Εδώ και λίγες μέρες, μετά από ανακοίνωση της ΕΙΝΗ για τη λειτουργία της Ογκολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, έχει προκληθεί μια συζήτηση που έχει φτάσει μέχρι και στη Βουλή, για την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών σε ογκολογικούς ασθενείς. Την ίδια ώρα, οι ασθενείς δεν μένουν ανεπηρέαστοι από την όλη υπόθεση.
Η ΕΙΝΗ κατήγγειλε λοιπόν τον διευθυντή της κλινικής, αλλά και τη διοίκηση του ΠΓΝΙ, για μια σειρά θέματα.
Στη μακροσκελέστατη, σημερινή απάντησή του στις αιτιάσεις της ΕΙΝΗ, ο Στέργιος Β. Μπούσιος, διευθυντής της κλινικής και αναπληρωτής καθηγητής Ογκολογίας, επισημαίνει μερικά σημεία.
Σχετικά με την «άγνωστη κυρία από την Αγγλία» που αναφέρει η ΕΙΝΗ στις καταγγελίες της ότι έχει κάποιον διοικητικό ρόλο στην κλινική, ο κ. Μπούσιος αναφέρει ότι πρόκεται για «συνεργάτιδά μου στην Αγγλία με ειδίκευση στον επιχειρησιακό ανασχεδιασμό δομών εξωτερικών ιατρείων».
Τονίζει ότι αποτάνθηκε σε αυτή (δεν την ονοματίζει) για τον «αρχικό σχεδιασμό» των αλλαγών που ο ίδιος θεωρεί επιβεβλημένες.
Αντίθετα, αναφέρει ότι «η αποστολή του ενός έως δύο ηλεκτρονικών μηνυμάτων θα γινόταν από πλευράς μου, αν γνώριζα στα πρωιμότερα στάδια – γεγονός που εμπέδωσα αργότερα – ότι οι συνάδελφοι ιατροί του ΕΣΥ της ΠΟΚ (Πανεπιστημιακή Ογκολογική Κλινική), μένουν στους τύπους, με σκοπό τη δημιουργία εντυπώσεων και με σαφή στάση άρνησης συνεργασίας και αποδοχής δομικών αλλαγών».
Ωστόσο, ο κ. Μπούσιος δεν εξηγεί με ποιους ακριβώς όρους η «Oncology Business Change Manager» έκανε αυτή τη δουλειά, υπό ποιο καθεστώς, εάν προσλήφθηκε ή της ανατέθηκε κάποιο έργο. Αυτά τα συνήθη χαρακτηριστικά, καθιστούν συνυπεύθυνη και τη διοίκηση του ΠΓΝΙ, καθώς αυτή είναι αρμόδια για τέτοιου είδους πράξεις.
Επίσης, ο κ. Μπούσιος αναφέρει σχετικά στο iatronet.gr ότι η «κυρία από την Αγγλία» ενδέχεται να αντικατασταθεί από «τεχνοκράτες και ειδήμονες στην Αθήνα». Και πάλι, αναμένεται η θέση της διοίκησης του ΠΓΝΙ…
Στο ίδιο περίπου ύφος απαντάει ο κ. Μπούσιος και στα υπόλοιπα ζητήματα, όντας επιθετικός απέναντι στους «συναδέλφους γιατρούς του ΕΣΥ».
Συγκεκριμένα, αρνείται ότι ισχύουν τα περί «γενικευμένης τακτικής/τροποποίησης της θεραπείας που λαμβάνουν οι ασθενείς» και αναφέρει ότι «εάν δε, με τη διατύπωση ‘γενικευμένη τακτική’, οι συνάδελφοι ιατροί του ΕΣΥ της ΠΟΚ υπονοούν τις ‘κατευθυντήριες οδηγίες’ και υπαινίσσονται ότι αυτές μπορούν και να παραβλέπονται, τότε διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις για τις ιατρικές αποφάσεις που αυτοί λαμβάνουν».
Για τα περί «εξαίρεσης ασθενών», αναφέρει ότι «γενικεύτηκε και παραποιήθηκε» μεμονωμένη συζήτηση, με σκόπιμο τρόπο.
Για τις δικές του παρεμβάσεις, τονίζει ότι «συμβαίνει συχνά, οι συνάδελφοι ιατροί του ΕΣΥ της ΠΟΚ, να ζητούν από τις γραμματείς που είναι επιφορτισμένες με την κατανομή των ασθενών με προγραμματισμένα ραντεβού, να παρέμβω στη διαδικασία, προκειμένου να εξισορροπηθεί ο όγκος δουλειάς, για τον οποίο διαμαρτύρονται».
Σημειώνει ότι οι χρόνοι που προκρίνει για τα ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία ογκολογικών τμημάτων «20 λεπτά για ασθενείς υπό θεραπεία ή παρακολούθηση και 45 λεπτά για νεοδιαγνωσμένους ασθενείς» δεν είναι προς διαπραγμάτευση, γιατί «αν αυτό αμφισβητείται, τότε η ΠΟΚ έχει να διανύσει πολλά βήματα μέχρι να προσεγγίσει τον τρόπο λειτουργίας των αντίστοιχων δομών του δυτικού κόσμου».
