«Πατέρας, μητέρα, έξι παιδιά»…

Πρόσφατα, στο Περιφερειακό Συμβούλιο Ηπείρου, έγινε μια συζήτηση για το δημογραφικό ζήτημα. Εκεί ακούστηκαν ενδιαφέρουσες και τεκμηριωμένες απόψεις αλλά και κάποιες παρωχημένες, συντηρητικές και στερεοτυπικές.

Όσο το δημογραφικό βρίσκεται (και θα βρίσκεται) στην πρώτη γραμμή, καλό θα είναι να μπαίνουν κάποια όρια…

Η λογική που θέλει ότι για το δημογραφικό πρόβλημα φταίνε μόνο λιγότερες γεννήσεις, αναπαράγεται συχνά και γίνεται σημαία. Είναι λανθασμένη και επικίνδυνη όμως. Ειδικά ο τρόπος με τον οποίο επικεντρώνει στον «ρόλο της γυναίκας». 

Το δημογραφικό έφτασε και στο Δημοτικό Συμβούλιο, με αφορμή ένα… γλυπτό. Ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολυτέκνων Ιωαννίνων Κώστας Μπαλωμένος ζήτησε τη στήριξη του Δήμου για τη δημιουργία ενός γλυπτού που θα τοποθετηθεί σε κόμβο της πόλης των Ιωαννίνων. 

Σύμφωνα με τον κ. Μπαλωμένο, υπάρχει ήδη συνεργασία με την Περιφέρεια Ηπείρου, επιτροπή της οποίας συμφωνεί στην τοποθέτηση του γλυπτού στον κυκλικό κόμβο στην αρχή της οδού Νιάρχου, στο Βελισσάριο. Κρατώντας ένα σχέδιο του γλυπτού στα χέρια του, επανέλαβε τις λέξεις: «Πατέρας, μητέρα, έξι παιδιά»! Το σχέδιο απεικονίζει ρεαλιστικά τον πατέρα, τη μητέρα και τα έξι παιδιά τους.

«Θα είναι ένα έργο μοναδικό στην Ελλάδα. Κόσμημα για την πόλη. Ένα έργο τέχνης που μπορεί να επηρεάσει τον άλλον» είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Μπαλωμένος δεν θεώρησε δε καθόλου «ανταγωνιστικό» ένα άλλο γλυπτό που ήρθε ως δωρεά στην πόλη, πριν από λίγο καιρό: Πρόκειται για το γλυπτό «Μητρότης» διά χειρός Κώστα Καζάκου που τοποθετήθηκε στην περιοχή του Μώλου.

«Αν δεν έβλεπα τη λέξη ‘Μητρότης’ δεν θα καταλάβαινα το γλυπτό» είπε, ενώ πρόσθεσε ότι είναι άλλο πράγμα η «μητρότητα» κι άλλο η «πολυτεκνία»…

Τα γλυπτά στον δημόσιο χώρο δεν αποτελούν απλώς εικαστικές παρεμβάσεις. Ενσωματώνουν συγκεκριμένες αντιλήψεις και ιδέες.

Και όπως έχει γραφεί ουκ ολίγες φορές, ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους, σε κανέναν προσωπικά. Τα της τοποθέτησης γλυπτών σε μια πόλη δεν πρέπει να αποφασίζονται άκριτα και χωρίς κάποια κριτήρια. Και σίγουρα, οι αποφάσεις δεν μπορούν να βασίζονται σε προσωπικές σχέσεις ή σε σχέσεις που εμπίπτουν στο πεδίο της μικροπολιτικής.