Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 7-10-2018, 23:41
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Το Ελληνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης είναι ένας φορέας που μπορεί να σταθμίσει τα ακαδημαϊκά ιδρύματα, με λιγότερο ποσοτικό τρόπο από ό,τι οι «λίστες αξιολόγησης» που αρκετές από αυτές, είναι αναξιόπιστες.

Η βιβλιομετρική ανάλυση του ΕΚΤ, για ένα διάστημα 15 ετών, δείχνει για παράδειγμα ότι το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων καταγράφει αύξηση των αναφορών επιστημονικών δημοσιεύσεων, ενώ ο αριθμός τους παραμένει σταθερός, από το 2010 ως το 2016.

Επίσης, από το 2012 ως το 2016, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων καταλαμβάνει ένα σημαντικό μερίδιο στις δημοσιεύσεις με διεθνείς συνεργασίες, σε ένα ποσοστό 59,1%, που είναι από τα μεγαλύτερα ανάμεσα στα ελληνικά ιδρύματα (το δεύτερο πίσω από το Πανεπιστήμιο Κρήτης).

Ψηλά είναι και η απήχηση των δημοσιεύσεων, καθώς το 31,1% των επιστημονικών δημοσιεύσεων του ιδρύματος των Ιωαννίνων . βρίσκεται ανάμεσα στο υψηλότερο 25%. Από την άλλη, είναι κάπως… παράξενο ότι καλύτερα ποσοστά σε αυτό τον τομέα έχει το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και το ΠΑΜΑΚ και όχι για παράδειγμα αυτό της Κρήτης ή το ΕΜΠ.

Γενικά και η ποσοτική τάση είναι αυξητική. Το 2002, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων είχε 475 δημοσιεύσεις και το 2016, 856. Η συνεχής ανοδική τάση διακόπηκε το 2013, αλλά μετά το 2015, ανεβαίνει και πάλι.

Πρέπει να διευκρινιστεί ότι αρκετούς από αυτούς τους παράγοντες, λαμβάνουν υπόψη τους και οι διεθνείς λίστες κατάταξης. Ωστόσο, μεγαλύτερο βάρος εκεί έχουν οι ποσοτικοί δείκτες, καθώς και διοικητικής φύσης παράγοντες (όπως ο αριθμός ξένων φοιτητών) που σε κάποια ιδρύματα, ειδικά στην Ασία, είναι εντελώς ασταθής και δεν έχει σχέση με ακαδημαϊκά κριτήρια. Επίσης, δεν έχει νόημα ο πανηγυρισμός της κατάταξης στα «1000 καλύτερα ιδρύματα του κόσμου», καθότι 1000, είναι ήδη πολλά…

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο όμως της έκδοσης, είναι το επιστημονικό πεδίο όπου δραστηριοποιείται το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Αυτό, είναι οι φυσικές επιστήμες, σε συντριπτικό ποσοστό. Είναι λογικό, αν σκεφτεί κανείς ότι ερευνητικά, οι σχολές αιχμής στο ίδρυμα είναι ακριβώς αυτές. Από κοντά ακολουθούν οι ιατρικές επιστήμες, ενώ πολύ πίσω βρίσκονται ο τομέας της μηχανικής και οι κοινωνικές επιστήμες. Στις τελευταίες πάντως, παρότι ο αριθμός των δημοσιεύσεων είναι πολύ μικρός, ο σχετικός δείκτης απήχησης είναι καλύτερος από ό,τι στους υπόλοιπους τομείς.

Η έκδοση περιλαμβάνει και το ΤΕΙ Ηπείρου. Παρότι είναι φανερή η προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των δημοσιεύσεων είναι πολύ μικρός. Με αυξομειώσεις έχει φτάσει στο κορυφαίο του σημείο το 2011 και το 2016, ήταν επίσης μια πολύ ανοδική χρονιά. 

Την πενταετία 2012-2016, το ποσοστό των δημοσιεύσεων με ελληνικές* συνεργασίες, με διεθνείς* συνεργασίες και χωρίς συνεργασίες* διαμορφώνεται για κάθε Πανεπιστήμιο στα επίπεδα που παρουσιάζονται στο Διάγραμμα 4.6.3.

Στα περισσότερα Πανεπιστήμια, οι συνεργασίες με ελληνικούς φορείς είναι περισσότερες από αυτές με φορείς του εξωτερικού. Έντεκα Πανεπιστήμια έχουν ποσοστά δημοσιεύσεων με ελληνικές συνεργασίες μεγαλύτερα από 50%, ενώ το ΕΑΠ επιτυγχάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (82,5%). Όσον αφορά τις διεθνείς συνεργασίες, οκτώ Πανεπιστήμια βρίσκονται πάνω από 50%, ενώ το Πανεπιστήμιο Κρήτης επιτυγχάνει το μεγαλύτερο ποσοστό (61,7%).

Τα μεγαλύτερα ποσοστά δημοσιεύσεων χωρίς συνεργασίες παρουσιάζουν το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας (35,6%), το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (31,9%), και το Πανεπιστήμιο Πειραιώς (30,4%).

Η γενική εικόνα του ΕΚΤ για τα ελληνικά πανεπιστήμια πάντως, είναι εντελώς αντίθετη από τη συλλήβδην λασπολόγησή τους, είτε στην προσπάθεια να ιδιωτικοποιηθεί (και) η δημόσια εκπαίδευση, είτε με την εξίσωση της αισθητικής των κτιρίων με την επιστημονική δουλειά. Λέει το ΕΚΤ ότι «οι ελληνικές επιστημονικές δημοσιεύσεις διακρίνονται για την ποιότητα και την πρωτοτυπία τους, λαμβάνοντας συνεχώς περισσότερες αναφορές από άλλους επιστήμονες σε διεθνές επίπεδο» και συμπληρώνει ότι «οι συνολικοί δείκτες και η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ, τον ΟΟΣΑ και διεθνώς αναβαθμίζονται, η απήχηση των δημοσιεύσεων αυξάνεται και οι επιδόσεις των φορέων βελτιώνονται».

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα