Η οδική σύνδεση των Ιωαννίνων προς πάσα κατεύθυνση είναι πλέον ολοκληρωμένη (πλην του Ιωάννινα-Κακαβιά) και τίποτα δεν είναι πια τόσο μακριά.
Ακριβαίνει όμως όλο και περισσότερο.
Ο Ε65 είναι μια ενδιαφέρουσα εναλλακτική στην πανάκριβη Ιόνια οδό, ωστόσο ο σταθμός της Οξύνειας πρόσθεσε 4,50 ευρώ, για μια απόσταση περίπου 76 χλμ, μέχρι τα Τρίκαλα.
Το αντίτιμο είναι 0,06 ευρώ το χιλιόμετρο.
Παραμένει φθηνότερο από το 1,15 ευρώ το χιλιόμετρο που κοστίζει μια απόσταση μόλις 19χλμ από Την Κλόκοβα μέχρι τα διόδια του Ρίου, όπου οι οδηγοί σταματούν τρεις φορές σε διόδια.
Επίσης, τα 32 χλμ από τα Γιάννενα μέχρι τα διόδια Τερόβου, κοστίζουν 0,11 ευρώ το χιλιόμετρο
Η διαδρομή από τον Ε65 προς Αθήνα, κοστίζει 0,072 ευρώ/χλμ (με βάση την επίσημη χιλιομετρική απόσταση από το Υπουργείο Μεταφορών και το τρέχον κόστος διοδίων.
Η νότια διαδρομή, από την Ιόνια, κοστίζει ούτε λίγο, ούτε πολύ, 0,10 ευρώ το χιλιόμετρο (σε απόσταση 413 χλμ).
Αναλυτικά, τα διόδια έχουν ως εξής:
Από τον βορρά (Εγνατία-Ε65-ΠΑΘΕ), κοστίζουν 32,9 ευρώ.
- Παμβώτιδα 1,95€
- Μαλακάσι 2.35€
- Οξύνεια 4.50€
- Τρίκαλα 3.25 €
- Σοφάδες 3.70 €
- Λιανοκλάδι 2.05 €
- Αγία Τριάδα 2.10 €
- Τραγάνα 4.55 €
- Θήβα 4.55 €
- Αφίδνες 3.90 €
Στο νότιο άξονα (Ιόνια οδός-ζεύξη-Ολυμπία οδός), 44,70 ευρώ:
- Ελευσίνα 2.50 €
- Ισθμός 2.10 €
- Κιάτο 2.70 €
- Ελαιώνας 3.80 €
- Ρίο 2.70 €
- Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου 15.90 €
- Κλόκοβα 3.55 €
- Αγγελόκαστρο 4.20 €
- Μενίδι 3.55€
- Τέροβο 3.70 €
Ο νότιος δρόμος παραμένει ένας από τους ακριβότερους στην ΕΕ.
Μερικά συγκριτικά μεγέθη είναι τα εξής:
- Η απόσταση Παρίσι-Μασσαλία από τους αυτοκινητοδρόμους Α6 και Α7 κοστίζει 0,088 ευρώ το χιλιόμετρο.
- H απόσταση Μίλαν-Μπάρι, επίσης πάνω από 780 χλμ, κοστίζει περίπου το ίδιο ανά χιλιόμετρο: 0,089.
Μια, ας πούμε ανάλογη περίπτωση με το Ρίο, η ζεύξη Μπρον (και Όρεσουντμπρον επίσης) που ενώνει Δανία και Σουηδία, έχει αντίτιμο 63 ευρώ. Το χιλιόμετρο εκεί κοστίζει λίγο παραπάνω από ό,τι στη ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου: το 8,07 ευρώ έναντι 7,06 ευρώ.
Κοντά σε όλα αυτά, πρέπει να συνυπολογιστεί ότι και το κόστος των καυσίμων έχει αυξηθεί σημαντικά στην Ελλάδα, αλλά και ότι η μισθολογική απόσταση από τη Γαλλία, τη Δανία και τη Σουηδία, είναι χαώδης.
Ένα άλλο ερώτημα είναι αν ποτέ θα ενοποιηθεί το σύστημα διοδίων και δεν θα έχει ο κάθε παραχωρησιούχος το δικό του «μαγαζί».
Η διάσπαση των συστημάτων διέλευσης υποχρεώνει ουσιαστικά τους οδηγούς, αν θέλουν να πετύχουν κάποια έκπτωση στα πολύ ακριβά διόδια, να έχουν στο όχημά τους πάνω από 2 πομπούς διέλευσης, καθώς οι προσφορές των εταιριών ισχύουν αποκλειστικά για τον πομπό της καθεμιάς.
Για το δε σύστημα των «αναλογικών διοδίων» και της εφάπαξ πληρωμής στην έξοδο από τους αυτοκινητοδρόμους, φαίνεται ότι θα περιμένουμε αρκετά. Οι παραχωρησιούχοι μπορούν έτσι και αλλιώς να εξασφαλίζουν τους καλύτερους όρους γι αυτούς και ασυλία, όπως στην περίπτωση της Εγνατίας που αύξησε το κόστος διοδίων, μειώνοντας την παρεχόμενη υπηρεσία…