Aerosmith: Αυτό με το Dream On

Παλιά, πριν από 52 ολόκληρα χρόνια, όταν οι Aerosmith έγραφαν ακόμα μουσική με ψυχή και όχι με ΑΦΜ, κυκλοφορούσαν τον πρώτο τους δίσκο.

Πέρα από το γεγονός ότι οι Τάιλερ-Πέρι είναι συγκλονιστικά όμοιοι με τώρα στο (προβληματικό γενικά) εξώφυλλο του δίσκου, το ντεμπούτο τους ήταν αξιομνημόνευτο για έναν βασικό (για πολλούς, τον μόνο) λόγο:

Είναι ο δίσκος με το Dream On. Είναι το τρίτο τραγούδι του δίσκου, σύνθεση του Τάιλερ που έχει γράψει και τα περισσότερα κομμάτια (το άλμπουμ έχει μια διασκευή στο Walkin’ the Dog του Ρούφους Τόμας).

O Τάιλερ είχε γράψει το κομμάτι αρκετό καιρό πριν, ως έφηβος και το «τελειοποιούσε» όσο περνούσε ο καιρός. Το έγραψε σε πιάνο και αρχικά, το κομμάτι προοριζόταν για «αποκλειστική χρήση» πλήκτρων.

Εκεί όμως προέκυψε η ικανότητα του Τζο Πέρι στην κιθάρα, που απογείωσε το κομμάτι σε αυτό που είναι σήμερα: ένα σήμα κατατεθέν της μπάντας και ένα από τα γνωστότερα κομμάτια του ροκενρόλ.

Ο δίσκος, παρότι δεν ήταν στο επίπεδο του δεύτερου και, κυρίως, του τρίτου της μπάντας που θα ακολουθούσαν, είχε ακόμα ένα-δύο ενδιαφέροντα κομμάτια, όπως πχ το Mama Kin, άλλο ένα κλασικό της μπάντας.

Την εποχή που κυκλοφόρησε το ντεμπούτο των Aerosmith, αντιμετωπίστηκε περίπου ως κάτι ανάμεσα στους Stones και στους New York Dolls, κάτι που ήταν αναμενόμενο δεδομένης της εικόνας της μπάντας, αλλά και της ροπής τους προς τα μπλουζ, στο πιο θορυβώδες τους.

Αργότερα πάντως, με το «πυρηνικό όπλο» του Dream On, ο δίσκος γνώρισε εμπορική επιτυχία και μπήκε στις λίστες των ραδιοφωνικών σταθμών, κάνοντας μεγάλη επιτυχία.

Οι Aerosmith στη συνέχεια ακολούθησαν μια επαμφοτερίζουσα πορεία, με ακόμα μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 και διατηρώντας την ίδια σύνθεση μελών.