H… δικτυακή ιστορία των Ιωαννίνων: σκάβοντας συνεχώς τους δρόμους

Στην οδό Δωδώνης, περνάει αυτές τις μέρες ακόμα ένα «αυλάκι» οπτικών ινών.

Ο δρόμος σκάβεται για τρίτη φορά μέσα σε λίγα χρόνια.

Η φωτογραφία είναι απόλυτα περιγραφική: μέχρι το φρεάτιο της εταιρίας, υπάρχουν δύο πρόσφατα «αυλάκια». Το ένα δεξιά μάλιστα είναι αποκατεστημένο με «πέλμα», αντί για την αρχική, πρόχειρη και πλημμελή αποκατάσταση του οδοστρώματος. Λίγο πιο δίπλα είναι μια παλιότερη διέλευση και ακριβώς στη μέση, μια καινούργια.

Γιατί όμως τα Γιάννενα (και όλες οι πόλεις της χώρας), σκάβονται σχεδόν αδιαλείπτως τις τελευταίες δύο δεκαετίες, χωρίς οι υπηρεσίες να στέκονται στο ύψος των αναγκών (ή των προδιαγραφών), με τις τιμές να παραμένουν υψηλές και την κάλυψη να μην είναι επαρκής.

Τουλάχιστον, γιατί «δεν σκάβουν μια φορά» οι εταιρίες;

Καταρχάς, γιατί στην Ελλάδα τα τελευταία είκοσι χρόνια να δόθηκε μια άνευ προηγουμένου και εμποδίου δυνατότητα στις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας να κάνουν σχεδόν ό,τι θέλουν, αλλά το ελληνικό κράτος δεν φρόντισε ούτε για τα απλά.

Ένα τέτοιο, είναι η πολιτική «dig once» («σκάβοντας μια φορά»), που επιβάλλει την τοποθέτηση ενός κοινού αγωγού, από τον οποίο θα περνάνε τα δίκτυα.

Οι εταιρίες προτιμούν να σκάβουν κάθε φορά που απαιτείται για την επέκταση ή την αντικατάσταση των δικτύων λόγω προόδου της τεχνολογίας, ένα ξεχωριστό αυλάκι, για διάφορους λόγους:

Για λόγους ανταγωνισμού καταρχάς και επειδή καθεμιά τους προσπαθεί να υποσκελίσει την άλλη, στην πρόοδο του δικτύου, άρα και την εμπορική του προσφορά. Δείτε για παράδειγμα με τι ρυθμούς (και μέσα στην κίνηση) επεκτείνεται το δίκτυο στην πόλη, τις τελευταίες μέρες.

Επίσης, ο κοινός αύλακας απαιτεί συνεννόηση μεταξύ τους. Φυσικά, η αποκατάσταση των δρόμων είναι πιο δαπανηρή μετά. Εξ ου και οι εταιρίες διατείνονται ότι δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος της πλήρους αποκατάστασης του οδοστρώματος. Ωστόσο ένα duct (ο κοινός αύλακας) είναι σημαντικά πιο φτηνός.

Ακόμα, συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει κανονιστικό περιβάλλον που να τις υποχρεώνει να το «σκάβουν μια και έξω». Ακόμα και όταν οι Δήμοι προσπαθούν να βάλουν κάποιους όρους, οι εταιρίες δικαιώνονται σε δεύτερο ή τρίτο βαθμό και τα πρόστιμα ακυρώνονται. Και ακυρώνονται από δημόσιες υπηρεσίες…

Η Ελλάδα «ξύπνησε» πολύ αργά. Από τον Μάρτιο του 2026 έχει παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο η νομοθετική εφαρμογή του κανονισμού 2024/1309, του Gigabit Infrastructure Act, που μεταξύ άλλων υποχρεώνει στον συντονισμό των έργων και την κοινή χρήση υφιστάμενων υποδομών. Η ΚΥΑ αναμένεται να υπογραφεί το προσεχές φθινόπωρο.

Πίσω λοιπόν από τις θριαμβολογίες περί επέκτασης δικτύων, κυρίαρχου ρόλου στη gigabit αγορά, μεγάλων επενδύσεων κ.λπ. υπάρχει μια πολύ ταλαιπωρημένη εικόνα των δρόμων που επιβαρύνει τους πολίτες, τόσο στην καθημερινότητά τους, όσο και οικονομικά.

Τέλος, αν δεν το γνωρίζουν ήδη, οι εταιρίες πρέπει να ξέρουν πριν σκάψουν και το δίκτυο πεζοδρόμων της πόλης, ότι υπάρχει ήδη τοποθετημένος αγωγός διέλευσης για δίκτυα…