Δήμος Ζηρού: ΠΟΕ-ΟΤΑ κατά δημοτικής αρχής για «πιέσεις στους υπαλλήλους»

Θέμα έχει προκύψει στον Δήμο Ζηρού, σχετικά με την παραλαβή, από τις υπηρεσίες του Δήμου, του έκτακτου διαχειριστικού ελέγχου 2019-2023.

Ο Δήμος με πρόσφατη ανακοίνωσή του, θεωρεί ότι «η παραλαβή και διαβίβασή του ελέγχου προς τις αρμόδιες αρχές δεν αποτελεί πολιτική επιλογή, αλλά νομική υποχρέωση της διοίκησης. Η συμμόρφωση με τις αρχές της διαφάνειας και της λογοδοσίας δεν μπορεί και δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως πίεση ή στοχοποίηση».

Η ΠΟΕ-ΟΤΑ ωστόσο διατυπώνει μια διαφορετική εκδοχή: καταγγέλλει τη δημοτική αρχή Ζηρού για «πιέσεις, ωμούς εκβιασμούς και απειλές σε βάρος των εργαζομένων και ειδικά των μελών της Επιτροπής Παραλαβής Υπηρεσιών».

Ο σύλλογος Εργαζόμενων ΟΤΑ ν. Πρέβεζας επίσης στηρίζει τους εργαζόμενους-ες, λέγοντας ότι η άρνησή είναι «δικαιολογημένη και αιτιολογημένη, καθώς η ανάδοχος Εταιρεία που διενήργησε τον έκτακτο διαχειριστικό έλεγχο είναι ανακόλουθη με τις συμβατικές της υποχρεώσεις».

Ο Δήμος από την πλευρά του αναφέρει ότι στηρίζει τους υπαλλήλους του και ότι αναγνωρίζει την προσπάθειά τους: «Το ήθος και η συνέπειά τους είναι πολύτιμο κεφάλαιο για τον Δήμο και προστατεύεται με κάθε τρόπο».

Διαφωνεί ωστόσο με τις κατηγορίες για εκφοβισμούς και απειλές, και τις διαψεύδει. «Η δημοτική αρχή δεν υιοθετεί και δεν συνδιαμορφώνει δημοσιεύματα ή προσωπικές απόψεις τρίτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι δημόσιες θέσεις των αιρετών εκφράζονται θεσμικά και επωνύμως» ξεκαθαρίζει επίσης τη θέση της.

Επίσης, «επιφυλάσσεται για κάθε νόμιμο δικαίωμα».

Η ΠΟΕ-ΟΤΑ στην καταγγελία της, βάζει στο πλαίσιο της υπόθεση τον δήμαρχο κ. Γιολδάση για τις πιέσεις προς τους υπαλλήλους. Ο σύλλογος ΟΤΑ θεωρεί την έκθεση για τον διαχειριστικό έλεγχο «μνημείο ψεύδους, συκοφάντησης και ανυπόστατων κατηγοριών εναντίων βασικών υπηρεσιών και συναδέλφων του Δήμου, των οποίων οι συντάκτες δεν μπήκαν καν στον κόπο να ζητήσουν τις απόψεις τους».

Τελικά, καλεί τον δήμαρχο Ζηρού να σταματήσει να απειλεί και να εκβιάζει τους εργαζόμενους, όπως επίσης και να θεωρεί πώς οι υπάλληλοι μπορούν να γίνουν αντικείμενο μικροπαραταξιακών και κομματικών παιχνιδιών.