εγκαινίων από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα, φέρνει στο αστικό τοπίο ένα μνημείο, διαφορετικό από αυτό που είχε εντυπωθεί στη συνείδηση των πολιτών. Ένα μνημείο που δεν φανταζόταν κανείς ότι «κρυβόταν» πίσω από τις πρόχειρες και σοβαρές επεμβάσεις και μετατροπές. Επεμβάσεις και μετατροπές οι οποίες είχαν γίνει από τη δεκαετία του 1920 και μετά για την εξυπηρέτηση των εμπορικών και επαγγελματικών δραστηριοτήτων που στεγάζονταν στο τζαμί.

Από την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, τμήμα του τζαμιού της Καλούτσιανης άρχισε να χρησιμοποιείται ως καφενείο. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών τη δεκαετία του ’20, το τζαμί εκποιήθηκε από την Εθνική Τράπεζα σε ιδιώτες. Παράλληλα, το 1925, το τζαμί κηρύχθηκε ιστορικό διατηρητέο κτίριο.

Κατά την περίοδο «ιδιωτικοποίησης», το τζαμί στέγασε από σταθμό ΚΤΕΛ μέχρι μανάβικα, ζαχαροπλαστείο και επαγγελματικά γραφεία. Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, το υπουργείο Πολιτισμού ξεκίνησε τις διαδικασίες απαλλοτρίωσης του τζαμιού αναγνωρίζοντας τη μνημειακή του αξία. Το 2005, σταμάτησε οποιαδήποτε επαγγελματική δραστηριότητα στον χώρο. Το τζαμί συνέχισε την πορεία του ως… ένα κουφάρι που έδειχνε ότι οδηγούνταν στην κατάρρευση.

Μέχρι που ήρθε το 2022 και το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ μέσω του οποίου εγκρίθηκε μια χρηματοδότηση 2,2 εκατ. ευρώ για την αποκατάσταση του τζαμιού. Σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της χρηματοδότησης είχε το γεγονός ότι υπήρχε μια ολοκληρωμένη μελέτη, για την οποία την πρωτοβουλία είχε πάρει η Περιφέρεια Ηπείρου σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Η αποκατάσταση του τζαμιού έγινε βάσει της αρχικής μορφής που είχε (πριν δηλαδή τις επεμβάσεις κατά τον προηγούμενο τμήμα). Για παράδειγμα, το προστώο προς την πλατεία επανασχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε, ενώ αποσφραγίστηκε ένας υπόγειος χώρος και επανήλθε ένα (εναπομείνον) τμήμα μιας εξωτερικής κρήνης.


Αναμφίβολα, το έργο της αποκατάστασης του τζαμιού της Καλούτσιανης είναι σημαντικό. Το στοίχημα πια είναι το μνημείο αυτό να ενσωματωθεί με νέους και διαφορετικούς όρους στην πόλη και να αποτελέσει έναν χώρο πολιτισμού –με το δεδομένο ότι υπάρχει και μια πλατεία που δίνει μια προστιθέμενη αξία.

Μέχρι στιγμής, το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει ξεκαθαρίσει πώς θα αξιοποιήσει το τζαμί –αν θα είναι απλά επισκέψιμος χώρος, αν θα γίνονται συγκεκριμένες πολιτιστικές δράσεις, αν θα μετατραπεί σε κάποια μουσειακή υποδομή. 

Σε αναμονή ανακοινώσεων...

