Αμέρου ή αλλιώς…

Ένα αφιέρωμα του «Τύπου Ιωαννίνων» στην προέλευση της ονομασίας χωριών και οικισμών του νομού Ιωαννίνων

Η Μηλιά (ή Μηλέα) είναι ένα ορεινό χωριό της Πίνδου, σε υψόμετρο 1160 μ., κοντά στο Μέτσοβο.

Η ονομασία του τοπωνυμίου φέρεται, κατά την παράδοση, να έχει προέλθει από μια μηλιά που βρισκόταν κοντά στο χάνι του χωριού. Η Μηλιά, όντας βλαχοχώρι, είναι γνωστή και με το βλάχικο όνομά της: Αμέρου.

Στην ευρύτερη περιοχή, υπάρχουν βιβλιογραφικές αναφορές για ύπαρξη ανθρώπινης παρουσίας από τις αρχές του 14ου αιώνα. Χαρακτηριστικά μόνιμης κατοίκησης, η περιοχή απέκτησε από τον 15 αιώνα. Η Μηλιά βρίσκεται σε μια γεωγραφική θέση, που κάποτε είχε στρατηγικό ή κρίσιμο στρατιωτικό και εμπορικό ρόλο. Αποτελούσε ένα πέρασμα για τη σύνδεση της Ηπείρου με τη Δυτική Μακεδονία.

Κατά την οθωμανική κυριαρχία (και κυρίως κατά τον 18^ο αιώνα), η Μηλιά συμμετείχε σε μια ομοσπονδία ορεινών οικισμών που υπαγόταν σε ειδικό φορολογικό και διοικητικό καθεστώς. Η ομοσπονδία αυτή αναφέρεται σε διάφορα έγγραφα ως «Χώρα Μετζόβου». Ως «Χώρα» προσδιοριζόταν το Μέτσοβο, ο πιο σημαντικός οικισμός της περιοχής. Τα υπόλοιπα ορεινά χωριά, όπως η Μηλιά, αναφέρονταν ως «μαχαλάδες».

Η Μηλιά βίωσε τη μεγάλη άνθησή της κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα, με τους κατοίκους να ασχολούνται κυρίως με την ξυλουργική και την κτηνοτροφία. Στα τέλη του 19^ου αιώνα, το ορεινό αυτό χωριό είχε σχεδόν 500 κατοίκους.