Ένα γαλλικό διαστημικό σαφάρι

Κάτι τέτοιες μέρες πριν από 28 χρόνια, ένα ντουέτο από τις Βερσαλλίες (όντως), έβγαζε έναν από τους κορυφαίους dream pop (ή πιο σωστά: air pop) δίσκους όλων των εποχών.

Ο Νικολά Γκοντέν και ο Ζαν-Μπενουά Ντινκέλ, οι Air δηλαδή, κυκλοφόρησαν το Moon Safari, που αν νομίζετε ότι δεν το ξέρετε, τότε κάνετε λάθος.

Σίγουρα κάπου έχετε ακούσει το Sexy boy, που ήταν το υπερχίτ του δίσκου, αλλά και κομμάτια όπως το All I Need, το Remember, το Femme d’ argent κ.α.

Τω καιρώ εκείνω, το downtempo υφάκι ήταν λίγο της μόδας. Λίγο το shoegaze (που δεν ήταν όμως πάντα downtempo), λίγο οι Death In Vegas, λίγο από εδώ, λίγο από εκεί, γινότανε δουλίτσα.

Το Moon Safari όμως δεν ήταν αρπαχτή. Περιέχει μερικές από τις πιο εμπνευσμένες μελωδίες του electroγαλλοντουέτου και παραμένει ένας από τους πιο ευαίσθητους, όσο και παρεμβατικούς στα αυτιά των ακροατών, δίσκους όλων των εποχών.

Στάθηκε δε τόσο επιδραστικός στους μιλένιαλς, που πριν από μερικά χρόνια, ο Ντέιβ Ντέπερ των Death Cub for Cutie κυκλοφόρησε μια εξ ολοκλήρου δική του εκδοχή του δίσκου.

Την αμέσως επόμενη χρονιά, οι Air ξανασυστήθηκαν γράφοντας το σάουντρακ για τις «Αυτόχειρες παρθένους» της Σοφίας Κόπολα.