Θερινό σινεμά: Ένα πολιτιστικό εγχείρημα στα Τζουμέρκα

Η προβολή μιας ταινίας στην πλατεία του χωριού αποτελεί ένα κοινωνικό γεγονός για τους κατοίκους. Ένα διαφορετικό κοινωνικό γεγονός. Που προσδίδει μια αίσθηση συλλογικότητας και που εντέλει δημιουργεί ένα κοινό βίωμα. Κάτι τέτοιο, υπό διαφορετικές συνθήκες, μπορεί να συμβαίνει και σε μια πόλη, όπου οι πολίτες αναζητούν πολιτιστικές εκδηλώσεις, τέτοιου είδους, με διοργανωτή τον κατά τόπο Δήμο. Έχει αποδειχθεί δε ότι το θερινό σινεμά αποτελεί μια ελκυστική και αγαπημένη διέξοδο, μια πολιτιστική επιλογή που θα μπορούσε να είναι σταθερή και πιο συχνή σε πόλεις σαν τα Γιάννενα.

Επιστροφή όμως στο χωριό… και σε ένα ιδιαίτερο φεστιβάλ: Στο Φεστιβάλ Θερινού Σινεμά Τζουμέρκων. Το Φεστιβάλ αυτό επέστρεψε μετά από ένα μεγάλο διάλλειμα, που επιβλήθηκε την περίοδο του covid, στα πολιτιστικά δρώμενα των Τζουμέρκων.

Ένα εγχείρημα που ξεκίνησε το 2011 και που αναδεικνύει ότι αξιόλογα εγχειρήματα, σε επαγγελματικό επίπεδο, μπορούν να στηθούν οπουδήποτε αρκεί να υπάρχει διάθεση και πραγματική βούληση.

Το Φεστιβάλ Θερινού Σινεμά Τζουμέρκων ξεκίνησε ως πρωτοβουλία δύο συλλόγων: Του Συλλόγου Προσηλιωτών Ιωαννίνων και του Πολιτιστικού Συλλόγου «Πατήματα» ο οποίος δεν δραστηριοποιείται πια. Επί της ουσίας επρόκειτο για μια παρέα ανθρώπων με κοινή καταγωγή που ήθελαν να συνεισφέρουν κάτι διαφορετικό στην κοινωνική ζωή του χωριού τους, πέραν των χορευτικών εκδηλώσεων. Η ιδέα για θερινό σινεμά ήταν του Γιώργου Σέβη, όπως μας υπογραμμίζει ο αντιπρόεδρος του Συλλόγου Προσηλιωτών Ιωαννίνων και υπεύθυνος του Φεστιβάλ Βλάσης Παπαχρήστος.

Τα πρώτα δύο χρόνια γίνονταν προβολές ταινιών στο Προσήλιο, αλλά και στην πόλη των Ιωαννίνων, στον αίθριο χώρο του ΚΕΠΑΒΙ –ήταν μια περίοδος που στα Γιάννενα δεν είχαν αρχίσει ακόμα οι προβολές θερινού σινεμά από τον Δήμο Ιωαννιτών. Με την ατόνιση του συλλόγου «Πατήματα», η φεστιβαλική δραστηριότητα επικεντρώθηκε στα Τζουμέρκα. Με βάση το Προσήλιο του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων, το φεστιβάλ ταξίδεψε σε διάφορα χωριά της ευρύτερης περιοχής.

«Από την αρχή, είχαμε πει ότι το φεστιβάλ θα γίνει με επαγγελματικές, κι όχι με ερασιτεχνικές, προδιαγραφές. Για αυτό, και η ομάδα του συλλόγου που ανέλαβε την όλη ευθύνη, φρόντισε να εξασφαλίσει τα δέοντα.

Μια μεγάλη στιγμή για τον σύλλογο ήταν όταν αγόρασε το 2014 την οθόνη (Air Screen), η οποία έχει τη δυνατότητα να στηθεί ακόμα και σε υδάτινη επιφάνεια. «Επιλέξαμε να προμηθευτούμε μια ποιοτική οθόνη. Έχει μεγάλη σημασία η οθόνη αλλά και ο ήχος να κυριαρχούν στον χώρο. Το θερινό σινεμά στον δημόσιο χώρο πρέπει να επιβάλλεται» μας λέει ο κ. Παπαχρήστος. Προσθέτει δε ότι μέλος του συλλόγου είναι ηχολήπτης που προσφέρει αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του.

Σημαντική εξέλιξη για το φεστιβάλ αποτέλεσε και η δυνατότητα, από ένα σημείο και πέρα, να προβάλλονται ταινίες πιο γνωστές στο κοινό (των οποίων τα πνευματικά δικαιώματα είναι και πιο ακριβά). Αδιαπραγμάτευτη αρχή της όλης ομάδας είναι ότι η είσοδος είναι δωρεάν για όλους και όλες. Γι αυτό και από την πρώτη στιγμή το φεστιβάλ βασίστηκε στις χορηγίες. Ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων βρίσκεται δε στο πλευρό του, καλύπτοντας κάποια σημαντικά έξοδα (όπως τις καρέκλες, μέρος της παραγωγής κλπ).

«Η επιλογή μας να στήσουμε θερινό σινεμά, προέκυψε από το ότι θέλαμε να κάνουμε κάτι που θα κερδίσει τους ανθρώπους κάθε ηλικίας και που θα δημιουργήσει καινούρια βιώματα για τη γενιά μας και τα παιδιά μας, που θα κάνει τους κατοίκους να νιώσουν περήφανους για το χωριό τους. Και νομίζω ότι το στοίχημα το κερδίσαμε» επισημαίνει ο κ. Παπαχρήστος.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στη στιγμή εκείνη που μια 85χρονη κάτοικος του Προσήλιου πλησίασε τους ανθρώπους της φεστιβαλικής ομάδας, και συγκινημένη τούς είπε ότι δεν είχε δει ποτέ σινεμά στη ζωή της.

Το φεστιβάλ αυτό έδωσε την ευκαιρία να υπάρξει και μια αλληλεπίδραση με άλλους συλλόγους της περιοχής. Να γνωριστούν όλοι καλύτερα και να υπάρξει ένα είδος εξωστρέφειας.

Το 10^ο Φεστιβάλ Θερινού Σινεμά Τζουμέρκων έχει πάει σε Πετροβούνι και Συρράκο. Η αυλαία θα πέσει στις 16 Αυγούστου, στις 21:00, στην πλατεία του Προσηλίου, με την προβολή της ταινίας του Κεν Λόουτς «The Old Oak» («Η τελευταία παμπ»). Κι όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν οι διοργανωτές του φεστιβάλ: «Σε ένα βαρύ κλίμα για την Ήπειρο μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές και εν μέσω μιας συνεχιζόμενης γενοκτονίας στην Γάζα, η τέχνη και ο πολιτισμός οφείλουν να παίρνουν θέση. Και η θέση του είναι δίπλα στον Άνθρωπο. Με τον Άνθρωπο λοιπόν. Παντού και Πάντα».

* Φωτό αρχείου