Ντοτη3 Δωδώνη πίσω
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αγρόκτημα Κατσικά: Τι προβλέπει το σχέδιο για την αξιοποίησή του

Εικόνα του άρθρου Αγρόκτημα Κατσικά: Τι προβλέπει το σχέδιο για την αξιοποίησή του
ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Βαρβάρα Αγγέλη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 26/10/2025, 15:20
ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Μετά από τρία χρόνια, η μελέτη αξιοποίησης του αγροκτήματος Κατσικά είναι έτοιμη. Ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέκος Καχριμάνης, κατά τη συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής στις 24 Οκτωβρίου, μοίρασε στους επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης ένα έγγραφο με τη συνοπτική παρουσίαση του μάστερ πλαν.

Τη σχετική μελέτη για την αξιοποίηση του αγροκτήματος, με κατεύθυνση τη δημιουργία ενός πάρκου αγροτικής καινοτομίας, την είχε αναθέσει το 2022 η Περιφέρεια Ηπείρου στο Εργαστήριο Στρατηγικού Σχεδιασμού και Διεπιστημονικής Κριτικής CRISIS του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων μέσω προγραμματικής σύμβασης με προϋπολογισμό 124.000 ευρώ.

Έναν χρόνο πριν, τον Απρίλιο του 2021, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είχε παραχωρήσει στην Περιφέρεια Ηπείρου, μετά από αίτημα της τελευταίας, την έκταση των περίπου 1000 στρεμμάτων –συνοδεία των 13 εγκαταλελειμμένων κτιρίων του πρώην Γεωργικού Σταθμού Κατσικά- με σκοπό τη δημιουργία του πάρκου αγροτικής καινοτομίας. Στις αρχές του 2025, έγινε τροποποίηση της απόφασης παραχώρησης, ενσωματώνοντας στις χρήσεις χώρους αναψυχής και εκδηλώσεων, πρότυπη αγορά για παραγωγούς αγροτικών προϊόντων, σταβλικές εγκαταστάσεις και αθλητικές υποδομές. Υπενθυμίζεται ότι σε μια «γωνία» του αγροκτήματος, ο περιφερειάρχης έχει χωροθετήσει το περίφημο πρώην κλειστό γήπεδο ξιφασκίας.

Το πρώην κλειστό γήπεδο ξιφασκίας δεν περιλαμβανόταν στην ανάθεση της μελέτης αξιοποίησης του αγροκτήματος, καθώς αυτή η αθλητική υποδομή ακολουθεί τον… δικό της δρόμο (όχι αυτόν που θα επιθυμούσε η περιφερειακή αρχή Ηπείρου).


Το μάστερ πλαν λοιπόν, που αφορά χωροταξικό σχεδιασμό, περιλαμβάνει διάφορες χρήσεις. Όπως αναφέρεται δε στη συνοπτική παρουσίαση της πρότασης, «στόχος είναι η δημιουργία ενός ερευνητικού και εκπαιδευτικού campus που αναδεικνύει τη σύνδεση ανθρώπου, τεχνολογίας, φύσης προωθώντας ταυτόχρονα την καινοτομία στον αγροτικό τομέα. Ταυτόχρονα, το νέο πάρκο συνιστά, ισότιμα, έναν νέο σύγχρονο δημόσιο χώρο αναψυχής, εκπαίδευσης, αθλητισμού με κεντρικό θέμα την αγροκτηνοτροφική πολιτιστική κληρονομιά και το μέλλον της».

Σύμφωνα λοιπόν με το συνοπτικό μάστερ πλαν, το πάρκο αγροτικής καινοτομίες προτείνεται να οργανωθεί χωρικά σε τρεις ενότητες: Οργανική φάρμα και περιαστικό πάρκο πόλης Ιωαννίνων, στην περιοχή εκτός σχεδίου δόμησης, και χρήσεις αγοράς-πολιτισμού-αναψυχής στην εντός σχεδίου περιοχή.

Εντός σχεδίου βρίσκεται το τμήμα του αγροκτήματος που είναι κοντά στον δρόμο. Εκεί που βρίσκονται όλα τα κτίρια (δίπλα από τη Γαλακτοκομική Σχολή), μεταξύ των οποίων και ο γεωργικός σταθμός.

Το σχέδιο προβλέπει τη μετατροπή των κτιρίων αυτών σε χώρους για εκπαιδευτικά σεμινάρια, εργαστήρια, χώρους για εκδηλώσεις πολιτισμού και αναψυχής, χώροι εμπορίας των προϊόντων που παράγονται στην οργανική φάρμα. Και φυσικά το παρών δίνουν τα ερευνητικά κέντρα για τα αρωματικά-φαρμακευτικά φυτά και για τη γενετική βελτίωση των ντόπιων φυλών, τα οποία ο περιφερειάρχης κ. Καχριμάνης έχει εξαγγείλει… εδώ και χρόνια, όπως και μια αγορά παραγωγών τοπικών αγροτικών προϊόντων. Αναφορά γίνεται και σε ένα Μουσείο Ιστορίας του Γεωργικού Σταθμού.


