Το πολυφωνικό τραγούδι: μια υπόθεση «των άκρων»

Στις 4 και 5 Αυγούστου, το δημοτικό σχολείο Παρακαλάμου θα γεμίσει με πολλές φωνές.

Το Πολυφωνικό Φεστιβάλ Παρακαλάμου επιστρέφει ως διήμερο φέτος, με συμμετοχές που ενδέχεται να φτάσουν τα οκτώ σχήματα και θα (ξανα)περάσουν τα σύνορα με τη μουσική και την παράδοση.

Ο Θανάσης Βιλτανιώτης είναι πρόεδρος του Συλλόγου Πωγωνίσιου Πολυφωνικού Τραγουδιού και μέλος ο ίδιος ενός πολυφωνικού σχήματος.

Ενόψει του φεστιβάλ, έκανε μια μικρή συζήτηση με τον Τύπο Ιωαννίνων.

Τι θέλει να πετύχει ο σύλλογος;

Θέλουμε καταρχάς να εξελιχθεί η υπόθεση. Να μπει περισσότερος κόσμος, να ασχολείται και να δημιουργεί.

Είναι όμως μια υπόθεση που εμπλέκει αρκετό κόσμο, έτσι δεν είναι;

Θα σου πω: αυτό που βλέπουμε απ’ έξω, ότι υπάρχει κοινό, οι εκδηλώσεις μαζεύουν κόσμο, δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με αυτό που συμβαίνει εσωτερικά.

Ναι αλλά γίνονται εκδηλώσεις και διοργανώσεις…

Από τη δική μου την οπτική γωνία, είναι πολύ σημαντικό για παράδειγμα ότι διοργανώνουμε για παράδειγμα εμείς ένα φεστιβάλ. Όταν διοργανώνονται πράγματα για το πολυφωνικό τραγούδι, υπάρχει αρκετός κόσμος που ανταποκρίνεται. Αλλά, δεν υπάρχει τόσος κόσμος, όσος θα περιμέναμε, από την άποψη ότι το πολυφωνικό τραγούδι είναι τόσο μοναδικό, που περιμένεις ακόμα μεγαλύτερο κοινό.

Βέβαια, υπάρχει και αυτό που είχε πει και ο αείμνηστος ο Μιχάλης Γκανάς: ότι το πολυφωνικό τραγούδι είναι των άκρων. Ή αρέσει πολύ, ή δεν αρέσει καθόλου. Δεν μπορείς να πεις δηλαδή ότι «ακούω λίγο πολυφωνικό».

Κατανοητός ο προβληματισμός. Ωστόσο εσείς έχετε ακόμα και παιδικό τμήμα στον σύλλογο.

Ναι έχουμε και είναι ένας μεγάλος στόχος, που ενέχει όμως και μεγάλη δυσκολία. Σκέψου πόσα ερεθίσματα έχουν τα παιδιά που ασχολούνται με αυτή την υπόθεση, από το 2023 μέχρι σήμερα και πόσο δύσκολο είναι να τα φέρεις και να τα κρατήσεις σε αυτό το πράγμα.

Πόσο παιδιά έχει το τμήμα;

Είναι γύρω στα 10 παιδιά. Είναι ευχής έργο ότι υπάρχουν αυτά τα 10 παιδιά εδώ πέρα, δεν το συζητάμε. Θα ευλογήσω λίγο τα γένια μου, γιατί ανάμεσά τους είναι και ο γιος μου, που τον έχω από κοντά στις πρόβες, τις παραστάσεις κ.λπ, είναι βασικός συντελεστής.

Πες μας λίγο για το επόμενο φεστιβάλ, στις 4-5 Αυγούστου

Θα γίνει στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου Παρακαλάμου. Είναι για πρώτη φορά διήμερο. Την πρώτη μέρα το πρόγραμμα είναι καθαρά πολυφωνικό, με επτά, ίσως οκτώ σχήματα: από παιδικά και εφηβικά, μέχρι και τις Κυράδες της Δρόπολης, που είναι το παλαιότερο εν ζωή σχήμα που υπάρχει αυτή τη στιγμή.

Θα πάρουν μέρος αλβανόφωνα και ελληνόφωνα σχήματα. Πάντα προσπαθούμε στα φεστιβάλ μας να έχουμε διαφορετικά τραγουδίσματα, για να δείξουμε όλη τη γκάμα της ηπειρώτικης πολυφωνίας.

Τη δεύτερη μέρα θα έχουμε αφιέρωμα στο οργανικό μοιρολόι.

Εννοείται ότι είναι τιμή για μας που συμβαίνει στον Παρακάλαμο, με τη δυνατότητα να έχουμε όλους τους μουσικούς του Παρακαλάμου, αλλά και της περιοχής γενικότερα.

Ανοίγεις τώρα μεγάλο κεφάλαιο: το οργανικό μοιρολόι…

Αυτό που θέλουμε να αναδείξουμε είναι το διαφορετικό παίξιμο του κάθε οργανοπαίχτη. Γιατί ο καθένας τους, ανάμεσα σε 7, 8, 10 κλαρίνα, μπορεί να παίξει το ίδιο μοιρολόι, χωρίς να είναι ποτέ το ίδιο. Ο κάθε οργανοπαίχτης θα βάλει την ψυχή του και τις ιδέες του, θα το κάνει δικό του δηλαδή. Οπότε ακόμα και τις ίδιες νότες να παίξουν, μπορεί να μην είναι το ίδιο μοιρολόι. Είναι μια ιδιαιτερότητα των οργανоπαιχτών του Παρακαλάμου, ακριβώς γιατί έχει να κάνει με την ψυχή τους και όχι μόνο με τις νότες.

Ευχαριστώ πολύ

Και εγώ ευχαριστώ