O δρόμος ενός καπετάνιου που παραμένει ασύλληπτος

Πριν από 80 χρόνια, στη χαράδρα του Φάγγου, στη Μεσούντα Άρτας, έβαλε τέλος στη ζωή του ο Θανάσης Κλάρας, που έμεινε στην ιστορία ως Άρης Βελουχιώτης.

Ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ πέθανε κυνηγημένος από το ελληνικό κράτος και παρακράτος, αλλά και αποκηρυγμένος από το ΚΚΕ, που τον αποκατάστησε ντε φάκτο μετά από πολλές δεκαετίες.

Ο Άρης φέτος κλείνει 80 χρόνια ασύλληπτος. 

Το δε όνομά του εδώ και 35 χρόνια, φέρει ένας δρόμος των Ιωαννίνων, στην πλατεία Ομήρου, στα Ζευγάρια.

Το 1990, για την ονοματοδοσία της οδού, το δημοτικό συμβούλιο Ιωαννίνων επί δημαρχίας Φίλιου, ήρθε κυριολεκτικά στα χέρια, σε μια επεισοδιακή συνεδρίαση. Η συζήτηση να πάρει ένας δρόμος της πόλης το όνομα του Βελουχιώτη είχε ξεκινήσει πέντε χρόνια αργότερα, επί δημαρχίας Χαρίλαου Τόλη, με εξίσου επεισοδιακές συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου.

Τελικά, ο δρόμος πήρε το όνομα του Άρη και τοποθετήθηκε και η προτομή του, στην πλατεία Ομήρου.

Λίγα χρόνια αργότερα, επί δημαρχίας Παπασταύρου, τοποθετήθηκε και η προτομή του Ζέρβα στην αρχή της οδού που, ήδη από πριν, έφερε το όνομά του και καταλήγει στην πλατεία Ομήρου.

Ανεξάρτητα αν το εγχείρημα βοήθησε την «εθνική συμφιλίωση», ο αμφισβητίας κομμουνιστής και το στρατηγικό μυαλό που πρωτοστάτησε στην αντίσταση κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους, ο σκληρός ηγέτης που έγινε στόχος της «αντίπερα πολιτικής όχθης» μέχρι και σήμερα ακόμα, «κεντήθηκε» με τον μύθο, τις ιστορίες, τη λαϊκή παράδοση, στη μουσική, ακόμα και στα κόμικς.

Ιδού και μια απόδειξη: