![[300,399] Ψιχάλες](https://openweathermap.org/img/wn/10d@2x.png)
Ο Ιανουάριος εξέπληξε τους επιστήμονες του κλίματος, σημειώνοντας νέο παγκόσμιο ρεκόρ θερμοκρασίας, σε μια πρώτη ένδειξη ότι το 2025 θα μπορούσε να σημειωθεί πιο σοβαρή αύξηση της θερμοκρασίας από ό,τι είχε αρχικά θεωρηθεί.
Σύμφωνα με τα στοιχεία από το σύνολο δεδομένων ERA5 που αναλύθηκαν από τους επιστήμονες του κλίματος ήταν ο θερμότερος Ιανουάριος που έχει καταγραφεί ποτέ, με 1,75°C πάνω από τον μέσο όρο της περιόδου 1850-1900, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειωθεί ένα χρόνο νωρίτερα, όταν οι θερμοκρασίες ήταν 1,7°C πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα.
Ανωμαλίες της μέσης παγκόσμιας επιφανειακής θερμοκρασίας του αέρα σε σχέση με την προβιομηχανική περίοδο αναφοράς 1850-1900 για κάθε Ιανουάριο, όλους τους μήνες και τους τρέχοντες 12μηνους μέσους όρους από το 1979 έως το 2024. Πηγή δεδομένων: ERA5/C3S/ECMWF
Το σύνολο δεδομένων ERA5 παρέχεται από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μεσοπρόθεσμων Προβλέψεων Καιρού (ECMRWF), το οποίο υλοποιεί επίσης την υπηρεσία Copernicus Climate Change Service (C3S) για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Αυτή η ασυνήθιστη ζέστη του Ιανουαρίου συνέβη παρά το συνεχιζόμενο φαινόμενο Λα Νίνα στον ισημερινό Ειρηνικό Ωκεανό, το οποίο γενικά οδηγεί σε χαμηλότερες από το κανονικό θερμοκρασίες σε όλο τον κόσμο.
«Ο Ιανουάριος του 2025 είναι άλλος ένας εκπληκτικός μήνας, συνεχίζοντας τις θερμοκρασίες ρεκόρ που παρατηρήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, παρά την ανάπτυξη συνθηκών Λα Νίνα στον τροπικό Ειρηνικό και την προσωρινή ψυχρή επίδρασή τους στις παγκόσμιες θερμοκρασίες», δήλωσε η Σαμάνθα Μπέρτζες, αναπληρώτρια διευθύντρια της υπηρεσίας κλιματικής αλλαγής (C3S) του παρατηρητηρίου Copernicus.
Συνήθως μετά από ένα Ελ Νίνιο όπως πέρυσι, οι θερμοκρασίες πέφτουν γρήγορα, αλλά «δεν το έχουμε δει αυτό», δήλωσε η Μπέρτζες.
Η μέση θερμοκρασία στην Ευρώπη για τον Ιανουάριο του 2025 ήταν 1,80°C, δηλαδή 2,51°C πάνω από τον μέσο όρο του Ιανουαρίου 1991-2020, και η δεύτερη θερμότερη μετά τον Ιανουάριο του 2020.
Εκτός Ευρώπης, οι θερμοκρασίες ήταν κυρίως πάνω από το μέσο όρο στον βορειοανατολικό και βορειοδυτικό Καναδά, την Αλάσκα και τη Σιβηρία. Ήταν επίσης πάνω από το μέσο όρο στη νότια Νότια Αμερική, την Αφρική και σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας και της Ανταρκτικής.
