Υπάρχουν κάποια βραβεία που λέγονται «Βραβεία Αυτοδιοίκησης». Τα βραβεία αυτά τα διοργανώνουν η Ένωση Δημάρχων Αττικής και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής. Σε αυτές τις εκδηλώσεις οι δήμαρχοι βραβεύουν δημάρχους, νυν και πρώην, και άλλα πρόσωπα που έχουν υπηρετήσει την αυτοδιοίκηση ή έχουν προσφέρει σε αυτήν. Είναι ολίγον τι εσωτερική υπόθεση, αν μη τι άλλο.
Ένα από τα πρόσωπα που βραβεύτηκε φέτος, ήταν ο πρόεδρος της Βουλής Κώστας Τασούλας. Ο κ. Τασούλας πριν γίνει βουλευτής το 2000, είχε διατελέσει δήμαρχος Κηφισιάς την τετραετία 1994-1998. Ωστόσο, η πορεία του στην τοπική αυτοδιοίκηση δεν συνεχίστηκε. Ο κ. Τασούλας προτίμησε τη Βουλή, όπου εκλέχτηκε το 2000 ως βουλευτής Ιωαννίνων και όπου παραμένει εδώ και «ένα τέταρτον αιώνος» (σ.σ. δική του η φράση).
Κατά τη βράβευσή του για την προσφορά του στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην πολιτική ζωή του τόπου, στο Μέγαρο Μουσικής, ο κ. Τασούλας εκτίμησε ότι «η αυτοδιοίκηση είναι ο σκληρός πυρήνας της αναμίξεως στα κοινά… Δεν μπορεί έναν δήμαρχο μέτριο ή όχι καλό να τον σώσει ο καλύτερος επικοινωνιολόγος του κόσμου. Και ξέρετε γιατί; Γιατί διαχειρίζεται ό,τι πιο αμείλικτο υπάρχει. Διαχειρίζεται την καθημερινότητα των συμπολιτών του». Πρόσθεσε δε ότι «τώρα που χειρίζομαι μια από τις πιο πολυπληθείς σε κόμματα Βουλές της μεταπολεμικής Ελλάδος, ήταν πιο δύσκολο το δημαρχείο από μια Βουλή με 10 ή 11 κόμματα, λόγω και της γραφειοκρατίας και της καθημερινότητας των πολιτών».
Ανέφερε ότι «η μεγαλύτερη απειλή για την αποτελεσματικότητα των δήμων είναι η καταγγελιομανία και η ευθυνοφοβία. Η καταγγελιομανία έρχεται από αυτούς οι οποίοι θέλουν να γίνουν δήμαρχοι και η ευθυνοφοβία είναι αποτέλεσμα της καταγγελιομανίας και είναι παραλυτική». Ο κ. Τασούλας μίλησε και για τον υπό διαμόρφωση νέο Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που «θα ξεκαθαρίσει τους πόρους, θα συνεχίσει την κατάκτηση ‘κάθε επόμενη χρονιά περισσότεροι πόροι’ και θα λύσει και τα χέρια των δημάρχων».
Σημειωτέον ότι 30 χρόνια πριν, όταν ο κ. Τασούλας ήταν δήμαρχος για μια τετραετία (και προηγουμένως μια τετραετία δημοτικός σύμβουλος) οι Δήμοι είχαν προσωπικό, είχαν και πόρους. Και επίσης σε αυτούς δεν είχαν μεταφερθεί μια σειρά από κρίσιμες αρμοδιότητες χωρίς να συνοδεύονται από ανάλογους πόρους.