Ένα μουσικό δείπνο με 5.000 καλεσμένους

Στις 7 Απριλίου του 1978, αλλά και στις 16 Απριλίου του 2002, κυκλοφόρησε το The Last Waltz.

Κυκλοφόρησε σε δίσκο δηλαδή, καθώς το τελευταίο βαλς των The Band είχε συμβεί μερικούς μήνες νωρίτερα, επί σκηνής και το αποτύπωσε σε σελιλόιντ ο Μάρτιν Σκορσέζε, φτιάχνοντας ένα από τα κορυφαία μουσικά ντοκιμαντέρ όλων των εποχών.

Το The Last Waltz ήταν έτσι και αλλιώς τρομερός δίσκος. Χρειάστηκαν 3 βινύλια για να χωρέσουν το (πρόσκαιρο, όπως αποδείχθηκε αργότερα) «αντίο) των The Band, που ξεκίνησαν ως Hawks με τον Ρόνι Χόκινς (ντετερμινισμός και ονόματα συγκροτημάτων…) και συνέχισαν ως η Band του Μπόμπ Ντίλαν, όταν ο τελευταίος έγινε «ηλεκτροφόρος» και έστρεψε εναντίον του, το ίδιο του το κοινό.

Οι Band όμως υπήρξαν ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα του πλανήτη Γη. Όχι μόνο γιατί ήταν τρομεροί παίχτες όλοι τους, αλλά και γιατί ζύγιζαν ισομερώς τη μουσική τους ανάμεσα στο roots ροκενρόλ, την κάντρι, το μπλουζ των ‘70s και μερικές ακόμα ιδιαιτερότητες που τις πήραν μαζί τους, φεύγοντας.

Ο δίσκος, στον οποίο έκανε παραγωγή ο Ρόμπι Ρόμπερτσον, ο κιθαρίστας τους, έχει διάρκεια πάνω από 2 ώρες.

Από τα αυλάκια του περνάει όλος ο κόσμος: Οι Χόκινς και Ντίλαν, ο Dr John, ο Μάντι Γουότερς σε μια απίστευτη εμφάνιση με τους Πάιντοπ Πέρκινκς και Μπομπ Μάργκολιν, ο Κλάπτον, η Τζόνι Μίτσελ, ο Νιλ Ντάιαμοντ, ο Βαν Μόρισον, ο Νιλ Γιάνγκ σε ένα συγκλονιστικό «Helpless», η Εμιλού Χάρις και ο Ρόνι Γουντ, η οικογένεια Στέιπλς κ.α.

Στο κέντρο όμως είναι οι Band: Ο Ρικ Ντάνκο και ο Ρίτσαρντ Μάνιουελ που «έφυγαν» πρώτοι, ο Λεβόν Χελμ που πέθανε πριν από μερικά χρόνια, ο Ρόμπι Ρόμπερτσον και ο τελευταίος όλων, ο Γκαρθ Χάτσον που πέθανε πριν από λίγο καιρό.

Αν δεν ξέρετε ποιοι είναι οι Band, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας να ακούσετε, ειδικά από αυτό τον δίσκο, το The Shape I’m In, το καταιγιστικό Mystery Train μαζί με τον Πωλ Μπάτερφιλντ και φυσικά, το I Shall be Released, στο φινάλε.

Το Last Waltz παίχτηκε στο Winterland Ballroom, στο Σαν Φρανσίσκο, την Ημέρα των Ευχαριστιών του 1976. Εκτός από τις 3 ώρες μουσικής, περιλάμβανε και ένα εορταστικό δείπνο με 5.000 καλεσμένους.

Σήμερα, από όλα αυτά υπάρχει ένα ντοκιμαντέρ και ένα live άλμπουμ. Και μια απίστευτη μουσική ιστορία που πλέον, μοιάζει πολύ μακρινή…