Θα σας δέσομεν…

Κάποτε, οι φυλακές ήταν «κόκκινη γραμμή» για τις γειτονιές και τα χωριά, ως ένα τοπόσημο με «αρνητική ενέργεια». Φανταστείτε ότι όλα αυτά συμβαίνανε πριν η ελληνική οικονομία αποφασίσει ότι θέλει να γίνει πιο μονοθεματική από ό,τι ήτανε και ανακαλύψει «την επισκεψιμότητα».

Σήμερα, ο υπουργός ΠροΠο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ένας από τους πλέον αμφιλεγόμενους πολιτικούς στην Ελλάδα, αλλά και εξόχως αγαπητός στα ευρύτερα σώματα ασφαλείας, συνόδευσε την αναπτυξιακή του εξαγγελία με… δέσιμο.

Είπε δηλαδή ότι η νέα φυλακή που εξήγγειλε, μπαίνοντας με φωτογραφημένη αποφασιστικότητα στο παλιό στρατόπεδο, «θα δέσει» με την τοπική κοινωνία και τα συμφέροντα της περιοχής.

Πρόσθεσε επίσης ότι θα είναι «μια πολύ σημαντική τονωτική ένεση ζωής για την περιοχή».

Καταρχάς, η χρήση του όρου «δέσιμο» στις εξαγγελίες για νέες φυλακές, φανερώνει είτε αντίληψη για τη λεπτή ειρωνεία, είτε… όχι, που εν τω προκειμένω και οι δύο περιπτώσεις δεν είναι για καλό.

Δεύτερον, η Θεσπρωτία μέσα σε μια εικοσαετία έχει χάσει όλα της τα πανεπιστημιακά τμήματα, με τους τοπικούς βουλευτές να σύρονται πίσω από τις κυβερνητικές επιλογές, βλέποντας πιο ισχυρούς συναδέλφους τους να παίρνουν πράγματα που ζητάνε για το τοπικό τους πολιτικό λατιφούντιο.

Τρίτον, σε μια χώρα που δεν φημίζεται ούτε για την εμπιστοσύνη στην ευρύτερη δικαιοσύνη, ούτε για τη διάκριση των εξουσιών, ούτε καν για το πόσο ο κ. Χρυσοχοΐδης μπορεί να επιτύχει κάτι παραπάνω από το να είναι αρεστός στα σώματα ασφαλείας, η «ανάπτυξη δια της φυλακίσεως» δεν είναι ούτε ανάπτυξη, ούτε τόνωση…