Η κυβέρνηση προσπάθησε να κλείσει τα ΕΛΤΑ μέσα σε βδομάδα και η δημοσιογραφική έρευνα και μόνο, έφερε το θέμα στην επικαιρότητα. Μέχρι το ρεπορτάζ του News247.gr δεν υπήρχε καμία επίσημη σχετική ανακοίνωση. Ήρθε μόνο μετά την αποκάλυψη ότι 204 καταστήματα κλείνουν, κυρίως στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας.
Εκεί δηλαδή που υπάρχει ήδη μια τάση, η οποία στηρίζεται μάλιστα και χρηματοδοτικά με διάφορα προγράμματα, για «επιστροφή στην επαρχία» και αναστολή του «αποπληθυσμού» και της ερήμωσης.
Η ίδια η κυβέρνηση υποτίθεται ότι στηρίζει αυτή την τάση, προσφέροντας μείωση φόρων όπως ο ΕΝΦΙΑ, σε οικισμούς και χωριά.
Η κυβερνητική υποκρισία όμως έχει ξεπεράσει πλέον κάθε όριο.
Όχι γιατί τα ΕΛΤΑ βρίθουν από κόσμο και ενέργεια παντού, έτσι και αλλιώς υποκαθίστανται εσκεμμένα από χειρότερες, πιο ακριβές υπηρεσίες, από ιδιωτικές εταιρίες.
Αυτό δεν γίνεται άλλωστε παντού, στην Ελλάδα; Το γιγαντιαίο outsourcing έχει φέρει ακριβότερο ρεύμα και όρους συναλλαγής κινητής τηλεφωνίας. Για τις υπηρεσίες επικοινωνιών ούτε λόγος να γίνεται. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι τα Γιάννενα ξανασκάβονται για δίκτυα, ακριβώς στα ίδια σημεία για πολλοστή φορά τα τελευταία 15 χρόνια και οι συνδέσεις παραμένουν μετριότατες και ακριβές, είναι δηλωτικό της κατάστασης.
Τα Πράμαντα όμως δεν είναι γενικώς μια «απομακρυσμένη περιοχή», με λίγους κατοίκους, ούτε το Ζαγόρι μπορεί να ερημοποιηθεί περισσότερο. Πώς θα πειστεί ο οποίοσδήποτε να «μετοικήσει» ή να παραμείνει σε ένα μέρος όπου βλέπει ότι κάθε σημείο υποδομής και υπηρεσίας κλείνει για να υποκατασταθεί από κάτι που, είτε θα είναι ακριβότερο, είτε θα υπόκειται στο ίδιο επιχείρημα: «είναι κοστοβόρο».
Ούτε καν το κατάστημα στην Παπανδρέου που έκλεισε μια Δευτέρα πρωί, δεν χωράει στις δικαιολογίες των ΕΛΤΑ: ούτε «ελάχιστη εμπορική δραστηριότητα» είχε, ούτε καν «επικαλύπτεται από γειτονικά σημεία».
Τα μόνα συναφή «γειτονικά σημεία» στην οδό Παπανδρέου, είναι τα υποκαταστήματα των ιδιωτικών κούριερ…
Προσπερνώντας τα εύκολα «ναιμεναλλά» που στην περίπτωση των ΕΛΤΑ περιλαμβάνουν μερικά επιλεγμένα golden boys και αρκετές «χρηματικές ενέσεις» σε ιδέες που από την αρχή έμοιαζαν με αφίσα φοιτητικού πάρτι κυβερνητικής παράταξης, πόσο ακόμα θα επιμένει η λανθασμένη νεοφιλελεύθερη αντίληψη για την αποστολή μιας κοινωφελούς υπηρεσίας;
Στην Ελλάδα της ανεπάρκειας υποδομών, των πανάκριβων οδικών αξόνων, της απαξίωσης και της τραγικής πλέον «διακειμενικότητας» των τρένων, στην Ελλάδα όπου οι συνδέσεις ίντερνετ είναι ακόμα μια αστειότητα, πώς αλήθεια περιμένει η κυβέρνηση ότι θα μείνει ο κόσμος εκεί που δεν υπάρχει τίποτα;
Μια παράμετρος είναι ότι δεν το περιμένει.
Δεν το θέλει καν.
Το επιτελικό σχέδιο δεν είναι να «επανακατοικηθεί η επαρχία», αλλά να εξελιχθεί σε καρτ ποστάλ και «νεκρή φύση», ένα θέρετρο απόσυρσης και αναψυχής, χωρίς μόνιμους κατοίκους, μόνο με παροχή υπηρεσιών που δεν μπορεί θεωρητικά να υποκατασταθεί εξ αποστάσεως ή με τεχνητή νοημοσύνη -το νέο «πιπέρι στα λάχανα» που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση.
Επαρχία, ως ένα ταμπλό βιβάν παραθερισμού και «αποσύνδεσης», για όσους-ες φυσικά θα μπορούν να το κάνουν...