Το Πολυτεχνείο απέναντι στον ζόφο

Όταν είσαι 52 χρονών, οι επιλογές σου δεν μοιάζουνε και πολλές.

Συνήθως, σε καταλαμβάνει μια περιέργεια, μια μόνιμη αυτοαναφορά, αν διαχειρίζεσαι εξουσία είσαι κάπου μεταξύ business as usual και κυνισμού.

Όταν είσαι επέτειος όμως, τα πράγματα είναι χειρότερα.

Όταν όλα αυτά που ένωσαν ανθρώπους σε ριζοσπαστικές γραμμές και τους έβαλαν απέναντι στην ακροδεξιά, τη χούντα, τους ξένους πάτρωνες και τους ντόπιους συνεργάτες συστηματικά αποδομούνται, ακόμα και από τους υποτιθέμενους «συμμετέχοντες» του τότε, απέναντι υπάρχει ζόφος.

Σήμερα, άνθρωποι που επένδυσαν πολιτικά στην παρουσία και συμβολή τους στην εξέγερση, έχουν περάσει οριστικά στην απέναντι όχθη.

Συνυπάρχουν, στο όνομα μιας «κανονικότητας» που είναι πιο χαλασμένη και από ξεχασμένο βολβό πατάτας σε σκοτεινό ντουλάπι εγκαταλειμμένου σπιτιού, με τύπους που ονειρεύονται ελεύθερες οπλοκατοχές και ταυτόχρονα, υπερασπίζονται το «μοναδικό δικαίωμα της εξουσίας στη βία», ενώ ταυτόχρονα αναπαράγουν κάθε ανιστορική ανοησία περί «μη ύπαρξης νεκρών στο πολυτεχνείο», που αργότερα έγινε «δεν υπήρχαν νεκροί μέσα στο πολυτεχνείο» κ.λπ. κ.λπ.

Είναι πλέον ίδιοι, όλοι αυτοί και αυτές. Από τους υπέρμαχους της ατομικής ευθύνης, μέχρι τους ωτακουστές που απειλούν τους πάντες με μηνύσεις. Από τους δεξιοτέχνες της πολιτικής στρέβλωσης που θάβουν την πραγματικότητα κάτω από τόνους αριθμών, μέχρι μαργίτες που απέκτησαν εξουσία και λένε ό,τι τους κατέβει. Από εκλεγμένους και εκλεγμένες που νομίζουν ότι η πολιτική είναι ένα τηλεοπτικό σόου βγαλμένο από τα πιο υγρά όνειρα του τραμπισμού, μέχρι αυτούς που γνωρίζουν ότι αυτό είναι, αλλά το χειρίζονται πιο επιδέξια, για να παραμείνουν στον αφρό περισσότερο καιρό. 

Απέναντι σε αυτό τον ζόφο, ευτυχώς που η ελληνική κοινωνία έχει ζήσει ένα Πολυτεχνείο.

Ακόμα και έτσι, ακόμα και ως μνημονικό, υπενθυμίζει ότι δεν είναι όλα μονόδρομος και «κανονικότητα».

Είναι και κάτι άλλο, που την ουσία του, την αναδύει ένα δίστιχο:

«Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς». 

Η πορεία στα Γιάννενα, είναι στις 18.00, από τη Δομπόλη