Το χωρικό αυτό μάστερ πλαν, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων έχει καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό από έναν υπερκείμενο σχεδιασμό: την πρόβλεψη για την επέκταση της οδού Γεννηματά μέχρι την Εγνατία οδό, στο ύψος του Κουτσελιού που «διασχίζει» το αγρόκτημα Κατσικά.

Βασικό στοιχείο οργάνωσης του αγροκτήματος αποτελεί ένας πεζόδρομος-ποδηλατόδρομος που ξεκινά από τις εγκαταστάσεις και καταλήγει στο ανάχωμα Ανατολής-Κατσικά, στον παραλίμνιο ποδηλατόδρομο-πεζόδρομο. Στην κατάληξη του πεζόδρομου αυτού (σ.σ. υπάρχει ήδη ένας χωματόδρομος) προτείνεται η κατασκευή ενός παρατηρητηρίου και μιας μικρής προβλήτας. Εκατέρωθεν του πεζόδρομου, προβλέπονται υποδομές υπαίθριου αθλητισμού και αναψυχής.

Όσον αφορά την περιοχή της οργανικής φάρμας, έκτασης 400 στρεμμάτων, σε αυτήν συγκεντρώνονται εγκαταστάσεις όπως στάβλοι (που υπάρχουν σήμερα), δεξαμενές κλπ, ένας βοτανικός κήπος και καλλιέργειες τοπικών ποικιλιών όπως μηλιές, αχλαδιές κλπ.

«Με όχημα τον ολιστικό σχεδιασμό και τις αρχές της αειφορίας, η μελέτη επαναπροσδιορίζει τη σχέση πόλης και υπαίθρου, αναδεικνύοντας την Ήπειρο σε πεδίο πρότυπης αγροτικής καινοτομίας και κοινωνικής συμμετοχής. Το εγχείρημα δεν επιδιώκει μόνο τη δημιουργία ενός σύγχρονου πολυλειτουργικού θεματικού πάρκου, αλλά τη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου συμβίωσης ανθρώπου και τοπίου, ικανού να λειτουργήσει ως υπόδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης για τον 21ο αιώνα» αναφέρεται στη μελέτη.

Ωστόσο, για να υπάρξει μια πιο σαφής εικόνα για το τι προτείνει ακριβώς αυτό το (χωρικό) μάστερ πλαν, θα πρέπει να γίνει μια αναλυτική παρουσίασή του από την Περιφέρεια Ηπείρου και την ομάδα του Εργαστηρίου CRISIS του Τμήματος Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών. Μέσα από μια τέτοια παρουσίαση, θα αποσαφηνιστεί σε ποιο βαθμό έχουν ληφθεί υπόψη οι διάφοροι σχεδιασμοί, όπως το υπό εκπόνηση Τοπικό Πολεοδομικό Σχέδιο και το υπό εκπόνηση σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος της Λίμνης Παμβώτιδας.

Aπό εκεί και πέρα, υπάρχει και κάτι ουσιώδες: Αν η Περιφέρεια Ηπείρου έχει σχέδιο για την υλοποίηση –άρα τη χρηματοδότηση- του «θεματικού πάρκου αγροτικής καινοτομίας», όπως και για τη διαχείρισή του. Γιατί αλλιώς και πάλι ένα μάστερ πλαν θα καταλήξει σε ένα συρτάρι για πολλά χρόνια ή ίσως για πάντα. Έχουν περάσει τρία χρόνια από τότε που η Περιφέρεια Ηπείρου μοίραζε στο Περιφερειακό Συμβούλιο τις φωτορεαλιστικές εικόνες ενός άλλου πρότζεκτ: του πρώην κλειστού ξιφασκίας. Τα δοκάρια του οποίου, παρεμπιπτόντως, βρίσκονται αποθηκευμένα, ακόμη, στην «καρδιά» του αγροκτήματος Κατσικά.