Σημειώνει ακόμα ότι τις Δευτέρες γίνεται συνάντηση με τους ειδικευόμενους, «προκειμένου να συζητούνται τα νεοδιαγνωσμένα περιστατικά που επίκεινται με προγραμματισμένα ραντεβού εντός των επόμενων εβδομάδων» και πως, η αποδέσμευση των γιατρών του ΕΣΥ από τα νεοδιαγνωσμένα περιστατικά, «δίδει τη δυνατότητα να εξετάζουν δύο ασθενείς υπό θεραπεία, έναντι του ενός νεοδιαγνωσμένου».
Για τη δημιουργία κέντρου τηλεφωνικών ραντεβού, ο κ. Μπούσιος παραπέμπει επίσης στη «συνηθισμένη πρακτική στο εξωτερικό» και δηλώνει ότι «δεν πείθεται από το επιχείρημα των συναδέλφων ιατρών του ΕΣΥ της ΠΟΚ ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει τοπικά».
Σημειώνει πάντως ότι το συγκεκριμένο ζήτημα «θα εκτιμηθεί στο πλαίσιο της συνολικής αναδιοργάνωσης των εξωτερικών ιατρείων».
Σχετικά με τη μηνιαία εναλλαγή των γιατρών, αναφέρει ότι «πρόκειται για μια παγιωμένη τακτική από συστάσεως της κλινικής και δεν την επικαλέστηκε ως «καινοτόμο σχέδιο».
Αναφέρει ότι «οι ασθενείς των εξωτερικών ιατρείων, δεν γίνεται να ‘αισθανθούν εγκαταλελειμμένοι’ όπως αναφέρεται στο εξώδικο, καθώς κατά την πάγια στάση των συναδέλφων ιατρών του ΕΣΥ της ΠΟΚ, η μεταξύ τους επικοινωνία είναι εξαιρετική και διαρκής, ενώ και η ενημέρωση των ιατρικών φακέλων των ασθενών με σαφές σχέδιο και θεραπευτικό πλάνο, είναι υψηλοτάτου επιπέδου. Δεν έχω παρά να συμφωνήσω με αυτά».
Τέλος, σημειώνει ότι είναι «ευγνώμων στους συναδέλφους ιατρούς του ΕΣΥ της ΠΟΚ για μια σειρά από λόγους. Καταρχάς, για το δικό τους αγώνα σε βάθος χρόνου για τη φροντίδα των ασθενών μας. Η προσπάθειά τους είναι αξιέπαινη, σε ένα περιβάλλον με μεγάλες προκλήσεις από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης και εντεύθεν».
Ευχαριστεί επίσης και για την κριτική γιατί «τον κάνει σοφότερο και σκληρότερο. Με βοηθάει να τους πείσω ότι, ο δρόμος είναι μόνο μπροστά και ότι οι επιταγές της εποχής μας διαμορφώνονται σε ενεστώτα χρόνο».
Ο κ. Μπούσιος ευχαριστεί τον σύλλογο Ασθενών με νεοπλασία, Φίλων και Οικογενειών «Είμαστε μαζί!» για «το αρχέγονο αίσθημα αλτρουισμού που μας καλλιεργεί και μας υπενθυμίζει».
Να επιλυθεί η «εσωτερική κρίση» ζητάει ο σύλλογος «Είμαστε μαζί»
Από την πλευρά του, ο σύλλογος εκφράζει τη «βαθύτατη ανησυχία του» για τις συνθήκες λειτουργίας και προσδοκά ότι θα επιλυθεί η «εσωτερική κρίση». Με ανακοίνωση που έστειλε στα ΜΜΕ, ζητάει:
«Όλα τα επιστημονικά θέματα (τρόποι θεραπείας, χρόνος επίσκεψης, καθήκοντα ειδικευόμενων, ογκολογικά συμβούλια, γραφειοκρατικές διαδικασίες, βελτίωση υποδομών, κά.), όπως και τα θέματα δεοντολογίας (προσωπικά δεδομένα, εξυπηρέτηση επί μέρους ομάδων, κά.) να επιλυθούν με τη σύμφωνη γνώμη και διάλογο μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Η αφοσίωση και αυταπάρνηση του ιατρικού προσωπικού στο ιδιαίτερα δύσκολο έργο τους, παρά τις αντίξοες συνθήκες (υποστελέχωση, φόρτος εργασίας, αύξηση του αριθμού των ασθενών, προσθήκη γραφειοκρατικών διαδικασιών, κά.), παραμένει αξιοσημείωτη και χρήζει ιδιαίτερου σεβασμού».
Σημειώνει ακόμα ότι οι ασθενείς εκφράζουν αγωνία και ερωτήματα για πρακτικές δυσκολίες και ότι το δικό του, μοναδικό μέλημα «είναι η υποστήριξη της επώδυνης διαδρομής των ασθενών, με σεβασμό στην ψυχική και σωματική τους υγεία. Κατά συνέπεια, θα σταθούμε αρωγοί σε κάθε προσπάθεια βελτίωσης των παρεχόμενων υπηρεσιών».
Δηλώνει τέλος την ελπίδα του για «άμεση επίλυση της ‘εσωτερικής κρίσης’ ώστε οι ασθενείς μας να αισθάνονται ασφαλείς και καλοδεχούμενοι στο γνώριμο περιβάλλον τους και υπό την εποπτεία των θεραπευτών τους, η προσωπική συμβολή, εμπειρία και γνώση των οποίων είναι ανεκτίμητη και πολύτιμη».