Συντακτης: Βαρβάρα Αγγέλη
Δημοσιευση: 4-11-2017, 00:14
ΡΕΤΡΟ

Πριν από ενάμιση αιώνα περίπου, το εμπορικό κέντρο της πόλης, κάηκε. Σχεδόν ό,τι υπήρχε μεταξύ των σημερινών οδών Αβέρωφ, Κουντουριώτου, Τσιριγώτη, Κάνιγγος και Ανεξαρτησίας καταστράφηκε. Ήταν ένας εμπρησμός, κατ' εντολή του βαλή των Ιωαννίνων, με στόχο τη ρυμοτόμηση της περιοχής. Στα αποκαϊδια της αγοράς, δημιουργήθηκαν νέα κτίρια για τη στέγαση των εργαστηρίων, ενώ εκείνη την εποχή έγιναν και οι στοές, όπου αναπτύχθηκαν διάφορες επαγγελματικές δραστηριότητες.

Σήμερα, τα κτίρια που περικλείουν τις τέσσερις στοές, έχουν χαρακτηριστεί έργα τέχνης από το υπουργείο Πολιτισμού. Μία από αυτές είναι η στοά Λούλη στην οδό Ανεξαρτησίας, από τις πρώτες στοές που βγήκαν από την αφάνεια και από μια μακρόχρονη περίοδο εγκατάλειψης, αποτελώντας σήμερα έναν χώρο ψυχαγωγίας.

Το υπουργείο Πολιτισμού έχει κρίνει ότι τα κτίρια της στοάς αυτής αποτελούν «δείγματα επαρχιακού εκλεκτικισμού», όπως και ότι παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα διάφορα μορφολογικά στοιχεία -το τοξωτό ανώφλι στην είσοδο της στοάς, τα φουρούσια των μπαλκονιών και τα περίτεχνα κιγκλιδώματα.  

Η στοά αυτή, λοιπόν, έχει πάρει το όνομά της από τον ιδιοκτήτη της, τον Ιωάννη Λούλη, τραπεζίτη κι ευεργέτη των Κατσανοχωρίων (σήμερα υπάρχει το Λούλειο Κληροδότημα). Με τα έσοδα από τα ενοίκια των εργαστηρίων και των εμπορικών καταστημάτων, ο Λούλης χρηματοδοτούσε τη λειτουργία γηροκομείου στον τόπο καταγωγής του, την Αετορράχη  (Γρ. Μανόπουλος, «Ο ευεργετισμός στα Κατσανοχώρια στο β΄ μισό του 19ου αιώνα. Η περίπτωση του ευεργέτη Ιωάννη Ζ. Λούλη»).


Στον όροφο του κτιρίου, στεγάστηκε το 1890 και το δημαρχείο της πόλης των Ιωαννίνων. Για δύο δεκαετίες περίπου, το δημαρχείο ήταν «περιφερόμενο» μέχρι που στεγάστηκε στο δικό του κτίριο, επί της οδού Μπιζανίου (εκεί που βρίσκεται σήμερα το Δημοτικό Ωδείο), στα τέλη του 19ου αιώνα. Μια σημαντική στιγμή για τη στοά Λούλη, ήρθε το 1910 όταν αποτέλεσε τον χώρο στέγασης της αγγλογαλλικών συμφερόντων Οθωμανικής Τράπεζας. Το υποκατάστημα της Οθωμανικής Τράπεζας όπως και αυτό της Αθηναϊκής Τράπεζας, που ιδρύθηκε την ίδια περίοδο στα Γιάννενα, φιλοδοξούσαν να γεμίσουν ένα μεγάλο κενό που υπήρχε στην αγορά: το κενό του τραπεζικού συστήματος. Δεν άντεξαν, ωστόσο, για πολλά χρόνια. Η Οθωμανική Τράπεζα στη στοά Λούλη έκλεισε στις αρχές της δεκαετίας του '20.

Ο εμπορικός χαρακτήρας της στοάς παρέμεινε για πολλές δεκαετίες, με τα όποια προβλήματα υπήρχαν κατά περιόδους. Από τα μέσα του 20ου αιώνα, τα παραδοσιακά επαγγέλματα άρχισαν να χάνουν τη δυναμική τους. Οι εμπορικές δραστηριότητες στη στοά Λούλη, όπως και στις υπόλοιπες στοές, με την πάροδο των χρόνων έγιναν μια ανάμνηση...

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
Ντοτη3