Τεχνολογία και καινοτομία στα Ιωάννινα: πού βρισκόμαστε

Ο Τύπος Ιωαννίνων έδωσε συνέχεια στον δημόσιο διάλογο για το θέμα της τεχνολογίας και της καινοτομίας και πώς αυτές «εγκαθίστανται» στα Γιάννενα.

Η κουβέντα και ο αρχικός ενθουσιασμός για τη «σίλικον βάλεϊ» έχει υποχωρήσει, καθώς η αρχική «έκρηξη» δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, ανακόπηκε κάπως.

Επίσης, η κουβέντα για την καινοτομία είναι έτσι και αλλιώς πολύ σχετική και δεν συναρμόζεται πάντα στα σχέδια, ειδικά όταν αυτά είναι κάπως «θολά» και αλλάζουν συχνά (βλ. πάρκο καινοτομίας και επιχειρηματικότητας).

Η συζήτηση που έγινε την Κυριακή το μεσημέρι στα παλιά σφαγεία, πρόσθεσε μια διάσταση που δεν δίνεται πάντα, στο θέμα: την «από τα κάτω», αυτό που θέλουν δηλαδή οι άνθρωποι, οι θεσμικοί, οι θεωρητικοί, οι επιχειρήσεις, που ήδη δρούνε και ασχολούνται με αυτό το κομμάτι.

Ο Δημήτρης Γερογιάννης για παράδειγμα, συνιδρυτής και co-CEO της Humanbound, έδωσε μια πολύ αναλυτική εικόνα για το τι είναι μια startup επιχείρηση και πώς μπορεί να περάσει στο επόμενο στάδιο δραστηριότητας και βιωσιμότητας.

Για παράδειγμα, μια startup συνοδεύεται από μεγάλη πιθανότητα αποτυχίας. «Εάν όμως πετύχει και περάσει αυτό που λέμε ‘death valley’, τότε έχει μεγάλες πιθανότητες να αναπτυχθεί με πολύ πιο ραγδαίους ρυθμούς από μια συμβατική επιχείρηση», τόνισε μεταξύ άλλων.

Εδώ μπαίνει και ο παράγοντας «οικοσύστημα»: για να δημιουργηθεί, θα πρέπει να υπάρχουν όροι, όπως διαθέσιμες χρηματοδοτήσεις (με όλες τις παραμέτρους ρίσκου), αγορά που θα απορροφήσει τα προϊόντα, αλλά και ανθρώπινο κεφάλαιο.

Το τελευταίο, είναι αυτό που υπάρχει στην Ήπειρο. Τα υπόλοιπα, όχι και τόσο πολύ… Οι τράπεζες δεν είναι καθόλου «φιλικές», οι μεγάλες επιχειρήσεις δεν αγοράζουν τέτοια τεχνολογία… Εκ μέρους της Περιφέρειας Ηπείρου, βγήκε στον αέρα, ωστόσο, το προηγούμενο διάστημα μια πρόσκληση για χρηματοδότηση start up και spin-off εταιριών, με συνολικό προϋπολογισμό 2 εκατ. ευρώ. 

Ο Δημήτρης Ζαχαράκης, CEO της Terracom, συνεχίζοντας από εκείνο το σημείο, είπε πως δεν γνωρίζει αν υπάρχει κάποια, αποτυχημένη έστω, startup επιχείρηση.

Είναι τα Γιάννενα το «επόμενο μεγάλο project» του χώρου; Ο κ. Ζαχαράκης είπε ότι ναι μεν τα Γιάννενα είναι η επόμενη περιοχή που θεωρήθηκε «δικαιωματικά» ότι μπορεί να ακολουθήσει την αλυσίδα των εξελίξεων, αλλά λείπουν πολλά πράγματα ακόμα. «Εδώ σκάβουμε ακόμα λούκια για να περάσει γρήγορο ίντερνετ και έχουμε μπροστά μας τουλάχιστον 1-2 χρόνια ακόμα» τόνισε, για να δώσει και τη διάσταση των μέτριων υποδομών. «Θα έλεγα ότι πρέπει να είμαστε συγκρατημένοι» κατέληξε, λέγοντας επίσης ότι έχουν γίνει πολλά πράγματα και δεν είμαστε πια στην εποχή της κρίσης, όταν οι επιστήμονες πληροφορικάριοι εργάζονταν στην εστίαση…

Ο Άλκης Παϊπέτης, καθηγητής του Τμήματος Μηχανικών Επιστήμης Υλικών και πρόεδρος του Επιστημονικού και Τεχνολογικού Πάρκου, αναφέρθηκε στο πάρκο που μετράει 27 χρόνια ζωής. Μια ενδιαφέρουσα διάσταση που έδωσε, είναι ότι η αποχώρηση μεγάλων εταιριών άλλαξε τον χαρακτήρα του πάρκου, από μονοθεματικό και ευνόησε την κινητικότητα.

«Επειδή ακούω συχνά ότι το πάρκο ‘δεν είναι αυτό που έπρεπε, θέλω να πω το εξής: Είναι αυτό που πρέπει να είναι: ένας οργανισμός υγιής, που μπορεί πλέον να επενδύει από τα έσοδά του».

Πίσω στο «οικοσύστημα» που χρειάζεται για να αναπτυχθεί αυτός ο τύπος έρευνας, καινοτομίας, επιχειρηματικότητας, ο Βασίλης Κωστάκης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τάλιν, τόνισε μεταξύ άλλων ότι χρειάζεται ένας πλουραλισμός επιχειρηματικών μοντέλων, μια «πανσπερμία», σε ένα περιβάλλον που δεν θα ευνοεί ένα είδος σε βάρος του άλλου και θα χρησιμοποιεί πολλαπλούς δείκτες «αξιολόγησης» αυτού που συμβαίνει. Σχεδόν όλοι οι ομιλητές επεσήμαναν τις προοπτικές που έχει η Ήπειρος στον αγροδιατροφικό τομέα σε συνδυασμό με την καινοτομία. 

Ειπώθηκαν αρκετά ακόμα: ότι για παράδειγμα, μια «τρισδιάστατη» υποδομή όπως πχ το κτιριακό συγκρότημα ενός πάρκου τεχνολογίας δεν είναι το παν και δεν ξεκινάει από εκεί η ανάπτυξη ενός τέτοιου επιχειρηματικού και επιστημονικού οικοσυστήματος, δεν είναι όμως και «άχρηστο».

Θα πρέπει όμως να υπάρχει, εκτός από κόσμος με ιδέες (που υπάρχουν), η διάθεση και η δυνατότητα συνεργασίας και «ποτίσματος» αυτού του οικοσυστήματος, πράγματα που στην Ήπειρο και τα Γιάννενα, είτε είναι πολύ σπάνια, είτε δεν υπάρχουν καθόλου.