ΣΧΟΛΙΑ
Ένας Γιαννιώτης
Σύμφωνα με το παρόν άρθρο, αλλά και μέσα από άλλα δημοσιεύματα, τωρινά ή και παλαιότερα, δύο είναι οι πυρήνες του σχεδιασμού για το λεγόμενο αγρόκτημα Κατσικά: Η Γεωργική Σχολή και το Κτίριο Ξιφασκίας. Τα υπόλοιπα αποτελούν, λίγο έως πολύ, τη σάλτσα (ποδηλατόδρομοι, προβλήτες, θεματικά πάρκα κλπ.) που διευκολύνει την κατάποση. Στον επί χάρτου σχεδιασμό απουσιάζουν οι εκθεσιακοί χώροι και οι εμπορικές δραστηριότητες που θα έβαζαν την Ήπειρο σε μια διεθνή τροχιά, με συνεδριακές συναντήσεις και προβολή των προϊόντων από όλη την Περιφέρεια, αντί για τις προτεινόμενες κτηνοτροφικές ή γαλακτοκομικές δράσεις που καλό θα ήταν να επισημανθεί ότι στο παρελθόν ουδέποτε απέδωσαν καρπούς οι άνευρες πρωτοβουλίες τέτοιου είδους (ας θυμηθούμε μόνο εκείνη την ημερίδα για τυροκομικά προϊόντα από μη παστεριωμένο γάλα με σκοπό την παραγωγή τυριών ωρίμανσης που θα απέδιδαν με την υπεραξία τους υψηλότερα κέρδη στους τυροκόμους). Ίσως και να χρειάζονται κτιριακά άλλοθι για τις παχυλές επιδοτήσεις, δεν τα χρειάζεται όμως ο τόπος γιατί δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για περαιτέρω επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Η περιοχή ανάμεσα σε Ανατολή, Κατσικά και στο παραλίμνιο μέτωπο με τις τρεις γέφυρες, πρέπει να παραμείνει μια ζώνη χαμηλής όχλησης, χωρίς κτιριακά μεγαθήρια, χωρίς άστοχες μεθοδεύσεις που δεν είναι ούτε «βιώσιμες» αλλά ούτε και «αειφόρες». Πρέπει να καθαρίσει το παραλίμνιο μέτωπο από οποιαδήποτε οικιστική «ανάπτυξη» και να δημιουργηθεί μια φυσική –από κάθε άποψη– ζώνη που θα αφήνει ελεύθερη την τοπική χλωρίδα και πανίδα, που θα είναι προσβάσιμη σε επιλεγμένα παρόχθια σημεία για την μελέτη, την παρακολούθηση και την αξιοποίηση του περιβαλλοντικού θησαυρού της και, σε κάποια απόσταση, θα είναι επισκέψιμη από το ευρύ κοινό για να την δει και να την απολαύσει. Εάν προκριθεί η δημιουργία νέων εκθεσιακών (ή άλλων) χαμηλών κτιρίων στο χώρο που απομένει μέχρι τους δύο οικισμούς, θα πρέπει να δοθεί μέριμνα στην πρόσβαση που, αυτή τη στιγμή που μιλάμε, είναι ελλιπής έως προβληματική και ως εκ τούτου συμβάλλει αρνητικά στον μεγάλο ασθενή της εποχής μας, την ατμοσφαιρική μόλυνση που πλήττει βάναυσα το Λεκανοπέδιο. Στα κοινοτικά διαμερίσματα Ανατολής και Κατσικάς έχουν προστεθεί αρκετές νέες οικοδομές που πληρούν τις απαιτούμενες πολεοδομικές προδιαγραφές, κάτι που δεν ισχύει σε καμία περίπτωση με το –σώνει και καλά– «αβλαβές» και «χρήσιμο» κτίριο της Ξιφασκίας, όσα συγχωροχάρτια κι αν του δώσουν, όσες πιέσεις και αν ασκούν προς την κεντρική εξουσία και τον γιαννιώτικο λαό. Επειδή λοιπόν μέχρι στιγμής, με τα οικονομικά δεδομένα αυτής της εξαιρετικά δύσκολης και αβέβαιης εποχής, οι νεότευκτες κατοικίες της περιοχής δείχνουν να εξυπηρετούν ένα μέρος από τις στεγαστικές ανάγκες του πληθυσμού, θα πρέπει να βρεθεί λύση για την προβληματική μετακίνηση (και στάθμευση) των αυτοκινήτων που μεταβαίνουν στο Κέντρο της πόλης. Εδώ, η πρόταση για την υλοποίηση μιας γραμμής σταθερής τροχιάς που θα συνδέει τις προαναφερθείσες περιοχές με την πόλη και την βόρεια άκρη της μέχρι το Αεροδρόμιο, αλλά και νότια, μέχρι το Πανεπιστήμιο, είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική που μπορεί να καλύψει τις τρέχουσες αλλά και τις μελλοντικές ανάγκες του Λεκανοπεδίου σε αυτές τις περιοχές. Όσον αφορά τα διάφορα κλειστά Γήπεδα τα οποία κατά καιρούς έχουν εξαγγελθεί, στον Βοτανικό, στον Κατσικά και δεν ξέρουμε πού αλλού, λες και πρόκειται να γίνουν εδώ οι επόμενοι Ολυμπιακοί Αγώνες, υπάρχουν οι λύσεις ή τουλάχιστον, ένα μέρος από αυτές μπορεί να στεγαστεί στο πρώην στρατόπεδο Βελισσαρίου για το οποίο αυτή την εποχή ερίζουν οι τοπικοί φορείς με το Ταμείο Εθνικής Άμυνας. Στο χώρο του πρώην στρατοπέδου μπορούν να φιλοξενηθούν και το Κλειστό Γήπεδο με τις απαιτούμενες διαστάσεις και προδιαγραφές, τους χώρους στάθμευσης, την πρόσβαση μέσω παρακαμπτήριου δρόμου που χαμηλά από την Κιάφα θα συνδέει την Λεωφόρο Νικοπόλεως (απ’ όπου θα περνάει η γραμμή του τραμ) με την Λεωφόρο Δωδώνης, αλλά και ένα νέο Κολυμβητήριο το οποίο θα εξυπηρετεί τόσο τις ανάγκες της αθλητιώσας νεολαίας όσο και την άθληση του πληθυσμού της πόλης. Σε εκείνα τα ζητήματα που αφορούν ολόκληρο τον πληθυσμό ή ένα μεγάλο κομμάτι του πρέπει να υπάρχει σύμπνοια και όραμα κοινό. Δεν γίνεται να διεκδικούμε αόριστα κάτι, ένα Πάρκο, μία έκταση, ένα κτίριο, χωρίς να έχουμε μια σαφή εικόνα του τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό και πόσο θα μας κοστίσει. Και στην περίπτωση του Βελισσαρίου δεν υπάρχει κάτι το σαφές, κάτι το συγκεκριμένο, μια λειτουργία ή ένας σκοπός που έχει προοπτική βιώσιμη, χωρίς υποσημειώσεις λογιστικές μισού εκατομμυρίου ευρώ το χρόνο όπως στο Πάρκο Πυρσινέλλα. Γιατί όταν μας έλθει ο λογαριασμός, θα είναι πλέον πολύ αργά για να κάνουμε πίσω. Θα επιμείνουμε λέγοντας ότι το μόνο (θέλετε να το πούμε μητροπολιτικό ή όπως αλλιώς) Πάρκο βρίσκεται στην Ακτή Μιαούλη και στην Λεωφόρο Κάρολου Παπούλια. Αυτό είναι το Πάρκο που θα έπρεπε να τιμά με τ’ όνομά του τους λεγόμενους «μποσταντζήδες» ή «κηπουρούς» της πόλης μας (κηπουροί ονομάζονταν οι καλλιεργητές των λαχανόκηπων στα επίσημα κιτάπια) που έχουνε ταΐσει γενιές και γενιές Γιαννιωτών και όχι μόνο. Εξάλλου σε αυτούς κάποτε ανήκαν αυτές οι εκτάσεις και αν δεν τους ανήκαν ιδιοκτησιακά, αυτός ήταν ο τόπος όπου με τον ιδρώτα της δουλειάς τους και με αίμα στήριξαν επί αιώνες την οικονομία και τις επισιτιστικές ανάγκες της πόλης. Κι εκεί, δεν θα μας πειράξει ακόμη και αν έχουμε έναν Αράπη μπάστακα (σημ. το σχετικό τοπωνύμιο κοντά στα παλιά Σφαγεία).
περαστικός
και επιρροές από καλογιάννικη έμπνευση... και επιρροές από το βιβλίο κάποιου ντόπιου πανεπιστημιακού, για την τάφρο του βατμούνου ή ντάπιας του αλή πασά. ΣΥΝΘΗΜΑ-ΑΙΤΗΜΑ: ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΤΟΛΜΗΡΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ. - ΜΕ ΤΟ ΜΑΛΑΚΟ.
περαστικός
Η φωτογραφία του ρεπορτάζ σας, φέρνει κάτι από esplanada και μαρίνα Φλοίσβου (ολυμπιακά έργα μεταξύ παλαιού φαλήρου και τζιτζιφιών) τώρα ο Φίλης δικαιώνεται (1977)! [πρώτος είχε προτείνει: θάλασσα στα γιάννενα! φέριμποτ, παμβώτιδα-πρέβεζα! ή ηγουμενίτσα; κι εκεί κοντά, στο αλσύλλιο του Νιάρχειου (πρώην ιππόδρομο;) φτιάξαν φυτέματα με σπάνια παραδοσιακή μεσογειακή ελληνική βλάστηση! μελετημένα πράγματα! ωρε ένα ηπειρώτικο ρεμπάπ που αναγκαιεί!
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
syndromi piso