Guardian: Τα μαθηματικά της πείνας. Πώς το Ισραήλ προκαλεί λιμό στη Γάζα

Τα μαθηματικά της πείνας στη Γάζα είναι απλά. Οι Παλαιστίνιοι δεν μπορούν να φύγουν, ο πόλεμος έχει τερματίσει τη γεωργία και το Ισραήλ έχει απαγορεύσει την αλιεία, οπότε πρακτικά κάθε θερμίδα που καταναλώνει ο πληθυσμός της πρέπει να εισάγεται από έξω.

Το Ισραήλ γνωρίζει πόσα τρόφιμα χρειάζονται. Διαβαθμίζει την πείνα στη Γάζα εδώ και δεκαετίες, υπολογίζοντας αρχικά τις αποστολές για να ασκήσει πίεση αποφεύγοντας την πείνα.

«Η ιδέα είναι να βάλουμε τους Παλαιστίνιους σε δίαιτα, αλλά όχι να τους κάνουμε να πεθάνουν από την πείνα», δήλωσε το 2006 ένας ανώτερος σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού, Εχούντ Ολμέρτ. Ένα ισραηλινό δικαστήριο διέταξε τη δημοσιοποίηση εγγράφων που δείχνουν τις λεπτομέρειες αυτών των μακάβριων ποσών δύο χρόνια αργότερα.

Η Cogat, η ισραηλινή υπηρεσία που εξακολουθεί να ελέγχει τις αποστολές βοήθειας προς τη Γάζα, υπολόγισε τότε ότι οι Παλαιστίνιοι χρειάζονταν κατά μέσο όρο τουλάχιστον 2.279 θερμίδες ανά άτομο την ημέρα, οι οποίες μπορούσαν να παρασχεθούν μέσω 1.836 κιλών τροφίμων.

Σήμερα, οι ανθρωπιστικές οργανώσεις ζητούν ακόμη μικρότερη ελάχιστη μερίδα: 62.000 μετρικούς τόνους ξηρών και κονσερβοποιημένων τροφίμων για την κάλυψη των βασικών αναγκών 2,1 εκατομμυρίων ανθρώπων κάθε μήνα, ή περίπου 1 κιλό τροφίμων ανά άτομο την ημέρα.

Καθώς η Γάζα διολισθαίνει στην πείνα αυτό το καλοκαίρι, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι αρνούνται ποικιλοτρόπως την ύπαρξη μαζικής πείνας, ισχυρίζονται χωρίς αποδείξεις ότι η Χαμάς κλέβει και συσσωρεύει βοήθεια ή κατηγορούν την πείνα για αποτυχίες στη διανομή του ΟΗΕ, κοινοποιώντας φωτογραφίες παλετών βοήθειας που περιμένουν να παραληφθούν εντός των συνόρων.

Επισήμαναν τις θανατηφόρες και χαοτικές διανομές τροφίμων από το Ανθρωπιστικό Ίδρυμα της Γάζας, μια νεοσύστατη επιχείρηση εφοδιαστικής που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ως απόδειξη ότι οι Παλαιστίνιοι είχαν πρόσβαση σε τρόφιμα.

Ωστόσο, τα στοιχεία που συγκέντρωσε και δημοσίευσε η ίδια η κυβέρνηση του Ισραήλ καθιστούν σαφές ότι λιμοκτονούσε στη Γάζα. Μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου, το Ισραήλ επέτρεψε να εισέλθουν στην περιοχή μόλις 56.000 τόνοι τροφίμων, σύμφωνα με τα αρχεία της Cogat, λιγότερο από το ένα τέταρτο των ελάχιστων αναγκών της Γάζας για εκείνη την περίοδο.

Ακόμα και αν είχε συγκεντρωθεί και διανεμηθεί κάθε σακούλα αλεύρι του ΟΗΕ και αν το GHF είχε αναπτύξει ασφαλή συστήματα για δίκαιη διανομή, η πείνα ήταν αναπόφευκτη. Οι Παλαιστίνιοι δεν είχαν αρκετά για να φάνε.

Ένα «χειρότερο σενάριο» λιμού εκτυλίσσεται τώρα στη Γάζα, δήλωσαν αυτή την εβδομάδα ειδικοί σε θέματα επισιτιστικής ασφάλειας που υποστηρίζονται από τον ΟΗΕ. Οι παραδόσεις τροφίμων είναι «σε κλίμακα πολύ κατώτερη από αυτή που απαιτείται», εν μέσω «δραστικών περιορισμών στην είσοδο προμηθειών», ανέφερε το παγκόσμιο παρατηρητήριο πείνας IPC σε έκθεση που επικαλείται ισραηλινά στοιχεία για τη βοήθεια.

Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο η Γάζα βρισκόταν υπό πλήρη πολιορκία, χωρίς να εισέρχονται τρόφιμα. Στα μέσα Μαΐου ο Νετανιάχου δήλωσε ότι οι αποστολές θα ξαναρχίσουν λόγω της διεθνούς πίεσης για μια «κρίση πείνας».

Λίγες μόνο εβδομάδες πρόσθετων αποστολών βοήθειας κατά τη διάρκεια της εκεχειρίας τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους παρείχαν αρκετές θερμίδες για να επαναφέρουν τη Γάζα από το χείλος του λιμού, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ.

Ωστόσο, τον Μάιο επέστρεψε μόνο τόσα τρόφιμα, όσα χρειαζόταν για να επιβραδύνουν την κάθοδο της Γάζας στην πείνα, όχι για να τη σταματήσουν. Δύο μήνες μετά, το μέγεθος της δυστυχίας έχει τώρα προκαλέσει έναν ακόμη γύρο διεθνούς οργής, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων του Ντόναλντ Τραμπ να δοθεί «κάθε ουγγιά φαγητού» στα πεινασμένα παιδιά.

Σε απάντηση ο Νετανιάχου υποσχέθηκε μόνο «ελάχιστη» επιπλέον βοήθεια. Ο αριθμός των φορτηγών με τρόφιμα που εισέρχονται στο έδαφος έχει αυξηθεί, αλλά εξακολουθεί να είναι πολύ κάτω από το ελάχιστο που απαιτείται για να τραφούν οι Παλαιστίνιοι εκεί, πόσο μάλλον για να αντιστραφεί ένας λιμός.

Πέρυσι τουλάχιστον 12 άνθρωποι πνίγηκαν προσπαθώντας να ανακτήσουν τρόφιμα που είχαν πέσει στη θάλασσα, ενώ τουλάχιστον πέντε σκοτώθηκαν όταν έπεσαν πάνω τους παλέτες.

Στους 21 πρώτους μήνες του πολέμου, 104 πτήσεις προμήθευσαν τη Γάζα με τρόφιμα που αντιστοιχούν σε μόλις τέσσερις ημέρες, όπως δείχνουν τα ισραηλινά στοιχεία, με κόστος που ανέρχεται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια. Αν ξοδευόταν σε φορτηγά, ο ίδιος προϋπολογισμός θα παρείχε πολύ περισσότερα τρόφιμα, αλλά το τίμημα αυτών των πτήσεων δεν είναι μόνο χρηματικό.

Επιτρέπουν στο Ισραήλ και στους συμμάχους του να παρουσιάζουν την πείνα ως μια καταστροφή που προκαλείται από την υλικοτεχνική υποδομή και όχι ως μια κρίση που δημιουργήθηκε από την κρατική πολιτική.

Οι ρίψεις από αέρος θα διατάσσονταν συνήθως ως έσχατη λύση για να σιτιστούν άνθρωποι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, όπου εχθρικές ένοπλες δυνάμεις ή η γεωγραφία καθιστούν αδύνατες τις οδικές παραδόσεις. Στη Γάζα, τα μόνα εμπόδια για τη μεταφορά βοήθειας από τα σύνορα είναι οι περιορισμοί που επιβάλλει το Ισραήλ, σύμμαχος πολλών δυτικών κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Βρετανίας, και οπλισμένο με βρετανικά και αμερικανικά όπλα.

Δύο ομάδες για τα δικαιώματα με έδρα το Ισραήλ δήλωσαν αυτή την εβδομάδα ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στη Γάζα, με αναφορές που αναφέρουν στοιχεία που χρησιμοποιούν την πείνα ως όπλο. Η B'tselem περιέγραψε μια «επίσημη και ανοιχτά διακηρυγμένη πολιτική» μαζικής πείνας.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ γνωρίζει πόσα τρόφιμα χρειάζονται οι κάτοικοι της Γάζας για να επιβιώσουν και πόσα τρόφιμα εισέρχονται στην περιοχή, και στο παρελθόν χρησιμοποιούσε αυτά τα δεδομένα για να υπολογίσει πόσα τρόφιμα χρειάζονταν για να αποφευχθεί η πείνα.

Το τεράστιο χάσμα μεταξύ των θερμίδων που χρειάζεται η Γάζα και των τροφίμων που έχουν εισέλθει από τον Μάρτιο καθιστά σαφές ότι οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι κάνουν διαφορετικά μαθηματικά σήμερα. Δεν μπορούν να μετακυλήσουν την ευθύνη γι' αυτόν τον ανθρωπογενή λιμό σε κανέναν άλλον, ούτε και οι σύμμαχοί τους.

Πηγή: Emma Graham-Harrison/Guardian