Τα ονόματα των οδών στην περιοχή του Μάτσικα, κανονίζουν μια συνάντηση που πριν από 78 χρόνια, τέτοιες μέρες, ήταν αιματηρή.
Η οδός Παπάγου, με το όνομα του στρατάρχη και πρωθυπουργού, συναντιέται με την οδό Τιμολέοντα Ζουρνά, με το όνομα του βιοτέχνη και πολιτοφύλακα του ΕΛΑΣ. O ένας δρόμος είναι παράλληλος στη λίμνη, ο άλλος είναι κάθετος και καταλήγει στην Παπανδρέου, στο πιο... αστικοαγροτικό κομμάτι του κέντρου των Ιωαννίνων.
Ο ένας ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και πολιτικός, γνωστός για την ικανότητά του να εμφανίζεται όταν οι καιροί ήταν μενετοί και να υποχωρεί στο παρασκήνιο, όταν δεν ήταν.

Ο άλλος ήταν ένας ξυλουργός, που γεννήθηκε το 1917 στα Γιάννενα, ο μικρότερος από τρία αδέρφια. Διατηρούσε συνεταιριστικό επιπλοποιείο στην οδό Κάνιγγος. Πήρε μέρος στον πόλεμο του ’40 ως βοηθητικός και με την κατάρρευση του μετώπου επέστρεψε στα Γιάννενα.
Οργανώθηκε στο ΕΑΜ και περνούσε όπλα και ρουχισμό στους αντάρτες του ΕΛΑΣ, ενώ με τη συνθηκολόγηση των Ιταλών, έφερε δύο Ιταλούς που εργάζονταν στο επιπλοποιείο, σε επαφή με το αντάρτικο, για να διαφύγουν. Κατόπιν βγήκε και αυτός στο βουνό.
Με αφορμή τον έρανο για οικογένειες εξόριστων, ανταρτών του ΔΣΕ κ.λπ, ο Ζουρνάς συνελήφθη τον Μάιο του 1948, όταν το επίσημο ελληνικό κράτος έδειξε το εκδικητικό του πρόσωπο.
Κρατήθηκε στις διαβόητες φυλακές ΦΙΞ, στο σημερινό «Παλλάδιο» και μάλιστα, ο διοικητής των φυλακών, επίσης διαβόητος για τα βασανιστήρια και την επιλεκτική μισανθρωπία Σπύρος Αραβανής, τον χρησιμοποίησε για να του φτιάξει τα έπιπλα του σπιτιού του.
Ο Αραβανής ήταν εκείνος που συνέταξε την κατηγορία, η οποία δεν έπεισε για τη σοβαρότητά της, ούτε τον βασιλικό επίτροπο. Στη δίκη πρότεινε ποινή 20 ετών για τον Ζουρνά.
Ωστόσο, η εμφυλιακή «δημοκρατία» που πειθήνια υλοποιούσε τη βούληση του αμερικάνικου παράγοντα, είχε άλλη άποψη: για τη συμμετοχή σε έναν έρανο, ο Ζουρνάς καταδικάστηκε δις σε θάνατο...
Η ποινή οριστικοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου και ο Ζουρνάς οδηγήθηκε στο Σταυράκι, όπου και τον εκτέλεσε το απόσπασμα του ελληνικού στρατού.
…του στρατού, του οποίου την ηγεσία ένα χρόνο αργότερα, αναλάμβανε ο Αλέξανδρος Παπάγος, ως «μεταβατικός». Τρία χρόνια αργότερα, θα γινόταν και πρωθυπουργός της Ελλάδας, μέχρι να πεθάνει…
Η μνήμη του Ζουρνά και των άλλων εκτελεσθέντων, αποκαταστάθηκε επί δημαρχίας Σπύρου Κατσαδήμα, όχι χωρίς πολιτικές αντιδράσεις από τον χώρο της Δεξιάς. Λίγα χρόνια μετά, ξεκίνησαν και οι ονοματοδοσίες στους δρόμους της πόλης.
Συχνά, οι δρόμοι βρίσκονταν στις γειτονιές των εκτελεσθέντων...
Διαβάστε ακόμη: τα θύματα του καλοκαιριού του '48 στους δρόμους των Ιωαννίνων