Συντακτης: Βαρβάρα Αγγέλη
Δημοσιευση: 7-12-2017, 12:04
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Δεν είναι πολλές οι πόλεις στην Ελλάδα που έχουν την τύχη να έχουν ένα ιστορικό κέντρο. Στην περίπτωση των Ιωαννίνων, ωστόσο, το ιστορικό κέντρο φαίνεται να είναι ελκυστικό μόνο σε ορισμένους Γιαννιώτες ή ταξιδιώτες. Ακόμα κι αυτοί όμως είναι περαστικοί. Κι εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα: Πώς μια τόσο παραδοσιακή γειτονιά αντί να αποτελεί προορισμό, λειτουργεί μόνο ως πέρασμα ή ως ένας ενδιάμεσος τόπος για την πρόσβαση σε άλλα μέρη; 

Δυστυχώς, το ιστορικό κέντρο αντιμετωπίζεται σαν να ξεφύτρωσε κάποια στιγμή μέσα στον αστικό ιστό των Ιωαννίνων και να αποτελεί μία ενόχληση, κι όχι σαν μια πολεοδομική ενότητα που προϋπήρχε οποιασδήποτε άλλης γειτονιάς της πόλης, με εξαίρεση την καστροπολιτεία. Από τότε που σταμάτησε να λειτουργεί ως η κύρια εμπορική αγορά των Ιωαννίνων, αφέθηκε στην τύχη του. Η ανάπλαση της οδού Ανεξαρτησίας πριν από μια δεκαετία δεν κατάφερε να δώσει στην περιοχή μια ζωντάνια, αποδεικνύοντας ότι οι αναπλάσεις, όταν δεν γίνονται στοχευμένα, δεν έχουν αποτέλεσμα. Η ίδια λογική φαίνεται να διέπει, προς το παρόν, και τις πεζοδρομήσεις που έχουν γίνει στα δρομάκια εκατέρωθεν της Ανεξαρτησίας. «Οι πεζοδρομήσεις από μόνες τους δεν ζωντανεύουν έναν τόπο, ενώ δεν αποτελούν πανάκεια» μας λέει η Αναστασία Μπούκα, πρόεδρος του νεοϊδρυθέντος Συλλόγου Ιστορικού Κέντρου «Τα παλιά Γιάννινα».

Η δημιουργία του συλλόγου αυτού ήταν η φυσική εξέλιξη ενός συνεχούς προβληματισμού των ανθρώπων που δραστηριοποιούνται στο εμπόριο και στην ψυχαγωγία στο ιστορικό κέντρο. Μέλη του συλλόγου αυτή τη στιγμή είναι επαγγελματίες της περιοχής, οι οποίοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη την αναβάθμιση του ιστορικού κέντρου. Πρόκειται κυρίως για μικρούς επιχειρηματίες που προσπαθούν να επιβιώσουν. Εξάλλου, εκ των πραγμάτων, τα μικρά κτίρια στην περιοχή αυτή δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη μεγάλων επιχειρήσεων.

Πέραν της επαγγελματικής τους ιδιότητας, είναι άνθρωποι που τις περισσότερες ώρες τις ημέρες βιώνουν το ιστορικό κέντρο. Βλέπουν την ερήμωση και την εγκατάλειψη παραδοσιακών κτιρίων, που ανήκουν κυρίως σε διάφορα κληροδοτήματα και τα οποία αποτελούν την πολιτιστική κληρονομιά αυτής της πόλης. «Από το ιστορικό κέντρο λείπουν πολλά πράγματα. Πρέπει να γίνουν πολλά: από την αποκατάσταση της όψης των κτιρίων, είτε αυτά είναι δημόσια είτε ιδιωτικά -ενδεχομένως με κάποια κίνητρα για τους ιδιώτες- μέχρι παρεμβάσεις αισθητικής και καθαριότητας. Όσο ομορφαίνει αυτός ο χώρος, τόσο πιο πολύ θα θέλει να τον περπατήσει ο τουρίστας» αναφέρει η κ. Μπούκα. Η εκτίμησή της είναι δε ότι το ιστορικό κέντρο δεν θα βρισκόταν σε αυτή τη θέση αν οι δημοτικές αρχές είχαν επιδείξει εγκαίρως το ανάλογο ενδιαφέρον. 

«Όταν απαξιώνεις μια περιοχή, τότε είναι λογικό τα καταστήματα να κλείνουν. Η απαξίωση φέρνει μόνο ερήμωση» τονίζει, η οποία αναγνωρίζει και την ευθύνη και των ίδιων των καταστηματαρχών στην κακή εικόνα της περιοχής. Ελπίζει πάντως ότι ο σύλλογος θα καταφέρει να ανοίξει έναν δημόσιο διάλογο γύρω από το μέλλον του ιστορικού κέντρου. 

 Είναι γεγονός ότι το ιστορικό κέντρο δεν αποτέλεσε ποτέ ζήτημα πρώτης γραμμής για καμία δημοτική αρχή τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Καμία σύσκεψη εμπλεκόμενων φορέων (π.χ. Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων, Μητρόπολη Ιωαννίνων), κανένας σχεδιασμός για τη λειτουργικότητα του ιστορικού κέντρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα στην πόλη μπορεί να βρει κανείς δεκάδες πινακίδες για οτιδήποτε, δεν θα βρει καμία όμως που να δείχνει προς «Ιστορικό Κέντρο». Σαν να μην υπάρχει...

200 λέξεις απομένουν.
  • Panagiotis Grivas
    Panagiotis Grivas
    Διαφωνώ κάθετα με το άρθρο. Ως μεσήλικας πια Γιαννιώτης θυμάμαι ακριβώς την άθλια ασφαλτοστρωμένη ανεξαρτησίας πριν 10 χρόνια και τις μισογκρεμισμένες προσόψεις σπιτιών και μαγαζιών. Τα μαγαζάκια κλείσανε λόγω της κρίσης και γιατί δεν ανταποκρίνονταν στην κατάσταση του σήμερα. Κάποια μετακινήθηκαν πιο κεντρικά. Νέες επιχειρήσεις κυρίως εστίασης και καφέ εμφανίστηκαν που δώσανε δουλειά σε πολύ κόσμο και τραβήξανε κόσμο από το κέντρο. Η ανεξαρτησίας ήταν εμπορικός δρόμος εξόδου από την πόλη προς τα χωριά μας και τα εμπορικά μαγαζιά που υπήρχαν εκεί αυτόν τον κόσμο εξυπηρετούσαν. Πάντα ήταν πέρασμα και πολύ περισσότερο όταν ήταν ασφαλτόδρομος. Θα συμφωνήσω ως προς το γεγονός ότι δείχνει εγκαταλειμμένη, αλλά αυτό οφείλετε στο ότι δεν συντηρούνται σωστά οι κυβόλιθοι, οι γλάστρες, τα δοχεία σκουπιδιών κλπ. Ίσως μια πεζοδρόμηση με σωστή συντήρηση δρόμου και κτηρίων, όμορφα παρτέρια περιποιημένα και αντίστοιχα καταστήματα που να ταιριάζουν στο ύφος της οδού του σήμερα, που να αποπνέουν μια ποιότητα, αλλά και να συνδέονται με την κουλτούρα και την παραγωγή της περιοχής να έδιναν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ ότι η ανάπλαση δεν την αναβάθμισε και δεν έφερε κανένα αποτέλεσμα γιατί οι παλιότεροι θυμόμαστε πολύ καλά το χάλι που ήταν πριν
    200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα
elpe-bp 2 Ντοτη3