Συντακτης: Γιώργος Τσαντίκος
Δημοσιευση: 1-08-2020, 07:13

Ο Απόστολος Αρσάκης γεννήθηκε στην Χοταχόβα, ένα χωριό κοντά στην Πρεμετή, το 1792. Είχε συγγένεια με την οικογένεια Τοσίτσα από τον πατέρα του, ο οποίος τον έστειλε, μόλις έγινε 8 χρονών, στο Βουκουρέστι.

Ο νεαρός τότε Απόστολος, με μητρική γλώσσα τη βλάχικη, δεν μιλούσε ελληνικά. Τα έμαθε από το Νεόφυτο Δούκα, τον Ηπειρώτη εφημέριο της ελληνικής κοινότητας της Βιέννης και εμβληματική μορφή των ελληνικών γραμμάτων. Η γυμνασιακή του εκπαίδευση υπό τον Δούκα, τον κατήγαγε στο χώρο της συντηρητικής διανόησης της εποχής.

Αποφοίτησε από την Ιατρική της Χάλλης στη Σαξονία το 1813 και έγραψε τη διατριβή του στα λατινικά, για τη συγκριτική ανατομία.

Από το 1822 ο Αρσάκης ξεκίνησε να αναμειγνύεται στα πολιτικά πράγματα της Βλαχίας, σε διάφορες διοικητικές θέσεις.

Αν σας αρέσει ο Τύπος, στηρίξτε τον με μια συνδρομή μέσω του patreon

Το 1857 εκλέχτηκε βουλευτής και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ένωση της Βλαχίας και της Μολδαβίας, συμμετέχοντας στην τετραμελή επιτροπή για την ένωση. Το 1862, ο «Αποστόλ Αρσάκε» όπως έχει μείνει στη ρουμανική ιστορία, έγινε υπουργός Εξωτερικών και για 15 περίπου μέρες, διετέλεσε και πρωθυπουργός της. Αντικατέστησε τον Μπάρμπου Καταρτζίου, πρώτο πρωθυπουργό της χώρας που δολοφονήθηκε στις 8 Ιουνίου 1862, έξω από τη Βουλή. Ο Αρσάκης ήταν μέλος των «Λευκών» που εκπροσωπούσαν τους γαιοκτήμονες και παρότι ήταν θετικοί στις εξωτερικές συνεργασίες, οικονομικής φύσης κυρίως και ήταν λιγότερο συγκεντρωτικοί από τα μέχρι τότε πολιτικά δεδομένα, υπερασπίστηκαν τα πολιτικά και οικονομικά προνόμια των μεγάλων Βογιάρων (αρκετοί εκ των οποίων ελληνικής καταγωγής) και καταχωρήθηκαν τελικά ως «μετριοπαθείς συντηρητικοί».

Ο Αρσάκης αρθρογραφούσε στην εφημερίδα «Συντηρητική πρόοδο» του Καταρτζίου (ή Καταρτζή) και έπαιξε σημαντικότατο ρόλο και στην τοπική ελληνική κοινότητα, η οποία ήταν πολιτική και κοινωνική συνιστώσα.

Επίσης, ο Αρσάκης διέθετε από το 1850 σημαντικά ποσά για τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Αθηνών και την ανέγερση του Αρσακείου, στην Αθήνα.

Η σχέση του Αρσάκη με την ελληνική εκπαίδευση, ξεκίνησε με τη βούλησή του να λειτουργήσει σχολείο στη γενέτειρά του.

Έγινε ο σημαντικότερος δωρητής της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας, που λειτουργούσε ήδη από το 1831. Το 1850, η Φιλεκπαιδευτική τον ανακήρυξε μεγάλο ευεργέτη και ονόμασε «Αρσάκεια» τα σχολεία της.

Ο Αρσάκης πέθανε στις 16 Ιουλίου 1874. Η Φιλεκπαιδευτική κήρυξε πένθος 40 ημερών και τέλεσε μνημόσυνο στη Μητρόπολη Αθηνών.

Το όνομά του στα Γιάννενα, έχει πάρει ένας μικρός δρόμος, κάθετος στη Γιοσέφ Ελιγιά.


Πηγές: Φλώρος Φ. Κωνσταντίνου, Η οικονομική παρουσία των ελλήνων στη Ρουμανία από τον Κριμαϊκό μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, Διδακτορική διατριβή, Θεσσαλονίκη 2013

200 λέξεις απομένουν.
σχετικα αρθρα