Τα δύο... Σούλια του Καλαμά

Ένα αφιέρωμα του «Τύπου Ιωαννίνων» στην προέλευση της ονομασίας χωριών και οικισμών του νομού Ιωαννίνων

Το Σουλόπουλο είναι ένα χωριό του Δήμου Ζίτσας, κοντά στον ποταμό Καλαμά.

Η παλιά του ονομασία ήταν Σούλι Ντίνου –τοπωνύμιο «Σούλι» + προσωπωνύμιο «Ντίνος», που παραπέμπει, σύμφωνα με βιβλιογραφικές αναφορές, στην οικογένεια του Αληζώτ Ντίνου, στην κατοχή της οποίας είχε περιέλθει το χωριό επί ύστερης οθωμανοκρατίας. Η περιοχή δηλαδή αποτελούσε ένα τσιφλίκι.

Το α’ μισό του 19^ου αιώνα, καταγράφεται και άλλο ένα τοπωνύμιο: Σούλι Πολυχρόνη. Το όνομα ενός άλλου γαιοκτήτη. Το 1800 το χωριό αγοράστηκε από τον Χατζή Μάνθο Γκίνη, ο οποίος καταγόταν από Νεγάδες Ζαγορίου. Ο Γκίνης έμενε κυρίως στο Βουκουρέστι και ήταν προμηθευτής προβάτων του σουλτανικού στρατού. Κληροδότησε δε το χωριό στον γιο του, τον Πολυχρόνη. Ο Πολυχρόνης έκανε αρκετά κοινωφελή έργα στον τόπο. Αλλά, το 1822-23, σκότωσε έναν Αλβανό στο Σουλόπουλο για να του πάρει το κεμέρι –μια δερμάτινη ζώνη με θήκες για τη φύλαξη χρημάτων. Εξαιτίας αυτής της πράξης του Πολυχρόνη, οι Νεγάδες ήρθαν αντιμέτωποι με μια επιδρομή ληστών.

Το Σούλι Ντίνου αναγνωρίστηκε επίσημα με αυτό το τοπωνύμιο το 1919, λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου. Το 1927, επήλθε η μετονομασία του χωριού σε Σουλόπουλο.

Δίπλα από το Σουλόπουλο, υπάρχει ο συνοικισμός Μικρό Σουλόπουλο, το οποίο επίσης ήταν τσιφλίκι. Η παλιά ονομασία του συνοικισμού ήταν Σούλι Μίτκο μπέη. Στη μελέτη του Κων. Βακατσά «Η τουρκική στατιστική της Ηπείρου στο σαλναμέ του 1895», στο Σούλι Ντίνου καταγράφονται 115 κάτοικοι και στο Σούλι Μίτκο μπέη 78 κάτοικοι. Το Μικρό Σουλόπουλο ήταν ο τόπος καταγωγής του λογοτέχνη, δημοσιογράφου και πολιτικού Χρήστου Χρηστοβασίλη. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που το Μικρό Σουλόπουλο αποκαλείται και Σούλι Χρηστοβασίλη.