Όταν λεγόταν Κάντσικο

Ένα αφιέρωμα του «Τύπου Ιωαννίνων» στην προέλευση της ονομασίας χωριών και οικισμών του νομού Ιωαννίνων

Η Δροσοπηγή είναι ένας από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων. Το χωριό αυτό είναι από τα μαστοροχώρια της Κόνιτσας. Στο παρελθόν, πολλοί κάτοικοι ήταν τεχνίτες της πέτρας. Εξίσου γνωστοί με τους μαστόρους, ήταν και οι βαρελάδες/μαραγκοί.

Μάλιστα, λέγεται ότι στα μέσα του 19^ου αιώνα, 50 περίπου βαρελάδες πνίγηκαν σε ένα ναυάγιο που έγινε στη διαδρομή Πρέβεζας-Λευκάδας. Από τα τέλη του 19^ου αιώνα-αρχές του 20^ου αιώνα κάτοικοι της Δροσοπηγής θα πάρουν τον δρόμο της μετανάστευσης. Άλλοι πήγαν στον Τύρναβο Θεσσαλίας κι άλλοι στις ΗΠΑ ή στο Σουδάν και στο Ιράν (Περσία).

Εκείνα τα χρόνια βέβαια οι κάτοικοι της Δροσοπηγής αποκαλούνταν Καντσιώτες.

«Κάντσικο» λεγόταν η Δροσοπηγή μέχρι το 1955. Η παλιά ονομασία ωστόσο χρησιμοποιείται από τους κατοίκους μέχρι σήμερα.

Για την ετυμολογία του «Κάντσικου» έχουν δοθεί αρκετές ερμηνείες.

Μία από αυτές θέλει το τοπωνύμιο να προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κάννη» που σημαίνει καλάμι, με το Κάντσικο να «μεταφράζεται» ως καλαμωτός τόπος. Άλλη μια ερμηνεία θέλει το τοπωνύμιο να προέρχεται από σλάβικη λέξη που σημαίνει «σκοπιά, φύλαξη» και κατά επέκταση «φυλασσόμενος τόπος». Στο βιβλίο του «Τοπωνύμια και Οικωνύμια των Μαστοροχωρίων της Κόνιτσαας» (2013), ο Θωμάς Β. Ζιώγας γράφει: Η ερμηνεία τούτη σχετίζεται με την παρουσία του χωριού πάνω στο βουνό ‘Οχυρό/Ταμπούρι’, απ’ όπου ελεγχόταν το πέρασμα από Ήπειρο στη Μακεδονία και τανάπαλιν και επί του οποίου υπάρχουν και άλλες τοπωνυμίες σχετιζόμενες με στρατιωτική φύλαξη».

Ο καθηγητής Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Κώστας Ευ. Οικονόμου στη μελέτη του «Τα οικωνύμια του Νομού Ιωαννίνων-Γλωσσολογική Εξέταση» υποστηρίζει επίσης τη σλάβικη προέλευση του τοπωνυμίου, υιοθετώντας και μια από τις ερμηνείες που δίνει ο ρωσογερμανός γλωσσολόγος Μαξ Βάσμερ (1886-1962). Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν, το «Κάντσικο» προέρχεται από σλάβικη λέξη που σημαίνει «γωνία».