Μια απόφαση που συνιστά πολιτική ήττα για τον κ. Καχριμάνη

Η πειθαρχική απόφαση που επέβαλε έναν μήνα αργία στον περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέκο Καχριμάνη (και 15 μέρες στην αναπληρώτριά του, Αγνή Νάκου), είναι δύο πράγματα:

Μια διοικητική ποινή, έναντι της οποίας ο κ. Καχριμάνης μπορεί και αναμένεται να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ).

Μια πολιτική ήττα, από τις λίγες που έχει υποστεί ο κ. Καχριμάνης. Μια ήττα που προκαλεί διάφορα ζητήματα στην περιφερειακή αρχή, αλλά και στη Νέα Δημοκρατία.

Καταρχάς, στα διαδικαστικά, η απόφαση θα πρέπει να καθαρογραφεί και να... επισφραγιστεί από τον γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας. 

Όπως προκύπτει από τη νομοθεσία, ο θιγόμενος αιρετός έχει το δικαίωμα να ασκήσει αίτηση αναστολής και αίτηση ακύρωσης της απόφασης στο ΣτΕ. Το αποτέλεσμα της εκδίκασης της αίτησης αναστολής, σε πρώτη φάση, κρίνει και το αν ο θιγόμενος θα παραμείνει στο αξίωμά του ή όχι μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.

Το πολιτικό περιεχόμενο όμως, είναι μεγάλο και ενδιαφέρον.

Για πρώτη φορά ο περιφερειάρχης «τιμωρείται» από θεσμικό όργανο -το Πειθαρχικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τρεις δικαστές, έναν εκπρόσωπο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και έναν εκπρόσωπο της Ένωσης Περιφερειών - για τον τρόπο με τον οποίο ασκεί πολιτική. Είναι γνωστό ότι είναι συγκεντρωτικός, ότι δεν δέχεται την κριτική, ότι συχνά στρεψοδικεί και ότι προσπαθεί να δικαιολογήσει αποφάσεις που αποδεικνύονται προβληματικές. Ότι γίνεται επίσης απαξιωτικός και ενίοτε, επιθετικός απέναντι στην κριτική για τον τρόπο διάθεσης του δημόσιου χρήματος.

Με απλά λόγια: για πολλά πράγματα, για τα οποία έχει πει ότι «γίνονται όπως πρέπει» -καληώρα για τον δρόμο στον Γράμμο και για το πρώην κλειστό ξιφασκίας (για τα οποία παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό βάσει πορίσματος της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας)- η πειθαρχική απόφαση λέει ότι έχει άδικο και ότι δεν γίνονται σωστά. 

Ο ίδιος δεν έδειξε το τελευταίο διάστημα να πτοείται και δεν σταμάτησε τους προσφιλείς του τρόπους άσκησης διοίκησης. Τώρα όμως, υπάρχει ένα σημαντικό ζήτημα. Δεν μπορεί να κατηγορήσει ένα θεσμικό όργανο, στο οποίο μάλιστα συμμετείχε και ένα «δεξί του χέρι», ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Γοργόλης, ότι έχει κάτι εναντίον του, όπως κατηγορεί συνήθως άλλα θεσμικά όργανα και υπηρεσίες (πχ ελεγκτές περιβάλλοντος).

Δεν ξέρει τα πάντα ο κ. Καχριμάνης. Αυτό λέει εν μέρει η απόφαση και αυτό θα πρέπει να συνειδητοποιήσει. Πολλώ δε μάλλον, τη στιγμή που έπεται η υπόθεση για τις απευθείας αναθέσεις που αφορούν το δεύτερο πόρισμα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για το οποίο ο κ. Καχριμάνης παραπέμπεται στο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Υπάρχουν όμως άλλα δύο ζητήματα: το ένα αφορά τον κ. Γοργόλη, ο οποίος συμμετείχε στο πειθαρχικό ως εκπρόσωπος της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας. Ο κ. Γοργόλης όμως, είναι πολιτικό πρόσωπο και από τους αντιπεριφερειάρχες πρώτης γραμμής του κ. Καχριμάνη. Η συμμετοχή του, από την οποία θα μπορούσε να αυτοεξαιρεθεί, είναι ένα ζήτημα πολιτικής δεοντολογίας, άσχετα με την ψήφο που έδωσε. Ακριβώς γιατί μπορεί να «μαντευτεί» τι ψήφισε…

Το άλλο ζήτημα, είναι η στάση της Νέας Δημοκρατίας και του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Θα επηρεαστεί άραγε τώρα, από αυτή την εξέλιξη;