Εργασίες καθαρισμού στο μνημείο πριν τα αυριανά εγκαίνια

ΣΧΟΛΙΑ
μια πρόταση
Ένα μνημείο, μετά την αναστήλωση/ανακατασκευή του, αναμένεται να συνεισφέρει στην "τέρψη", στην "αισθητική ικανοποίηση" των παρόδιων, των διαβατών, των εκδρομέων. Στην ιστορική δικαίωση. στην ηθική ικανοποίηση. Μπαίνει το ερώτημα: Αυτή η ολοκληρωμένη προσπάθεια΄το αποτέλεσμά της, συμβάλλει σε αυτό; Έπιασαν τόπο τα λεφτά; Νομίζω όχι (η άποψή μου). "Πεταμένα λεφτά!" Η τοπική κοινωνία είναι αντίθετη "από γεννησιμιού της/από γαλούχησής της" με την αισθητική του μουσουλμανικού τεμένους! Η αισθητική του τεμένους είναι αντίθετη, με την αισθητική παιδεία του τοπικού κοινού, σε υπερθετικό βαθμό. Τουλάχιστον δεν υπάρχει μιναρές! Γλίτωσαν από "καπάκι ενόχλησης"! Όχι άστοχη - αλλά καραάστοχη αυτή η ενέργεια του ΥΠΠΟ και των συνεργατών! Η τοπική κοινωνία μεγάλωσε με τα θεατρικά στα σχολεία για τον Κατσαντώνη, με τη λιτανεία του Αϊ-Γιώργη. του Νεομάρτυρα.. με τις συναντήσεις των επιτάφιων στην πλατεία... με το 12 και την κυρά Φροσύνη... με τον Σκυλόσοφο... Τουλάχιστον, υπάρχουν παράπλευρα κέρδη; Π.χ. η αναγκαία κυκλοφοριακή αναβάθμιση στην περιοχή; Με τίποτε.... Η στενούρα του περιβάλλοντα χώρου, τα κάγκελα... Η περιοχή ήταν πνιγμένη - πνίγεται και τώρα! Συνηθίζεται, σε οργανωμένες προσπάθειες, με οικονομική στήριξη από το κράτος, η μετακίνηση του μνημείου, πάνω σε ράγες/με γερανούς, κάποιες δεκάδες ή εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα. Συνηθίζεται αυτό, σε όλον τον κόσμο, ιδιαίτερα σε θρησκευτικά μνημεία. Το συγκεκριμένο μνημείο, επειδή μπορεί να προκαλέσει φόρτιση (σύγκρουση των πολιτισμών, γαρ) έπρεπε οπωσδήπτε να είχε μετακινηθεί, πάντα μέσα στα όρια αυτής της συνοικίας! Να βρισκόταν εκεί κοντά μια μεγαλύτερη ελεύθερη δημοτική έκταση - να μεταφέρονταν εκεί αυτό το μνημείο - οι πέτρες του - και να ξαναχτιζόταν από την αρχή, με τις ίδιες αριθμημένες πέτρες. Για να προλάβω την αντιδραστική άγνοια, θυμίζω ότι και το Ρολόι της πόλης, όταν κτίστηκε. κάπου στο τέλος του 19ου αιώνα, αλλού είχε χτιστεί (απέναντι από την τωρινή του θέση, μπροστά από το σημερινό Δημαρχείο - παλαιότερα, η Ζωσιμαία Βιβλιοθήκη) . Χρειάστηκε να το μεταφέρουν, το έκαναν μεταφέροντας τις πέτρες του μία μία στη νέα θέση! Γενικότερα, η ιστορία της πόλης, πρέπει να αναδεικνύεται αναλογικά, με όλες τις περιόδους της. Η πολη, στο παρελθόν της, δεν ήταν μόνο Τουρκόπολη. Ορίστε ένα παράδειγμα προσβολής/εξαφάνισης της ιστορίας της - η περίοδος των Νορμανδών - των Σταυροφόρων-των τυχοδιωκτών της ευρώπης: Η περίκλειση με τάφρο της πόλης, τον 12 αιώνα μ.Χ, από τον Νορμανδό Βοημούνδο - η Τάφρος του Βατμούνου γράφεται στο συμβόλαιο αγοράς έκτασης των Αμπελοκήπων από τον ΟΕΚ (για εργατικές κατοικίες του 1964-65) περιοχής των Αμπελοκήπων. Που ανανεώθηκε μετά από 600 χρόνια, από τον Αλή Πασά-τότε μετονομάστηκε σε Ντάπια του Αλή Πασά, είναι ένα ιστορικό σημείο - που σκεπάζεται από τις δημοτικές μπουλντόζες μετά το 1980! Η τάφρος αυτή ξεκινούσε από τον Άγιο Νικόλαο Κοπάνων, ανέβαινε στα Καρδαμίτσια, διέσχιζε τη Βλαχόστρατα , περνούσε τον σημερινό ΟΤΕ και τερμάτιζε στη λίμνη κάπου στο Βπτανικό. Κι ούτε μια πινακίδα σε όλη αυτην τη διαδρομή! Και δεν χρειάζεται μεγάλη δαπάνη η ανάδειξή της!
Ελενη
Το τζαμι της Καλουτσιανης ειναι ενα ισχυρο τοπωσημο της περιοχης ειτε μας αρεσει ειτε οχι. Τις τελευταιες δεκαετιες ειχε γινει εμπορικος χωρος και τα τελευταια χρονια ειχε καταντησει ερειπιο. Επρεπε λοιπον η να κατεδαφιστει η να αποκατασταθει. Εγινε το δευτερο και πηρε πολλα χρονια η αποκατασταση του. Οντως απομενει να δουμε ποια θα ειναι η χρηση του . Ελπιζουμε οτι θα αναβαθμισει ευρυτερα την περιοχη.( η οποια το βραδυ δεν εχει φωτα !!).
Φοίβος
Η ιστορία της πόλης μας είναι και οθωμανική. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο. Εάν κάποια στιγμή αποφασιστεί η αδειοδότηση του εν λόγω ιστορικού κτιρίου ως λειτουργικό τέμενος, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση. Οι ανεξίθρησκοι πιστοί (το τονίζουμε - γιατί η πίστη είναι εξ ορισμού ανεξίθρησκη) δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα εφόσον δεν θίγονται τα σύμβολα και καθόσον δεν υπάρχει "ανόσια" γειτνίαση με ναό κοκ. Έχουμε τις ενστάσεις μας όσον αφορά την παραμελημένη πλατεία της Καλούτσιανης που μετά τα υπέρλαμπρα εγκαίνια φαντάζει φτωχή και απεριποίητη. Κρίμα που χάθηκε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την συνολική ανάδειξη της περιοχής. Θα πούμε και για την ξυλεία του μνημείου η οποία είναι β' διαλογής, δεμένη με βίδες (!). Τέτοιες όμως αστοχίες το ΥΠΠΟ τις γνωρίζει πολύ καλά. Ίσως να τις εντάξει στην αναμενόμενη ανακαίνιση της τουρκικής βιβλιοθήκης την οποία είχε ανακαινίσει προ δεκαετίας. Η σεβάσμια κυρία Λίνα.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
dodoni nea piso