Το Άλσος χάνει πράσινο…

Αρκετά από τα δέντρα στο Άλσος, είτε κόπηκαν, είτε κλαδεύτηκαν ψηλά, τις τελευταίες μέρες. Είναι ένα από τα σημεία όπου οι υπηρεσίες του Δήμου Ιωαννιτών κάνουν προληπτικές εργασίες, μετά το περιστατικό της πτώσης του δέντρου στην Ακαδημία.

Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Πέτρος Παλάσχας λέει χαρακτηριστικά ότι «ξεκινήσαμε μια σειρά προληπτικούς ελέγχους και δράσεις, μετά το περιστατικό στην Ακαδημία, σε σημεία όπως το Άλσος, το Γηροκομείο κ.α.».

Βέβαια, η εικόνα ενός πάρκου που χάνει τα δέντρα του, δεν είναι καθόλου ευχάριστη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και αν τα δέντρα δεν είναι σάπια και ετοιμόρροπα, μπορεί να αποβούν, σύμφωνα με τις υπηρεσίες, επικίνδυνα, λόγω του τρόπου με τον οποίο αναπτύσσονται οι ρίζες τους, σε συνδυασμό με την «υψηλή κώμη», σε κορμούς που φτάνουν σε πολύ μεγάλο ύψος.

Από τις καιρικές συνθήκες (βροχή, άνεμοι), ειδικά όπως επικρατούν το τελευταίο διάστημα στην περιοχή των Ιωαννίνων, υπάρχει ο μόνιμος φόβος ότι μπορεί να γείρουν και να αποτελέσουν κίνδυνο.

Η αντίφαση μεγαλώνει όμως ακόμα πιο πολύ, από το γεγονός ότι ναι μεν οι κλιματικές συνθήκες πιέζουν για προληπτικά μέτρα τον χειμώνα, το καλοκαίρι όμως, τα ίδια δέντρα θα λείψουν από την αναπόδραστη ανάγκη για αστικό πράσινο, σημεία σκίασης κ.λπ. Τα Γιάννενα χάνουν συνεχώς πράσινα σημεία τα τελευταία χρόνια, είτε στο παραλίμνιο μέτωπο, είτε στο πάρκο στα Λακκώματα, είτε αλλού. 

Διαβάστε επίσης: «6 στους 10 δρόμους χωρίς δέντρο»

Σε μια πιο ευρεία και γενική συζήτηση, χωράει και η προφανής ανάγκη να επιλέγονται πλέον άλλα είδη δέντρων από αυτά που, είτε είναι ευπαθή σε ασθένειες (όπως τα πλατάνια), είτε είναι πιο ασύμφορα σε έναν πολύ αναπτυγμένο αστικό ιστό, όπως τα ψηλά πεύκα.

Κτίρια vs Δέντρα: Οι θερμοκρασίες του καύσωνα, στα Γιάννενα

Οι υπηρεσίες έχουν πρόβλεψη για αποκατάσταση, φυτεύσεις κ.λπ., έχουν όμως και λίγο προσωπικό, καθώς και περιορισμένα κονδύλια. Γι αυτό και συχνά επιλέγεται μια πιο επιθετική τακτική στα κλαδέματα, ώστε να χρειάζονται αυτά σε λιγότερο τακτά χρονικά διαστήματα.

Αυτήν όμως την τακτική επικρίνει το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο, λέγοντας ότι ναι μεν οι που διατίθενται για το αστικό πράσινο είναι περιορισμένοι, αλλά και οι Δήμοι δεν έχουν κάποιο σχεδιασμό σε βάθος για τη διαχείριση του αστικού πρασίνου. Μια άλλη διάσταση είναι και τα πολλά νομικά κενά στη διαχείριση του πρασίνου.

Στο τέλος όμως, το ερώτημα παραμένει: πόσο θωρακισμένη και έτοιμη είναι μια πόλη που θεωρείται ακόμα βιώσιμη σε σύγκριση με άλλες και πώς μπορεί να αντιμετωπίσει το μεγάλο ζήτημα της κλιματικής αλλαγής και των ακραιών συνθηκών, με τα κατάλληλα προγράμματα διαχείρισης και φύτευσης;