Όταν λεγόταν Ντομπρίνοβο…

Ενα αφιέρωμα του «Τύπου Ιωαννίνων» στην προέλευση της ονομασίας χωριών και οικισμών του νομού Ιωαννίνων

«Πήρε, λοιπόν, τη μικρή του σύνταξη για τα είκοσι χρόνια του, είχε βέβαια και κάτι λεφτά μαζεμένα με την τόση τη στέρηση και ξεκίνησε αμέσως για την Ελλάδα - πίσω για το Ντομπρίνοβο - Ηλιοχώριον, επαρχία Δωδώνης. Μέσα για μέσα στην καρδιά του Πίνδου. [....]. Και γύρισε ο Σκουρογιάννης εκεί. Έτσι που το ‘χε τάξει στον εαυτό του. Αυτό το Ντομπρίνοβο ήταν το στήριγμα της καρδιάς του στα χρόνια της ξενιτιάς, ήταν το τέρμα του μακρινού ταξιδιού του - κι η ανταμοιβή του μαζί…»: Ένα απόσπασμα από το «Διπλό βιβλίο» (1976) του σημαντικού γιαννιώτη συγγραφέα Δημήτρη Χατζή.

Στο «Διπλό βιβλίο», ο Χατζής απεικονίζει τη μετεμφυλιακή ζωή στην ελληνική επαρχία. Ένα από τα κεφάλαια του βιβλίου έχει τίτλο «Η τελευταία αρκούδα του Πίνδου», το οποίο διαδραματίζεται στο Ντομπρίνοβο.

Το Ντομπρίνοβο, εδώ και έναν αιώνα περίπου, από το 1927 και μετά, λέγεται Ηλιοχώρι. Το Ηλιοχώρι είναι ένα από τα βλαχόφωνα χωριά του Ανατολικού Ζαγορίου, περιτριγυρισμένο από δάση βελανιδιάς και πεύκα, σε υψόμετρο 1000 μ. περίπου.

Όπως συνέβη σε πολλούς οικισμούς της χώρας τη διετία 1927-1928, το Ντομπρίνοβο απέκτησε νέα ονομασία, στο πλαίσιο της εκστρατείας μαζικής μετονομασίας για να φύγουν από τον ελληνικό χάρτη ξένα ονόματα.

Για την προέλευση της ονομασίας «Ντομπρίνοβο», ο καθηγητής γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κώστας Ευ. Οικονόμου παραπέμπει στον ρωσογερμανό γλωσσολόγο Μαξ Βάσμερ (1886-1962). Ο Βάσμερ έχει αποδώσει το τοπωνύμιο σε σλάβικη λέξη που σημαίνει «καλός» (+μια κατάληξη, με την οποία σχηματίζονται προσωπωνύμια).

Το Ηλιοχώρι σήμερα είναι ιδιαίτερα γνωστό για τους καταρράκτες «Μπάλτα Ντι Στρίνγκα» που προσελκύει αρκετούς επισκέπτες. Οι καταρράκτες –με τον μεγαλύτερο από αυτόν να έχει ύψος πάνω από 25 μέτρα- βρίσκονται κοντά στο χωριό. Στην περιοχή των καταρρακτών σχηματίζονται οβίρες-«πισίνες».