Φωτεινή Βελεσιώτου: «Ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να ζει σε μια γυάλα»

Στις 3 Απριλίου, θα ανέβει στη σκηνή του Stage Ioannina η Φωτεινή Βελεσιώτου για να παρουσιάσει, όπως μας λέει η ίδια, ένα κάθε άλλο παρά «τυπικό live». Μαζί της η Κική Μαυρίδου αλλά και οι μουσικοί: Δημήτρης Μπασδάνης: κιθάρες, ενορχηστρώσεις, Αγγελική Παρδάλη: σαντούρι, φωνή, Ανέστης Τσιαρτσιανίδης: βιολί, φωνητικά, και Μάνος Ναζλής: κρουστά.

Λαϊκό και ρεμπέτικο. Τι σημαίνουν για εσάς; Και ποια είναι η δική σας ερμηνεία για την αντοχή τους στον χρόνο;

Για μένα το λαϊκό και το ρεμπέτικο είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής μου. Είναι η μουσική που δεν έχει ανάγκη από φτιασιδώματα για να σε συγκινήσει. Ξεκίνησα ερμηνεύοντας λαϊκά και ρεμπέτικα το 1983 και από τότε αυτά τα τραγούδια είναι η πυξίδα μου. Αντέχουν στον χρόνο γιατί μιλάνε για την αλήθεια του ανθρώπου, για τον καημό, τη φτώχεια, τον έρωτα, την αδικία, αλλά και την ελπίδα. Είναι τραγούδια βιωματικά. Όσο ο άνθρωπος θα πονάει, θα ερωτεύεται και θα αγωνίζεται, το ρεμπέτικο θα είναι εκεί για να του δίνει φωνή.

Συμμετέχετε συχνά σε συναυλίες και δράσεις αλληλεγγύης. Τελικά, οι καλλιτέχνες και οι «άνθρωποι του πνεύματος» επιτελούν το ρόλο του «βγαίνω μπροστά» για τους υπόλοιπους, και τους δίνω φωνή; Είναι μια ανάγκη στις μέρες μας;

Πιστεύω ότι ο καλλιτέχνης δεν μπορεί να ζει σε μια γυάλα. Οφείλουμε να αφουγκραζόμαστε την κοινωνία και να είμαστε παρόντες εκεί που υπάρχει ανάγκη. Το να «βγαίνεις μπροστά» είναι θέμα στάσης ζωής και αξιών. Η μουσική έχει τη δύναμη να ενώνει και να δίνει φωνή σε όσους δεν ακούγονται. Στις μέρες μας, που η αποξένωση και η σκληρότητα περισσεύουν, η αλληλεγγύη είναι το μόνο μας όπλο. Αν δεν στηρίξουμε ο ένας τον άλλον, χαθήκαμε.

Από τα θρανία, στο πάλκο: πόσο έχει αλλάξει η νεολαία όλα αυτά τα χρόνια, που την βλέπετε από διαφορετικές «έδρες»;

Η νεολαία αλλάζει μορφή, αλλά η ουσία της παραμένει η ίδια, μια δίψα για αποδοχή και κατανόηση. Στα 26 χρόνια που ήμουν δασκάλα, έμαθα ότι τα παιδιά έχουν μια αφοπλιστική καθαρότητα. Σήμερα, οι νέοι ζουν σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, έναν κόσμο πιο ψηφιακό και ίσως πιο μοναχικό, αλλά η καρδιά τους λαχταράει το ίδιο, να τους μιλάμε τη γλώσσα της αλήθειας, χωρίς διπλά μηνύματα και μπερδεμένα λόγια. Όταν τους βλέπω από τη σκηνή να τραγουδούν ρεμπέτικα, λαϊκά ακόμα και κοινωνικά και πολιτικά τραγούδια, νιώθω μια τεράστια ελπίδα, παίρνω δύναμη για να συνεχίσω να αγωνίζομαι. Μπορεί να άλλαξαν οι «έδρες», αλλά το μάθημα είναι το ίδιο. Αν μιλήσεις στην καρδιά ενός νέου ανθρώπου με ειλικρίνεια, θα σου την προσφέρει πίσω απλόχερα.

Αυτή την περίοδο, συναντιέστε καλλιτεχνικά με την Κική Μαυρίδου. Πώς βιώνετε την αλληλεπίδραση αυτή;

Με την Κική μάς συνδέει μια βαθιά φιλία και μια κοινή ματιά στα πράγματα. Στη σκηνή επικοινωνούμε με τα μάτια, περνάμε όμορφα εμείς και αυτό το συναίσθημα το εισπράττει και το κοινό. Εκείνη ξεκλειδώνει τον κόσμο με το χιούμορ και την πρόζα της, κι εγώ έρχομαι να τον αγκαλιάσω με το τραγούδι. Είναι μια συνάντηση που σπάει τα καλούπια ενός τυπικού live.

Παρουσιάζουμε ένα πρόγραμμα που τα χωράει όλα: τραγούδια από τη δισκογραφία μου, λαϊκά, ρεμπέτικα και παραδοσιακά, μέχρι έντεχνα, αλλά και... ντίσκο και πιο ποπ! Γελάμε, χορεύουμε και συγκινούμαστε, ερχόμαστε κοντά ο ένας στον άλλον, κάτι που τόσο λείπει από την εποχή μας. Ο σκοπός μας είναι ακριβώς αυτός, να μας ενώσουν τα τραγούδια, το παλιό να σμίξει με το μοντέρνο.

Σε αυτό βοηθάει καθοριστικά ο φρέσκος, πιο ηλεκτρικός ήχος της μπάντας μας. Ο μαέστρος μας, ο Δημήτρης Μπασδάνης που έχει ζήσει και στα μέρη σας, είναι ένας πολύ φροντιστικός, ευφάνταστος, και ανατρεπτικός μουσικός που έχει αναλάβει αυτές τις υπέροχες ενορχηστρώσεις. Είμαστε όλοι εκεί παρόντες, με πολλή αγάπη, με σκοπό να γίνουμε μια παρέα και να φύγουμε στο τέλος πιο ανάλαφροι και ανακουφισμένοι από το βάρος της καθημερινότητας. Είναι μια συνεργασία που με ανανεώνει βαθιά και με κάνει να νιώθω ότι «πετάω». Ανυπομονώ να το ζήσουμε μαζί!