«Όχι έργα από μπετόν» στο μονοπάτι προς τη Μονή Στομίου

Την αντίθεσή του στη σχεδιαζόμενη διάνοιξη δρόμου εντός του εθνικού δρυμού Βίκου-Αώου για τη διευκόλυνση της πρόσβασης των περιπατητών-προσκυνητών στη Μονή Στομίου εκφράζει σε ανακοίνωσή του ο Ορειβατικός Σύλλογος Ιωαννίνων.

Ποιος σχεδιάζει διάνοιξη δρόμου; Η Περιφέρεια Ηπείρου…

Πριν από δέκα ημέρες, η Περιφερειακή Επιτροπή αποφάσισε να αναθέσει σε τεχνικό σύμβουλο να κάνει μια τεχνική μελέτη που φέρει τον τίτλο «Βελτίωση διαδρομής Μονής Στομίου και προετοιμασία φακέλου για τη λήψη των απαραίτητων αδειοδοτήσεων» με προϋπολογισμό 74.400.

Σύμφωνα με την υπηρεσιακή εισήγηση, στη διαδρομή μήκους 5 χλμ «απαιτούνται, κατά θέσεις, παρεμβάσεις με σκοπό την ασφαλή διέλευση μικρών αυτοκινήτων, όλες τις εποχές του χρόνου». Για την αναγκαιότητα της διέλευσης μικρών αυτοκινήτων, η Περιφέρεια Ηπείρου επικαλείται τους ανθρώπους με κινητικά προβλήματα, τη μεταφορά προμηθειών ή οικοδομικών υλικών στη Μονή, την άμεση παρέμβαση-προσπέλαση οχημάτων σε περίπτωση ατυχήματος ή πυρκαγιάς και τη συντήρηση-επιδιόρθωση βλαβών του δικτύου ύδρευσης. Πλήθος δικαιολογιών...

Όπως εξηγεί ο Ορειβατικός Σύλλογος, από το γεφύρι Κόνιτσας έως τη Μονή Στομίου υπάρχει μονοπάτι-χωματόδρομος. Για έναν αρχάριο πεζοπόρο, η διαδρομή διαρκεί περίπου ένα δίωρο. Με εξαίρεση δε την τελική ανωφέρεια, όλη η άλλη διαδρομή είναι ομαλή. Όσο για τα μικροατυχήματα που συμβαίνουν σε περιπατητές-προσκυνητές, η επισκεψιμότητα των οποίων στην περιοχή έχει αυξηθεί μετά και την επιτυχία της τηλεοπτικής σειράς για τον Άγιο Παΐσιο, αυτά οφείλονται κυρίως σε ελλιπή ενημέρωση και μη τήρηση των στοιχειωδών κανόνων.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος αναφέρει ακόμα ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να θεωρηθεί πρόβλημα για την παροχή βοήθέιας: στα μισά περίπου της διαδρομής, ο βράχος πέφτει απότομα στο ποτάμι και η διέλευση για απόσταση 100 μέτρων περίπου γίνεται από στενό μονοπάτι από το οποίο δεν είναι δυνατή η διέλευση τροχοφόρων.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, τους περισσότερους μήνες του έτους, όταν η στάθμη του ποταμού είναι χαμηλή, η τροφοδοσία της Μονής πραγματοποιείται με παράκαμψη του βράχου, μέσα από το ποτάμι (αγροτικά, τζιπ και ψηλά συμβατικά αυτοκίνητα διέρχονται εύκολα). Πολύ λίγους μήνες, που το ποτάμι είναι φουσκωμένο και φθάνει ως τον βράχο, κυρίως το τέλος του χειμώνα και την αρχή της άνοιξης, δεν είναι δυνατή η διέλευση τροχοφόρων.

Οπότε με αυτόν τον τρόπο, ο Ορειβατικός Σύλλογος αντιμετωπίζει το επιχείρημα της Περιφέρειας Ηπείρου περί προμηθειών της Μονής.

Όσο για τους επισκέπτες, ο Σύλλογος αναφέρει ότι μπορούν να παρθούν μέτρα διευκόλυνσής τους που δεν θα σχετίζονται προφανώς με τη διαπλάτυνση-κατασκευή δρόμου στο συγκεκριμένο σημείο. Ένα μέτρο είναι να γίνουν ένας δύο σταθμοί υποστήριξης όπου οι πεζοπόροι θα βρίσκουν νερό και αναψυκτικά, και μερικά παγκάκια κατά μήκος της διαδρομής, όπως και να αναρτηθούν οπωσδήποτε πινακίδες που θα πληροφορούν τον κόσμο για την απόσταση, τον χρόνο και την κατάσταση του δρόμου.

Ένα ακόμη μέτρο που προτείνει είναι τους μήνες που φουσκώνει το ποτάμι, να υπάρχει αυτοκίνητο στην Κόνιτσα που θα μεταφέρει τους λιγοστούς χειμερινούς επισκέπτες που το έχουν ανάγκη στο σημείο όπου ο δρόμος, λόγω νερού, γίνεται μονοπάτι. «Οι προσκυνητές θα περπατούν 100 μέτρα και θα τους παραλαμβάνει άλλο αυτοκίνητο για τη Μονή» αναφέρει.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος υπενθυμίζει ότι η χαράδρα του Αώου βρίσκεται στον πυρήνα του εθνικού πάρκου Βόρειας Πίνδου, όπως και ότι η υποχρέωση της προστασίας του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος απορρέει από το Σύνταγμα.

«Ως εκ τούτου, κάθε παρέμβαση στην κοιλάδα του ποταμού Αώου είναι παράνομη και απαγορεύεται. Εάν γίνουν έργα ‘ανάπτυξης’ και ‘ανάπλασης’ στο εθνικό πάρκο με την κατασκευή δρόμου και με έργα από μπετόν μέσα στην κοίτη του ποταμού, τότε έχουμε κατάφωρα ξεκινήσει να καταργούμε τον δρυμό. Καταργούμε την προστασία της φύσης. Παραβιάζουμε το Σύνταγμα» δηλώνει.

Κλείνει δε την παρέμβασή της υπενθυμίζοντας το εξής: «Για εκατοντάδες χρόνια η τροφοδοσία της Μονής δεν γινόταν με τροχοφόρα! Ούτε ο Άγιος Παΐσιος πήγαινε στη Μονή με αυτοκίνητο! Ο Άγιος δεν θα ενέκρινε ούτε κατά το ελάχιστο μια τέτοια ανθρώπινη επέμβαση, δηλαδή τον βανδαλισμό της φύσης όπου διάλεξε να μονάσει. Ζούσε με απλότητα σε ένα λιτό μοναστήρι μέσα στην ανέγγιχτη φύση. Ας πάρουμε όλοι παράδειγμα από τη ζωή του».